II SA/Ke 366/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Żak (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Dorota Chobian,, Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal, Protokolant Sekretarz sądowy Andrzej Stolarski, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 7 września 2007 r. sprawy ze skargi L. W. na decyzję Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. znak:[...] w przedmiocie wykonania określonych robót budowlanych oddala skargę. IISA/Ke 366/07 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] znak [...] Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpoznaniu odwołania L. W. od decyzji Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak: [...] nakładającej na L. W. - obowiązek zamurowania w budynku - oborze, położonej w R., trzech otworów okiennych w ścianie od strony południowej obory w terminie do dnia 30 czerwca 2007 r., a o wykonaniu obowiązku należy powiadomić Inspektorat Nadzoru Budowlanego - na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy ustalił, iż w dniu 14 czerwca 2006 r. organ I instancji, na wniosek sąsiada Z. Z., przeprowadził oględziny, w wyniku których stwierdzono, że na nieruchomości, położonej w R., znajduje się murowany budynek inwentarski - obora o wymiarach 8,40 m x 14,88m. Jest on usytuowany w pobliżu południowej granicy działki w odległości 1,18 m od ogrodzenia, posiada dach dwuspadowy, ze spadem w kierunku działki sąsiedniej. W ścianie oddalonej o 1,18 m od działki sąsiedniej znajdują się 3 otwory okienne, w tym dwa otwory o wymiarach 0,80 x 1,20 m oraz jeden otwór 1,30 x 1,55 m. W oględzinach brała udział H. W., która do protokołu oświadczyła, iż jest właścicielką przedmiotowego budynku, i że obora została wybudowana na podstawie pozwolenia na budowę z dnia 13 maja 1983 r., wydanego przez Urząd Gminy we W. Ponadto H. W. oświadczyła, iż pozwolenie na budowę oraz projekt budowlany zaginęły. Decyzją z dnia [...]Inspektor Nadzoru Budowlanego nałożył na H. W. obowiązek zamurowania trzech otworów okiennych, w ścianie od strony południowej obory w terminie do dnia 31 grudnia 2006 r. Od powyższej decyzji H. W. złożyła odwołanie. Rozpoznając je organ odwoławczy ustalił opierając się na wypisie z rejestru gruntów, iż właścicielem działki nr ewid. 650 w R. jest L. W., syn H. i C. W. i dlatego decyzją z dnia [..] uchylił decyzję organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia, celem ustalenia, czy obowiązek został nałożony na właściwą osobę. Organ I instancji, rozpoznając sprawę ponownie, na podstawie przedstawionego przez C. W. odpisu zawiadomienia Sądu Rejonowego we W. z dnia [...] Dz. [...] i [...]ustalił, że właścicielem działki nr 650, na której znajduje się przedmiotowa obora jest L. W. Następnie decyzją z dnia [...]Inspektor Nadzoru Budowlanego nałożył na L. W., na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2, ust. 7 ustawy Prawo budowlane z 1994r. , obowiązek zamurowania trzech otworów okiennych w ścianie budynku inwentarskiego - obory od strony południowej w terminie do dnia 30.06.07r. Od powyższej decyzji L. W. wniósł odwołanie. Podniósł w nim, iż projekt budowlany zakładał usytuowanie obory ścianami szczytowymi/ nie zawierającymi okien/ w linii północ - południe na całej szerokości działki. Jednakże w trakcie budowy, na skutek sprzeciwu sąsiada C., położenie przedmiotowego budynku zostało zmienione i został on wybudowany ścianami szczytowymi w linii wschód - zachód. Organ odwoławczy rozpoznając odwołanie wskazał, iż przedmiotowy budynek został wybudowany w 1984 r. na podstawie decyzji Urzędu Miasta i Gminy W. z dnia 13 maja 1983 r. udzielającej pozwolenia na budowę. Jednakże do chwili obecnej nie zachowała się decyzja o pozwoleniu na budowę ani projekt budowlany. Przedmiotowy budynek został usytuowany w odległości 1,18 m od ogrodzenia rozdzielającego działki od południa, posiada okna w ścianie od tej granicy. Organ odwoławczy podniósł, że przepis § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki (Dz. U. z 1980 r. Nr 17, poz. 62 ze zm.) przewidywał, że budynek usytuowany na działce zagrodowej w indywidualnym gospodarstwie rolnym może być usytuowany w odległości mniejszej niż 4 m od granicy działki wyłącznie w przypadku, gdy ściana budynku od strony działki sąsiedniej nie ma otworów okiennych lub drzwiowych. Obecnie obowiązujący przepis § 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r. Nr 75, poz. 690 ze zm) także nie dopuszcza, aby w ścianie budynku, znajdującej się w odległości mniejszej niż 4m od granicy mógł istnieć otwór okienny. L. W. przyznał w odwołaniu, iż H. i C. W. w trakcie budowy całkowicie zmienili usytuowanie przedmiotowego budynku, co w konsekwencji doprowadziło do stanu istotnego naruszenia przepisów techniczno - budowlanych, a obecnie istniejący stan jest wynikiem odstąpienia od warunków pozwolenia na budowę. W tej sytuacji w ocenie organu II instancji, prawidłowo w trybie art.51 ust.1 pkt.2 i ust.7 prawa budowlanego z 1994r.został nałożony obowiązek wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na powyższą decyzję organu II instancji złożył L. W. Skarżący przyznał, iż budowa przedmiotowego budynku prowadzona była w oparciu o decyzję o pozwoleniu na budowę z dnia 13 maja 1983 r. Inwestorzy H. i C. W. zmienili jednak jego usytuowanie na gruncie, ponieważ sąsiad T. C. nie wyraził zgody na wybudowanie obory zgodnie projektem budowlanym, stanowiącym załącznik do decyzji o udzieleniu pozwolenia na budowę, który przewidywał usytuowanie budynku ścianami szczytowymi / nie zawierającymi okien/ w linii północ - południe na całej szerokości ich działki. Inwestorzy wybudowali go wobec tego ścianami szczytowymi w linii wschód - zachód. Twierdził, że powyższa zmiana została zgłoszona do Urzędu Miasta i Gminy we W. i została naniesiona w projekcie budowlanym. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga jest bezzasadna. W dniu 13 maja 1983 r. Urząd Miasta i Gminy we W. wydał decyzję o pozwoleniu na budowę budynku inwentarskiego wg projektu o symbolu WB- 3419 dla H. W. Z ustaleń organów budowlanych jak i z oświadczenia C. W., pełnomocnika skarżącego L. W., złożonego do protokołu podczas rozprawy w dniu 7 września 2007r. wynika, iż pozwolenie na budowę oraz projekt budowlany zaginęły. W skardze i podczas rozprawy przed sądem, C. W. wyjaśnił, iż decyzja o pozwoleniu na budowę i projekt budowlany stanowiący jej integralną część, przewidywały usytuowanie przedmiotowego budynku gospodarczego ścianami szczytowymi, nie zawierającymi otworów okiennych w linii północ - południe na całej szerokości działki inwestora. Jednakże w trakcie budowy doszło do zmiany usytuowania i obiekt ten wybudowano ścianami szczytowymi w linii wschód - zachód. Jak wynika z materiału dowodowego sprawy, w szczególności ze szkicu oględzin z dnia 14.06. 06r. zmiana usytuowania budynku obory spowodowała, że jej ściana południowa posiadająca trzy otwory okienne położona jest obecnie w odległości 1,18m od granicy z nieruchomością sąsiednią / nie jest to sporna okoliczność/. Przy tych prawidłowo poczynionych przez organy nadzoru budowlanego ustaleniach faktycznych w pełni zgodzić się należy także z ich oceną prawną, że zmiana usytuowania budynku przez H. i C. W., co w ocenie Sądu należy uznać za odstąpienie od sposobu zagospodarowania działki przewidzianego w projekcie budowlanym, doprowadziła także do naruszenia przepisów techniczno-budowlanych. Jak bowiem wynika z § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki (Dz. U. Nr 17, poz. 62 ze zm.) obowiązującego w dacie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę i realizacji obiektu budynki mieszkalne i gospodarcze na działkach zagrodowych w indywidualnych gospodarstwach rolnych oraz wolno stojące jednorodzinne domy mieszkalne o ścianach z materiałów niepalnych i o pokryciu z materiałów niepalnych lub trudno zapalnych powinny być sytuowane w odległości co najmniej 4 m od granicy działki. Odległość ta może być zmniejszona do 3 m, jeżeli ściana budynku od strony sąsiedniej działki nie ma otworów okiennych lub drzwiowych, natomiast przepis § 13.ust.1 tego rozporządzenia dopuszczał sytuowanie bezpośrednio przy granicy działki budynku gospodarczego ze ścianami z materiałów niepalnych i z dachem o pokryciu z materiałów niepalnych lub trudno zapalnych, jeżeli nie utrudniało to prawidłowej zabudowy działki sąsiedniej, a ponadto było zgodne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, ust.2 tego przepisu stanowił, że w wypadkach określonych w ust. 1 ściany budynku gospodarczego, graniczące z działką sąsiednią, nie powinny mieć okien i drzwi, a wody opadowe z dachu od strony granicy działki nie mogą być odprowadzane na teren działki sąsiedniej. Budynki gospodarcze usytuowane bezpośrednio przy granicy działki nie mogą przylegać do budynków mieszkalnych na sąsiedniej działce. Z obecnie obowiązującego przepisu § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690) wynika, iż budynki na działce budowlanej sytuuje się od granicy z sąsiednią działką budowlaną w odległości nie mniejszej niż 4 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą z otworami okiennymi lub drzwiowymi w stronę tej granicy. Ponadto z § 12 ust. 7 cytowanego rozporządzenia wynika, iż budynek inwentarski, ze ścianą z otworami okiennymi lub drzwiowymi nie może być usytuowany w odległości mniejszej niż 8 m od ściany istniejącego budynku mieszkalnego, budynku zamieszkania zbiorowego albo budynku użyteczności publicznej, dla których wydano decyzję o pozwoleniu na budowę na sąsiedniej działce, ale i ta sytuacja nie ma miejsca w niniejszej sprawie. Organ odwoławczy prawidłowo przyjął, iż w sprawie ma zastosowanie art. 51 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 51 ust. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. prawo budowlane /Dz. U. Dz.U.06.156.1118/ . Najpierw jednak, czego nie uczynił już w uzasadnieniu swojej decyzji organ odwoławczy, należy się odnieść do treści art.50 tej ustawy, a to dlatego, że przepisy art.51 stanowią kontynuację rozwiązań legalizacyjnych przyjętych w art.50 w związku z tym powinny być interpretowane i stosowane razem z przepisami art.50. Art. 50 ust.1 pkt.4 ustawy stanowi, że w przypadkach innych niż określone w art. 48 ust. 1 lub w art. 49b ust. 1 właściwy organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych wykonywanych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę bądź w przepisach, natomiast przepis art. 51 ust.1 stanowi, że przed upływem 2 miesięcy od dnia wydania postanowienia, o którym mowa w art. 50 ust. 1, właściwy organ w drodze decyzji: 1) nakazuje zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego albo 2) nakłada obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania, albo 3) w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę - nakłada, określając termin wykonania, obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz - w razie potrzeby - wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem; przepisy dotyczące projektu budowlanego stosuje się odpowiednio do zakresu tych zmian. Przedmiotowy obiekt budowlany został zrealizowany w 1984r. z istotnymi odstępstwami od warunków pozwolenia na budowę, co spowodowało także naruszenie przepisów technicznych prawa budowlanego. W tej sytuacji zastosowanie miał, jak trafnie to uznały organy orzekające w sprawie art.51 ust.1 pkt.2 w związku z przepisem art.51 ust.7 ustawy Prawo budowlane, który stanowi, że przepisy ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 3 stosuje się odpowiednio, jeżeli roboty budowlane, w przypadkach innych niż określone w art. 48 albo w art. 49b, zostały wykonane w sposób, o którym mowa w art. 50 ust. 1. Realizowanie obiektu budowlanego w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę bądź w przepisach prawa budowlanego wypełnia wobec tego dyspozycję przepisów art. 50 i 51 prawa budowlanego, których ratio legis polega na wymuszeniu na inwestorze doprowadzenia budowanego obiektu do stanu zgodnego z warunkami określonymi w pozwoleniu na budowę oraz w przepisach prawa Nałożenie w niniejszej sprawie przez organy nadzoru budowlanego w trybie art.51 ust.1 pkt.2 w zw. z art.51 ust.7 ustawy Prawo budowlane z 1994r. obowiązku zamurowania przedmiotowych okien doprowadzi obiekt do stanu zgodnego z w/w przepisami techniczno budowlanymi zawartymi w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki ich usytuowanie. Twierdzenie zawarte w skardze, iż zmiana usytuowania na gruncie przedmiotowego budynku została naniesiona w projekcie budowlanym przez pracowników Urzędu Miasta i Gminy we W. uznać należy za gołosłowne nie tylko dlatego, że brak jest jakichkolwiek dowodów w tym zakresie, ale przede wszystkim dlatego, że organ wydający pozwolenie na budowę naruszyłby bezwzględne przepisy budowlano-techniczne. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach uznał, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa w sposób skutkujący jej uchyleniem i dlatego na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oddalił skargę.