II SA/Ke 360/10

Referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Dnia 25 czerwca 2010 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. N. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie zezwolenia na posiadanie, hodowlę lub utrzymanie psa rasy chart lub jego mieszkańca postanawia: zwolnić A. N. od kosztów sądowych w całości. A. N. do swojej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie zezwolenia na posiadanie, hodowlę lub utrzymanie psa rasy chart lub jego mieszkańca dołączył urzędowy formularz PPF, w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawca prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe i od kilku miesięcy jest bezrobotnym. Wcześniej utrzymywał się z prac dorywczych, pracował jako pomocnik murarza i zarabiał około 1000 zł miesięcznie. Przez pewien czas pracował za granicą, ale zarobione pieniądze uległy wyczerpaniu. Według skarżącego, pomimo, że aktywnie poszukuje pracy, nikt nie chce go zatrudnić. Wyrokiem z dnia 15 czerwca 2010 r. sąd rejonowy skazał go na karę grzywny w wysokości 1800 zł. Wnioskodawca nie wykazał innego majątku poza domem wielkości 100 m kw i nieruchomością rolną o powierzchni 1,68 ha. Pola uprawne zostały przekazane 5 lat temu w dzierżawę, z której skarżący pobiera czynsz w wysokości 600 zł rocznie. Obecnie nie ma możliwości rozwiązania umowy. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ubiegający się o przyznanie prawa pomocy winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa. W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę trudną sytuację majątkową wnioskodawcy, przede wszystkim: bezrobocie, bardzo niski dochód, posiadanie jedynie nieruchomości, którą nie może swobodnie dysponować, zobowiązania z tytułu kary grzywny uznano, że nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie, a jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym zasługuje na uwzględnienie. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.