II SA/Ke 360/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Chobian, Sędziowie Sędzia WSA Maria Grabowska,, Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal (spr.), Protokolant Asystent sędziego Katarzyna Dziubińska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 13 lipca 2010r. sprawy ze skargi A.N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie zezwolenia na posiadanie, hodowlę lub utrzymanie psa rasy chart lub jego mieszańca I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku. Decyzją z dnia [...] znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło decyzję Starosty K. z dnia [...] znak: [...] o odmowie wydania A.N. zezwolenia na posiadanie, hodowlę lub utrzymanie psa rasy chart lub jego mieszańca i umorzyło postępowanie I instancji w tej sprawie. Przedmiotowe rozstrzygnięcie zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym: W dniu 8 czerwca 2009r. A.owi N.owi został odebrany pies rasy chart angielski Greyhound, którego następnie przekazano przedstawicielowi Koła Łowieckiego "P.". Wyrokiem z dnia 22 września 2009r., sygn. akt: II K 180/09 Sąd Rejonowy w Kazimierzy Wielkiej Wydział II Karny uznał A.N. winnym tego , że w okresie od lutego 2009r. do 8 czerwca 2009r. utrzymywał bez wymaganego zezwolenia Starosty K. mieszańca psa rasy chart angielski Greyhound, tj. o przestępstwo z art. 52 pkt 4 ustawy z dnia 13 października 1995r. – Prawo łowieckie – Dz. U. z 2005r. nr 127, poz. 1066 ze zm. (pkt I) oraz orzekł przepadek tego psa – na podstawie art. 54 ust. 1 tej ustawy (pkt II). Wyrokiem z dnia 22 lutego 2010r. sygn. akt IX Ka 1650/09 Sąd Okręgowy w Kielcach Wydział IX Odwoławczy utrzymał w mocy w/w wyrok. Wnioskiem z dnia 14 czerwca 2009r. A.N. zwrócił się do Starosty Kazimierskiego o wydanie zezwolenia na posiadanie i hodowlę psa rasy chart. Odmawiając wydania żądanego zezwolenia Starosta Kazimierski wskazał, że strona nie dostarczyła dowodu potwierdzającego, że pies objęty wnioskiem jest chartem lub jego mieszańcem. Ponadto pies ten został zabezpieczony jako dowód w sprawie karnej, co uniemożliwia prowadzenie postępowania administracyjnego celem zgromadzenia dowodów w niniejszej sprawie. W podstawie prawnej powołano art. 10 ustawy Prawo łowieckie. W odwołaniu od w/w decyzji A.N. wskazał, że decyzja o odmowie wydania zezwolenia oparta jest na sprzecznych argumentach. Sam fakt, że strona została nieprawomocnie skazana za posiadanie mieszańca charta oraz, że nie znajduje się on w jego posiadaniu nie uzasadnia odmowy wydania zezwolenia. Obowiązkiem organu było bowiem ustalenie, czy wnioskodawca posiada odpowiednie warunki do trzymania psa rasy chart, czego w rozpoznawanej sprawie nie uczyniono. Przywołaną na wstępie decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., uchyliło zakwestionowaną decyzję i umorzyło postępowanie organu I instancji w tej sprawie. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, iż A.N., nabywając i utrzymując bez wymaganego zezwolenia psa myśliwskiego rasy chart przed wydaniem zezwolenia, winien był wpierw uzyskać wymagane zezwolenie. Natomiast, zdaniem Kolegium, złożony w niniejszej sprawie wniosek o wydanie zezwolenia na hodowanie psa tej rasy skarżący wniósł, aby zalegalizować nielegalne hodowanie posiadanego już od 4 miesięcy psa. Podkreślono, iż wyrok Sądu Rejonowego w Kazimierzy Wielkiej stał się prawomocny w dniu 22 lutego 2010r. – w toku postępowania odwoławczego. Tym samym, wobec orzeczonego tym wyrokiem przepadku psa, postępowanie w sprawie zezwolenia na jego posiadanie i hodowlę stało się bezprzedmiotowe. Jednocześnie organ podniósł, iż uzasadnienie zakwestionowanej decyzji zawiera niespójne dane. Wskazano także, iż okoliczność, że pies, którego przepadek orzeczono, jest mieszańcem charta angielskiego została przesądzona w chwili uprawomocnienia się wyroku Sądu I instancji. Tym samym obowiązkiem organu odwoławczego było uwzględnienie zmiany stanu faktycznego sprawy, jaka nastąpiła po wydaniu zakwestionowanej decyzji. Zmiana ta wskazuje, że z racji orzeczonego przepadku psa, którego dotyczy żądanie wniosku, postępowanie stało się bezprzedmiotowe. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach A. N. zarzucił decyzji organu odwoławczego naruszenie prawa procesowego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy – poprzez zastosowanie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. i umorzenie postępowania I instancji mimo, że nie zachodziły przesłanki do zastosowania wymienionego przepisu. Wydanie wyroku przez sąd karny nie spowodowało bowiem bezprzedmiotowości postępowania administracyjnego. Skarżący podkreślił, że nie starał się o zezwolenie na konkretnego psa, którego już nie posiada. Ponadto procedura dotycząca wydania zezwolenia na posiadanie charta nie jest związana z konkretnym psem. Z tego też względu w toku postępowania należało ustalić czy wnioskujący ma odpowiednie warunki do posiadania psa rasy chart. Mając na uwadze powyższe strona wniosła o uchylenie decyzji organu II instancji. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą p.p.s.a., zadaniem wojewódzkich sądów administracyjnych jest sprawowanie kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, obowiązującym w dniu ich wydania. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy p.p.s.a.), a kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest w granicach sprawy. Rozpatrując skargę w ramach tak zakreślonej właściwości Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, iż w toku postępowania administracyjnego organy administracji obu instancji dopuściły się naruszenia przepisów postępowania, a to art. 7 i 77 § 1 k.p.a., a organ odwoławczy także art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. – w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy oraz przepisów prawa materialnego tj. art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1995r. – Prawo łowieckie (Dz. U. z 2005r. nr 127, poz. 1066 ze zm.), zwanej dalej ustawą. Stanowi to podstawę do uwzględnienia skargi z przyczyn wskazanych w art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy p.p.s.a. Zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy - hodowanie lub utrzymywanie chartów rasowych lub ich mieszańców wymaga zezwolenia starosty właściwego ze względu na miejsce prowadzenia ich hodowli lub utrzymywania, wydawanego na wniosek osoby zamierzającej prowadzić taką hodowlę lub utrzymywać takiego psa. Cytowany przepis został zamieszczony w rozdziale 3 ustawy, regulującym zasady prowadzenia gospodarki łowieckiej, do których należy m. in. ochrona i gospodarowanie populacjami zwierząt łownych (art. 3 pkt 1). W ramach tej gospodarki podstawową jest zasada ochrony zwierzyny poprzez stwarzanie warunków bezpiecznego bytowania (art. 9 ust. 1). Trzeba mieć także na uwadze, iż jednym z takich sposobów jest nałożenie na podmioty prowadzące gospodarkę łowiecką obowiązku zwalczania kłusownictwa i szkodnictwa łowieckiego (art. 9 ust. 1 pkt 1). W tym kontekście nie może budzić wątpliwości, że objęcie wymogiem uzyskania zezwolenia na posiadanie, hodowanie lub utrzymywanie wyłącznie chartów rasowych i ich mieszańców oznacza, że tylko charty rasowe i ich mieszańce z mocy ustawy uznane zostały za zwierzęta stanowiące – z uwagi na ich naturę – zagrożenie dla bezpieczeństwa bytowania zwierząt łownych. Psy te mogą bowiem służyć kłusownictwu ( por. wyrok WSA w Krakowie z 8.03.2005r. sygn. akt. II SA/Kr 2012/02). Wskazana powyżej ustawa nie zawiera zakazu posiadania, hodowli i utrzymania w/w psów w ogóle, gdyż uzyskanie przedmiotowego zezwolenia otwiera taką możliwość. Podkreślić także trzeba, że ustawa Prawo łowieckie nie wymienia żadnych przesłanek wydania omawianego zezwolenia i nie określa jakie czynności ma podjąć organ przed wydaniem decyzji w tym przedmiocie. Brak ustalenia wymogów dotyczących udzielenia zezwolenia nie oznacza jednak, iż decyzja taka ma być dowolna. Zamieszczenie bowiem treści art. 10 w przepisach Prawa łowieckiego oznacza, że przesłanką odmowy może być wyłącznie wzgląd na jeden z celów ustawy, to jest ochronę bytowania zwierząt łownych poprzez zwalczanie kłusownictwa (por. w/w wyrok WSA w Krakowie). Hodowanie lub utrzymywanie chartów lub ich mieszańców bez zezwolenia stanowi bowiem przestępstwo, określone w art. 52 pkt 4 ustawy. Tym samym uzyskanie zezwolenia powinien poprzedzać sam zamiar posiadania i hodowli charta lub jego mieszańca. Z tych względów ocena co do zasady – czy z uwagi na konkretną osobę, która ubiega się o zezwolenie, istnieje zagrożenie dla realizacji celów ustawy – mieści się w granicach uznania organu orzekającego. Zadaniem tego organu jest więc podjęcie wszelkich kroków do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy przy uwzględnieniu interesu społecznego i słusznego interesu obywatela (art. 7 k.p.a.) – poprzez wyczerpujące zebranie i rozpatrzenie całego materiału dowodowego (art. 77 § 1 k.p.a.). Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło decyzję o odmowie wydania zezwolenia na posiadanie, hodowlę lub utrzymanie psa rasy chart lub jego mieszańca i umorzyło postępowanie I instancji prowadzone w tej sprawie – jako bezprzedmiotowe. Podstawą podjętego rozstrzygnięcia było ustalenie, iż skoro A. N. wystąpił z wnioskiem po tym jak podjęto działania w związku z posiadaniem przez niego charta bez zezwolenia, to oznacza, że de facto skarżący zamierza zalegalizować dotychczasowe utrzymywanie bez zezwolenia tego zwierzęcia. Skoro wyrokiem Sądu Rejonowego w Kazimierzy Wielkiej Wydział II Karny z dnia 22 września 2009r., sygn. akt: II K 180/09, prawomocnym z dniem 22 lutego 2010r., orzeczono przepadek charta, oznacza to – zdaniem organu – że postępowanie w sprawie udzielenia zezwolenia na posiadanie tego psa stało się bezprzedmiotowe. Z takim stanowiskiem zgodzić się nie można. Wbrew twierdzeniom organu, A. N. występując w dniu 14 czerwca 2009r. z wnioskiem o wydanie zezwolenia na hodowanie psa rasy chart (k. 1), nie wskazał, iż ma ono dotyczyć konkretnego psa, a w szczególności tego, który został mu odebrany. W takiej sytuacji brak jest podstaw do uznania bezprzedmiotowości postępowania prowadzonego w sprawie udzielenia zezwolenia. Jak wynika bowiem z treści art. 10 ustawy zezwolenie na utrzymywanie lub hodowlę charta lub jego mieszańca wydaje się na wniosek osoby zamierzającej prowadzić taką działalność. Przepis ten nie ustanawia przy tym wymogu wydawania zezwolenia na hodowanie lub utrzymywanie konkretnego psa rasy chart lub jego mieszańca, Wskazać przy tym trzeba, iż żaden z orzekających w niniejszej sprawie organów – wbrew dyspozycji cyt. powyżej art. 7 i 77 § 1 k.p.a. – nie dokonał jakichkolwiek ustaleń, czy ze względu na cel ustawy wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie. W szczególności nie odniesiono się do twierdzeń wnioskodawcy, iż hodowany pies nie będzie wykorzystywany do polowań, a miejsce i warunki jego utrzymywania wykluczają możliwość niekontrolowanego opuszczenia miejsca jego stałego pobytu. Ponadto organ odwoławczy, jakkolwiek ogólnie powołał się na wyrok Sądu Rejonowego w Kazimierzy Wielkiej to, uchylając decyzję organu I instancji i umarzając postępowanie, nie wskazał jakie znaczenie dla rozstrzygnięcia wniosku skarżącego ma fakt jego prawomocnego skazania za przestępstwo z art. 52 pkt 4 ustawy. Rozpoznając sprawę ponownie organy, mając na względzie poczynione wyżej uwagi, przeprowadzą zgodnie z wymogami procedury administracyjnej postępowanie w niniejszej sprawie i wydadzą stosowne rozstrzygnięcie, eliminując tym samym dotychczasowe naruszenia prawa. W szczególności organy winny merytorycznie rozpoznać wniosek skarżącego mając przy tym na uwadze, czy w razie wydania żądanego zezwolenia zostanie zabezpieczona ochrona bytowania zwierząt łownych. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i 135 ustawy p.p.s.a. orzekł jak w pkt I sentencji wyroku. Orzeczenie zawarte w pkt II wyroku znajduje oparcie w art. 152 ustawy p.p.s.a.