II SA/Ke 359/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Kuza (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Artur Adamiec, Sędzia WSA Ewa Rojek, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Joanna Dziopa, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 26 czerwca 2013 r. sprawy ze skargi Z. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił w części dotyczącej terminu dokończenia robót wykończeniowych, decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] udzielającą Bo. i J. R. pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z urządzeniami, znajdującego się na działce nr 371 w P., gm. M., pod warunkiem dokończenia robót wykończeniowych w terminie do dnia 31 grudnia 2010 r., i orzekł w tym zakresie, że dokończenie robót związanych z utwardzeniem terenu od strony północno-wschodniej oraz z ociepleniem budynku, winno nastąpić w terminie do dnia 31 lipca 2013 r. W pozostałym zakresie zaskarżona decyzja została utrzymana w mocy. W uzasadnieniu tej decyzji organ ustalił, że w sprawie objętego decyzją organu I instancji obiektu budowlanego toczyło się postępowanie naprawcze zainicjowane interwencją Z. K. z 2003 r. W toku tamtego postępowania zapadło szereg rozstrzygnięć organów nadzoru budowlanego oraz sądów administracyjnych. Postanowieniem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] wydanym w trybie art. 50 ust. 1 pkt 4 ustawy Prawo budowlane z 1994 r. nakazano B. i J. R. wstrzymanie budowy z uwagi na istotne odstępstwa od ustaleń i warunków decyzji Wójta Gminy z dnia [...] o pozwoleniu na budowę. Decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] podjętą w oparciu o przepis art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane z 1994r., nakazano B. i J. R. wykonanie inwentaryzacji i oceny technicznej tego budynku wraz z projektem zmian i przeróbek niezbędnych w celu doprowadzenia budynku do stanu zgodnego z przepisami. Decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane z 1994r., nakazano B. i J. R. wykonanie pod nadzorem osoby posiadającej uprawnienia budowlane, w terminie do dnia 30 września 2004r. robót budowlanych polegających na: zdemontowaniu okna w ścianie szczytowej od strony wschodniej z jednoczesnym zamurowaniem otworu okiennego oraz zabezpieczeniu do stanu trudnozapalności (środkiem ognioodpornym dającym odporność ogniową 30 min.) okapu, wystającego poza lico ściany szczytowej wschodniej. Ostatnio wymieniona decyzja została utrzymana w mocy decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]. Decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] wydaną na podstawie art. 51 ust. 4 ustawy Prawo budowlane z 1994r., zatwierdzono projekt budowlany zamienny i udzielono B. i J. R. pozwolenia na wznowienie robót budowlanych przy budowie przedmiotowego budynku mieszkalnego z jednoczesnym nałożeniem na inwestorów obowiązku uzyskania pozwolenia na jego użytkowanie. Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]. Następnie wyrokiem z dnia [...], sygn. akt [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] oraz utrzymaną nią w mocy decyzję PINB z dnia [...] w przedmiocie nakazania wykonania robót budowlanych, jak również decyzję PINB z dnia [...] dotyczącą obowiązku wykonania inwentaryzacji i oceny technicznej przedmiotowego budynku. Postanowieniem WINB z dnia [...] na podstawie art. 145 § 1 pkt 8 kpa wznowiono postępowanie zakończone ostateczną decyzją WINB z dnia [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego i udzielenia B. i J. R. pozwolenia na wznowienie robót budowlanych przy budowie przedmiotowego budynku. Następnie Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] podjętą na podstawie art. 151 § 1 pkt 2 Kpa, uchylił własną decyzję dotychczasową z dnia [...], i odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego oraz udzielenia B. i J. R. pozwolenia na wznowienie robót budowlanych przy budowie tego budynku. Decyzją z dnia [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił ww. decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Rozpatrując sprawę ponownie Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] uchylił własną decyzję dotychczasową z dnia [...] oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] i odmawiającą zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego oraz udzielenia B. i J. R. pozwolenia na wznowienie robót budowlanych przy budowie tego budynku. Tę decyzję Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzją z dnia [...] Również Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zaakceptował takie rozstrzygnięcie oddalając skargę B. i J. R. wyrokiem z dnia [...], sygn. akt [...]. Następnie decyzją z dnia [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane z 1994r., nakazał B. i J. R. obowiązek sporządzenia i przedstawienia w terminie do dnia 30 października 2008r. projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego niezbędną przebudowę dostosowującą usytuowanie przedmiotowego budynku mieszkalnego do zgodności z § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75 , poz. 690 z późno zm.). Decyzją z dnia [...] podjętą na podstawie art. 51 ust. 4 ustawy Prawo budowlane z 1994r., Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego: l. orzekł o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego i udzieleniu B. i J. R. pozwolenia na wznowienie robót budowlanych (rozpoczętych na podstawie ostatecznej decyzji Wójta Gminy Nr [...] z dnia [...] o pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce Nr 371 w P., gm. M.), na podstawie projektu budowlanego zamiennego opracowanego przez J. S.; 2. określił: 1) szczególne warunki zabezpieczenia terenu budowy i prowadzenia robót budowlanych poprzez ogrodzenie terenu przed dostępem osób nieuprawnionych, 2) obowiązek rozbiórki tymczasowych obiektów budowlanych (wzniesionych na czas budowy) przed przystąpieniem do użytkowania przedmiotowego budynku mieszkalnego, 3) szczegółowe wymagania dotyczące nadzoru na budowie tj. umieszczenie tablicy informacyjnej i ogłoszenia zawierającego dane dotyczące bezpieczeństwa pracy i ochrony zdrowia oraz prowadzenie dziennika budowy; 3. nałożył na inwestora obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego. Decyzją z dnia [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił w całości decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [..] orzekając w to miejsce na podstawie art. 51 ust. 4 ustawy Prawo budowlanego o: 1. zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego opracowanego przez J. S. i udzieleniu B. i J. R. pozwolenia na wznowienie robót budowlanych przy budynku mieszkalnym jednorodzinnym na działce Nr 371 w P., gmina M.; 2. nałożeniu na B. i J. R. obowiązku uzyskania pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego budynku mieszkalnego. Wyrokiem z dnia [...], sygn. akt [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach uchylił decyzję WINB w Kielcach z dnia [...] oraz decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na wznowienie robót, jak również decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] w przedmiocie nakazu przedłożenia projektu budowlanego zamiennego. Wyrok ten został jednak uchylony w całości wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia [...] sygn. akt [...] z przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Kielcach. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wyrokiem z dnia [...] sygn. akt [...] oddalił skargę Z. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] wydaną w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na wznowienie robót. Tym razem Naczelny Sąd Administracyjny zaakceptował takie rozstrzygnięcie oddalając skargę kasacyjną Z. K. wyrokiem z dnia [...], sygn. akt [...]. W konsekwencji od dnia 28 listopada 2012r. uprawomocnił się wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Kielcach z dnia [...], sygn. akt [...] dotyczący skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na wznowienie robót przy przedmiotowym budynku, pozwalając tym samym na podjęcie zawieszonego postępowania odwoławczego i rozpatrzenie odwołania Z. K. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], w przedmiocie udzielenia B. i J. R. pozwolenia na użytkowanie tego budynku. Analizując poprawność zaskarżonej decyzji, organ II instancji stwierdził jej zasadność i zgodność z prawem. Obowiązek uzyskania przez inwestorów B. i J. R. pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalnego realizowanego na działce Nr 371 w P., gm. M. wynikał z ostatecznej decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], która nie została uznana za niezgodną z prawem w postępowaniu sądowym, o czym orzekły prawomocne wyroki sądów administracyjnych, w tym wyrok NSA z dnia [...] oraz wyrok WSA [...]. Jak przy tym wynika z akt sprawy, inwestorzy - po wykonaniu robót budowlanych przewidzianych w zatwierdzonym projekcie budowlanym zamiennym, w tym robót związanych z dostosowaniem przedmiotowego budynku do zgodności z przepisami (skrócenie płyty balkonowej w ścianie północnej przedmiotowego budynku, wykonanie studzienek chłonnych oraz wybetonowanych cieków wodnych kierujących wody opadowe z dachu budynku do tych studzienek), złożyli w dniu 1.06.2009 r. wniosek o udzielenie pozwolenia na jego użytkowanie, dołączając do wniosku dokumenty wymagane przepisem art. 57 ust. 1 ustawy Prawo budowlane z 1994 r., tj.: -oryginał dziennika budowy, -oświadczenie kierownika budowy o zgodności wykonania budynku z przepisami oraz z projektem budowlanym zamiennym i warunkami decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], orzekającej o jego zatwierdzeniu i udzielaniu pozwolenia na wznowienie robót budowlanych, oraz doprowadzeniu do należytego stanu i porządku terenu budowy, oświadczenie kierownika wprowadzonych do obrotu i kwietnia 2004 r. o wyrobach spełniających wymagania podstawowe, o których mowa wart. 5 ust l pkl ustawy Prawo budowlane z 1994r. - protokóły badań i sprawdzeń, - inwentaryzację geodezyjną powykonawczą, - świadectwo charakterystyki energetycznej budynku. Traktując ww. wniosek inwestorów jako wezwanie do przeprowadzenia obowiązkowej kontroli, o jakiej mowa art. 59 a ustawy Prawo budowlane z 1994r., organ I instancji w dniu 8 czerwca 2009r. przeprowadził taką kontrolę przedmiotowego budynku. W jej trakcie przedstawiciele organu I instancji nie stwierdzili istotnych odstępstw w zakresie zagospodarowania działki oraz w zakresie projektu architektoniczno- budowlanego. Z wykonanej zaś dodatkowo dokumentacji fotograficznej wynika, że zostały wykonane roboty objęte projektem budowlanym zamiennym, tj. zostały wykonane studzienki chłonne do których wody opadowe z dachu budynku odprowadzane są wybetonowanymi ciekami wodnymi, została skrócona płyta balkonowa w ścianie północnej przedmiotowego budynku. Mimo przy tym stwierdzonego braku wykonania: utwardzenia placu przed budynkiem (od strony północno-wschodniej, ocieplenia budynku oraz robot wykończeniowych na piętrze budynku), organ I instancji uznał, że nie stanowi to przeszkody w użytkowaniu budynku, tj., budynek ten nadaje się do użytkowania, przez co zasadnie organ I instancji powołał w podstawie prawnej zaskarżonej decyzji przepisy art. 59 ust. 1 i 3 ustawy Prawo budowlane z 1994r. jako podstawę nałożenia obowiązku uzyskania pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego. Zgodnie bowiem z art. 59 ust. 1 - właściwy organ wydaje decyzję w sprawie pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego po przeprowadzeniu obowiązkowej kontroli, o której mowa wart. 59 a. Przepis art. 59 ust. 3 Prawa budowlanego stanowi natomiast, że jeżeli właściwy organ stwierdzi, że obiekt budowlany spełnia warunki określone w ust. l, pomimo niewykonania części robót wykończeniowych lub innych robot budowlanych związanych z obiektem, w wydanym pozwoleniu na użytkowanie może określić termin wykonania tych robót. W konsekwencji w zaskarżonej decyzji z dnia [...] organ I instancji określił termin wykonania robót wykończeniowych do dnia 31 grudnia 20l0 r., zgodnie z terminem zadeklarowanym przez J. R. podczas obowiązkowej kontroli. Ponieważ jednak ustalono, że inwestor nie wykonał robót związanych z utwardzeniem placu przed budynkiem (od strony północno-wschodniej) oraz z ociepleniem budynku wyjaśniając, że nie kontynuował ich, z uwagi na odwołanie od decyzji udzielającej pozwolenie na użytkowanie, a także z uwagi na zaskarżenie do sądu decyzji w sprawie zatwierdzonego projektu budowlanego, organ II instancji dokonał stosownej reformacji decyzji organu I instancji poprzez uchylenie jej rozstrzygnięcia w zakresie orzeczonego niej terminu, z jednoczesnym orzeczeniem o nowym terminie wykonania robót związanych z utwardzeniem placu przed budynkiem (od strony północno-wschodniej) oraz z ociepleniem budynku, tj. do 31 lipca 2013r. W pozostałym zaś zakresie, tj. w zakresie udzielonego pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego budynku mieszkalnego, rozstrzygnięcie zaskarżonej decyzji uznano za zasadne, a tym samym utrzymano je w mocy. Odnosząc się do argumentacji odwołania, WINB uznał za niezasadny wniosek skarżącej o "wstrzymanie pozwolenia na użytkowanie budynku na działce Nr 371 BJ R. do czasu zakończenia modernizacji ewidencji gruntów i budynków". Jak bowiem wynika ze stanowiska Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego zawartego w piśmie z dnia 26.03.2008r., korekta granic w zakresie działek Nr 370 , 371 i 372 została dokonana w dniu 30 stycznia 2007r. Organ uznał również za niepotwierdzony zarzut skarżącej dotyczący prowizoryczności wykonania odprowadzenia wód opadowych z budynku sąsiada. Jak bowiem wynika z ustaleń organu I instancji dokonanych zarówno podczas obowiązkowej kontroli w dniu 8 czerwca 2009r., jak również podczas kontroli dokonanej w dniu 7 marca 2013r., udokumentowanych wykonanymi zdjęciami, wody opadowe z dachu przedmiotowego budynku odprowadzane są wybetonowanymi ciekami wodnymi do wykonanych studzienek chłonnych, zgodnie z rozwiązaniem projektowym, przewidzianym w zatwierdzonym projekcie budowlanym zamiennym. Prawidłowość zaś wykonania wszystkich robót budowlanych przy tym budynku, a więc także prawidłowość wykonania studzienek chłonnych potwierdza pisemne oświadczenie kierownika budowy, dołączone do wniosku inwestorów o udzielenie pozwolenia na użytkowanie. Organ zauważył dalej, że ścieki odprowadzane są do szczelnego zbiornika na nieczystości ciekłe ( protokół szczelności załączony do wniosku inwestorów z dnia 1.06.2009r. o udzielenie pozwolenia na użytkowanie), przewidzianego w decyzji Wójta Gminy z dnia [...] o pozwoleniu na budowę i wybudowanego przed wydaniem postanowienia z dnia [...] w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych. Chybiony jest również w ocenie organu argument skarżącej, jakoby drzwi garażowe podczas ich otwarcia opierały się na ogrodzeniu pomiędzy działką inwestorów Nr 371 i działką skarżącej Nr 372. Ogrodzenie to bowiem jest usytuowane w odległości 1,20 od narożnika północno -wschodniego budynku, a skrzydło ww. drzwi garażowych posiada szerokość 1,5m i jest zamocowane w odległości ok. 0,8m od ww. narożnika, a zatem całkowite otwarcie ww. skrzydła nie może spowodować jego oparcia na ogrodzeniu. Z matematycznego wyliczenia wynika bowiem, że w przypadku całkowitego otwarcia tego skrzydła, będzie ono wystawać maksymalnie 0,7 m poza narożnik północno – wschodni budynku i będzie znajdować się w odległości ok. 0,5 m od ogrodzenia. Natomiast podnoszone również w odwołaniu kwestie usytuowania otworów okiennych oraz balkonu w ścianie północnej, usytuowanej skośnie względem granicy z działką skarżącej nr 372, została szczegółowo wyjaśniona w postępowaniu naprawczym, które zostało zakończone prawomocnym wyrokiem WSA w Kielcach z dnia [...] oddalającym skargę Z. K. W skardze od powyższego rozstrzygnięcia Z. K. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi administracji. Skarżąca zarzuciła: 1. naruszenie art. 24a pkt 9 i 12 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjnej kartograficzne poprzez przyjęcie, że dane zawarte w ewidencji gruntów stanowią jednoznaczny materiał dowodowy w sytuacji, gdy z samych ustaleń poczynionych w toku postępowania jednoznacznie wynika, że dane zawarte w ewidencji gruntów różnią się i wybrano te, które świadczą na niekorzyść odwołującej się. mimo, że pozostają one w sprzeczności ze stanem posiadania zastabilizowanym od kilkudziesięciu lat, który istniał również w dacie 4 listopada 1971 r., 2. naruszenie postanowień art. 59 Prawa budowlanego przez bezpodstawne przyjęcie, że zostały spełnione przesłanki do udzielenia inwestorom pozwolenia na użytkowanie budynku w sytuacji, gdy wody opadowe są odprowadzane w sposób sprzeczny z przepisami ustawy z 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków oraz z przepisami ustawy Prawo wodne. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że skarżąca wielokrotnie w toku postępowania administracyjnego dotyczącego modernizacji ewidencji gruntów składała zarzuty do przyjętych w nim ustaleń dotyczących przebiegu granic podnosząc, że ustalenie iż granica biegnie przez wzniesiony przez nią przed 4 listopada 1971 r. budynek jest nie tylko niezgodne z danymi z ewidencji gruntów, ale i ze zdrowym rozsądkiem, co sugeruje, że na etapie sporządzania ewidencji musiał nastąpić błąd w pomiarach. W konsekwencji właściciel sąsiedniej nieruchomości usytuował swój budynek będący przedmiotem niniejszego postępowania niezgodnie z prawnym przebiegiem granicy, co skutkuje niezachowanie norm Prawa budowlanego dotyczących zachowania odległości miedzy budynkami. Odnośnie drugiego zarzutu skarżąca podniosła, że na skutek remontu i podniesienia poziomu dróg gminnych, do których przylega jej działka nr 372, oraz na skutek nie wykonania przepustu odprowadzającego wody opadowe do rzeki M., jest ona systematycznie zalewana przez wody opadowe i gruntowe. Taki stan rzeczy powoduje, że zaakceptowany sposób odprowadzania wód z budynku B. i J. R będzie powodował spiętrzenie wód na działce skarżącej i pogłębiał jej zalewanie, co spowoduje degradację położonych na jej działce budynków i upraw. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. W nawiązaniu do zarzutu dotyczącego niezgodności przebiegu granicy pomiędzy działką inwestorów nr 371 i działką skarżącej oznaczoną numerem 372 organ zauważył, że wskazywane przez Z. K. niezgodności przebiegu granicy pomiędzy działkami nr 371 i 372, zostały wyjaśnione w toku postępowania naprawczego. W tamtym postępowaniu bowiem uzyskano stanowisko Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego zawarte w piśmie z dnia 26 marca 2008 r., z którego wynika, że przebieg granicy pomiędzy w/w działkami naniesiony na mapie sytuacyjno-wysokościowej wydanej z ewidencji gruntów w dniu 17 października 2008 r. i wykorzystanej do celów projektowych w sprawie budynku mieszkalnego inwestorów B. i J. R., był zgodny z danymi zawartymi w ewidencji gruntów. Podniesienie poziomu drogi gminnej oraz odprowadzanie wód opadowych w sposób sprzeczny z przepisami ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków, a także z Prawem wodnym - nie pozostaje natomiast w gestii organu nadzoru budowlanego, gdyż dotyczy naruszenia stosunków wodnych na gruncie, o czym stanowi Prawo budowlane. Ponadto pierwsza z wymienionych ustaw nie ma zastosowania do przedmiotowego budynku, do którego woda jest doprowadzana z własnej studni kopanej, a ścieki odprowadzane są do własnego, szczelnego zbiornika na nieczystości ciekłe. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 cyt. ustawy). Oznacza to, w świetle art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), że tylko ustalenie, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, może skutkować uchyleniem przez Sąd zaskarżonej decyzji. Sądowa kontrola legalności zaskarżonej decyzji sprawowana jest w granicach sprawy, przy czym sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną ( art. 134 § 1 p.p.s.a.). Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się naruszeń prawa skutkujących koniecznością uchylenia lub stwierdzenia nieważności decyzji będącej przedmiotem skargi ( art. 145 § 1 p.p.s.a.). Przedmiotem kontrolowanej przez Sąd decyzji, była kwestia pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego – budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z urządzeniami. Wymóg uzyskania takiego pozwolenia przewidziany jest w art. 55 Prawa budowlanego, przy czym w niniejszej sprawie znaczenie miał obowiązek określony w art. 55 pkt 2. Zgodnie z nim, przed przystąpieniem do użytkowania obiektu budowlanego należy uzyskać ostateczną decyzję o pozwoleniu na użytkowanie, jeżeli zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 49 ust. 5 albo art. 51 ust. 4. Ten ostatni przepis stanowi natomiast, że po upływie terminu lub na wniosek inwestora, właściwy organ sprawdza wykonanie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3 art. 51 Prawa budowlanego, i wydaje decyzję w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na wznowienie robót budowlanych albo - jeżeli budowa została zakończona - o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego. W decyzji tej nakłada się również obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. Zastosowanie przytoczonego przepisu wymaga więc wcześniejszego przeprowadzenia postępowania naprawczego, o jakim mowa w art. 50 i 51 Prawa budowlanego i zakończenia go ostateczną decyzją zatwierdzającą projekt budowlany zamienny, udzielającą pozwolenia na wznowienie robót budowlanych oraz nakładającą obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego obiektu budowlanego, tj. decyzji o jakiej mowa w art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego. Wskazana decyzja została w niniejszej sprawie wydana przez WINB w dniu [...] i zyskała walor ostateczności, a następnie, w wyniku oddalenia skargi na nią i skargi kasacyjnej na wyrok WSA oddalający tę skargę, co nastąpiło wyrokiem NSA w Warszawie z dnia [...] – również walor prawomocności. W konsekwencji kwestia konieczności, ale i możliwości uzyskania pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego budynku mieszkalnego została w sprawie przesądzona i nie może podlegać dalszemu badaniu w niniejszym postępowaniu. Kontroli Sądu nie mogą również podlegać okoliczności, które były przesłanką rozstrzygnięcia w tamtej sprawie, w tym w szczególności podnoszona w skardze kwestia usytuowania budynku inwestorów względem granicy z działką skarżącej. Kontroli w niniejszej sprawie podlega bowiem co do zasady zgodność przeprowadzenia budowy z ustaleniami i warunkami określonymi w pozwoleniu na budowę (analogicznie w pozwoleniu na wznowienie robót budowlanych, o jakim mowa w art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego), a szczegółowy zakres tej kontroli obejmuje sprawdzenie: zgodności obiektu budowlanego z projektem zagospodarowania działki lub terenu oraz z projektem architektoniczno-budowlanym, sprawdzenie wyrobów budowlanych szczególnie istotnych dla bezpieczeństwa konstrukcji i bezpieczeństwa pożarowego, w przypadku nałożenia w pozwoleniu na budowę obowiązku rozbiórki istniejących obiektów budowlanych nieprzewidzianych do dalszego użytkowania lub tymczasowych obiektów budowlanych - wykonania tego obowiązku, jeżeli upłynął termin rozbiórki określony w pozwoleniu, a także sprawdzenie uporządkowania terenu budowy (art. 59a ust. 1 i 2 Prawa budowlanego). Konsekwencją przeprowadzonego postępowania określoną w art. 59 ust. 3 i 5 Prawa budowlanego może być: wydanie pozwolenia na użytkowanie z określeniem w nim terminu wykonania robót wykończeniowych lub innych robót budowlanych związanych z obiektem, jeśli właściwy organ stwierdzi, że obiekt budowlany spełnia warunki, określone w ust. 1 (dotyczące przeprowadzenia obowiązkowej kontroli, o jakiej mowa w art. 59a ust. 1 i 2 Prawa budowlanego) pomimo niewykonania tych wykończeniowych lub innych robót, albo też odmowa wydania pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego w przypadku niespełnienia wymagań określonych w ust. 1 i w art. 57 ust. 1-4. Ten ostatni przepis określa wymogi wniosku o udzielenie pozwolenia na użytkowanie, w tym w szczególności rodzaje dokumentów, jakie należy dołączyć do wniosku o udzielenie pozwolenia na użytkowanie. Wskazane w powołanych przepisach wymogi zostały w sprawie spełnione. Jak zasadnie wywiódł organ II instancji, inwestorzy B. i J. R. - po wykonaniu robót budowlanych przewidzianych w zatwierdzonym projekcie budowlanym zamiennym, w tym robót związanych z dostosowaniem przedmiotowego budynku do zgodności z przepisami (skrócenie płyty balkonowej w ścianie północnej przedmiotowego budynku, wykonanie studzienek chłonnych oraz wybetonowanych cieków wodnych kierujących wody opadowe z dachu budynku do tych studzienek), złożyli wniosek o udzielenie pozwolenia na jego użytkowanie, dołączając do wniosku dokumenty wymagane przepisem art. 57 ust. 1 ustawy Prawo budowlane z 1994 r., tj.: -oryginał dziennika budowy, -oświadczenie kierownika budowy o zgodności wykonania budynku z przepisami oraz z projektem budowlanym zamiennym i warunkami decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], orzekającej o jego zatwierdzeniu i udzielaniu pozwolenia na wznowienie robót budowlanych, oraz doprowadzeniu do należytego stanu i porządku terenu budowy, - oświadczenie kierownika budowy o wybudowaniu budynku z materiałów wprowadzonych do obrotu i powszechnego stosowania zgodnie z ustawą z dnia 16 kwietnia 2004 r. o wyrobach budowlanych i spełniających wymagania podstawowe, o których mowa w art. 5 ust 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane z 1994r. - protokoły badań i sprawdzeń, - inwentaryzację geodezyjną powykonawczą, - świadectwo charakterystyki energetycznej budynku. Organ I instancji przeprowadził następnie obowiązkową kontrolę, o jakiej mowa w art. 59a Prawa budowlanego, w czasie której nie stwierdził istotnych odstępstw w zakresie zagospodarowania działki oraz w zakresie projektu architektoniczno- budowlanego. Zasadnie przy tym organy obu instancji uznały, że pomimo niewykonania części robót, tj. utwardzenia placu przed budynkiem od strony północno-wschodniej, ocieplenia budynku oraz robót wykończeniowych na piętrze, budynek ten nadaje się do użytkowania oraz zachodzą przesłanki do zastosowania art. 59 ust. 3 Prawa budowlanego i określenia w decyzji, że niewykonane roboty mają być wykonane do dnia 31 lipca 2013 r. Nie budzi przy tym wątpliwości przesunięcie terminu wykonania tych robót, skoro w dacie wydawania decyzji przez organ odwoławczy poprzedni termin już upłynął, a przyczyny niedochowania poprzedniego terminu były usprawiedliwione faktem wniesienia odwołania, a następnie skargi do WSA przez sąsiadkę inwestorów Z. K.. Należy zauważyć, że nie budzące wątpliwości Sądu ustalenia faktyczne organów obu instancji będące podstawą wydania zaskarżonej decyzji, nie były w sprawie kwestionowane. Zarzuty skarżącej dotyczyły bowiem okoliczności, która – jak to już częściowo wyżej wyjaśniono – nie mogła być przedmiotem ustaleń w niniejszej sprawie. Ponieważ bowiem w postępowaniu naprawczym, które zakończyło się prawomocną decyzją WINB z dnia [...] został zatwierdzony projekt budowlany zamienny, którego częścią był również projekt zagospodarowania terenu na którym określono precyzyjne usytuowanie budynku mieszkalnego B. i J. R. i granicy ich działki numer 371 z działką skarżącej oznaczoną numerem 371, to podważanie mapy sytuacyjno-własnościowej, w oparciu o którą ten projekt zagospodarowania został sporządzony, jest niedopuszczalne. Ubocznie więc tylko można zauważyć, że zastrzeżenia skarżącej co do usytuowania w/w granicy nie mają oparcia w faktach. Jak bowiem wynika z postępowania naprawczego zakończonego decyzją WINB z dnia [...], w toku tego postępowania zostały wyjaśnione wskazywane przez Z. K. niezgodności przebiegu granicy na mapach ewidencyjnych pomiędzy działkami nr 371 i 372, co zostało potwierdzone przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w piśmie z dnia 26 marca 2008 r. oraz zaakceptowane przez WSA w Kielcach i NSA w Warszawie w wyrokach oddalających skargę i skargę kasacyjną Z. K. Z powołanego stanowiska organów administracji i sądów administracyjnych wynika w szczególności, że mapy, na które powołuje się skarżąca wydane w okresie od 21 sierpnia 2006 r. do chwili korekty granic w dniu 30 stycznia 2007 r., zawierają nieprawidłowe dane w zakresie działek nr 370, 371 i 372, a więc również w zakresie granicy pomiędzy działką skarżącej i inwestorów. Należy też odnotować, że postępowanie rozgraniczeniowe, na które powoływała się skarżąca w toku postępowania naprawczego, zakończyło się prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego z dnia [...], którym oddalono apelację Z. K. od postanowienia Sądu Rejonowego z dnia [...], (k. 31 – 35), rozgraniczającego nieruchomości stron oznaczone numerami 371 i 372 położone miejscowości P. - zgodnie ze wskazaniami J. R.. Nie mogły również odnieść skutku pozostałe zarzuty sformułowane w skardze. Spośród zarzutów dotyczących szeroko rozumianych stosunków wodnych na działce inwestorów i skarżącej, bliższego omówienia wymagają jedynie te, które dotyczą wadliwego - zdaniem skarżącej - sposobu odprowadzania wód z budynku B. i J. R. co ma powodować zalewania jej położonej niżej działki. Pozostałe bowiem zarzuty dotyczące remontu drogi biegnącej obok nieruchomości stron oraz niewykonania obok działki skarżącej przepustu odprowadzającego wody gruntowe i opadowe, nie dotyczą niniejszej sprawy, której przedmiotem jest pozwolenie na użytkowanie obiektu budowlanego wybudowanego na działce nr 371 położonej w P., a nie wykonanie, bądź nie wykonanie innych obiektów budowlanych (droga, przepust) na innych działkach i wynikła z tego zmiana stosunków wodnych na nieruchomości skarżącej. Powołane przez skarżącą przepisy ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (Dz. U. Nr a w szczególności przytoczony w skardze przepis art. 9 tej ustawy nie mają w sprawie zastosowania, co słusznie zauważył organ II instancji w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Ustawa ta określa zasady i warunki zbiorowego zaopatrzenia w wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi oraz zbiorowego odprowadzania ścieków, w tym zasady działalności przedsiębiorstw wodociągowo-kanalizacyjnych, zasady tworzenia warunków do zapewnienia ciągłości dostaw i odpowiedniej jakości wody, niezawodnego odprowadzania i oczyszczania ścieków, wymagania dotyczące jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi, a także zasady ochrony interesów odbiorców usług, z uwzględnieniem wymagań ochrony środowiska i optymalizacji kosztów (art. 1). Przytoczony przez skarżącą przepis art. 9 ust. 1 tej ustawy zabrania wprowadzania ścieków bytowych i ścieków przemysłowych do urządzeń kanalizacyjnych przeznaczonych do odprowadzania wód opadowych, a także wprowadzania ścieków opadowych i wód drenażowych do kanalizacji sanitarnej. Nie prawdą jest jednak, aby przepis ten został naruszony przez organy nadzoru budowlanego poprzez zaakceptowanie odprowadzania wód opadowych z budynku inwestorów w sposób sprzeczny z ustawą o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków. Nie jest bowiem prawdą, aby wody opadowe z budynku mieszkalnego B. i J. R. były odprowadzane do kanalizacji sanitarnej. Jak bowiem wynika z protokołu szczelności zbiornika na nieczystości ciekłe dołączonego do wniosku inwestorów z dnia 1 czerwca 2009 r. o udzielenie pozwolenia na użytkowanie (k. I-16 akt administracyjnych), zbiornik taki został na działce inwestorów wybudowany, a jego szczelność została potwierdzona, co w praktyce wyklucza możliwość i racjonalność odprowadzania do niego wód opadowych. Ponadto w czasie obowiązkowej kontroli w dniu 8 czerwca 2009 r., jak i w czasie kontroli w dniu 7 marca 2013 r. stwierdzono, że na działce inwestorów, zgodnie z rozwiązaniem projektowym przewidzianym w zatwierdzonym projekcie budowlanym zamiennym, została wykonana studzienka chłonna wraz z ukształtowanym, wybetonowanym spływem wody do niej z rynny od południowej strony budynku mieszkalnego inwestorów, co oznacza, że wody opadowe z tego budynku są odprowadzone do tej studzienki chłonnej, a nie do kanalizacji sanitarnej, której w okolicy tej nieruchomości w ogóle nie ma. W skardze nie został sprecyzowany zarzut powiązany z naruszenie przepisu art. 29a ust. 1 i 2 Prawa budowlanego, który to przepis został przytoczony w końcowej części uzasadnienia skargi, choć z błędną informacją, że jest to przepis ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków. Trudno więc dociec, jakiego naruszenia tego przepisu w zaskarżonej decyzji dopatruje się autor skargi, tym bardziej, że wynikający z tego przepisu wymóg sporządzenia planu sytuacyjnego przyłączy na kopii aktualnej mapy zasadniczej lub mapy jednostkowej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, podlega kontroli w toku postępowania poprzedzającego rozpoczęcie robót budowlanych (co wynika z umiejscowienia tego przepisu w Rozdziale IV Prawa budowlanego zatytułowanym "Postępowanie poprzedzające rozpoczęcie robót budowlanych"), względnie w toku postępowania naprawczego, w czasie którego dochodzi do zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego. Wymóg ten nie jest natomiast kontrolowany w niniejszym postępowaniu, w którym chodzi o stwierdzenie prowadzenia budowy zgodnie z ustaleniami i warunkami określonymi w ostatecznym pozwoleniu na budowę (art. 59a ust. 1 Prawa budowlanego). Ponieważ podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które należałoby wziąć pod uwagę z urzędu, Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.