II SA/Ke 367/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2014r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego p o s t a n a w i a : zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne. Decyzją z dnia [...] znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję z dnia [...] znak: [...], wydaną z upoważnienia Wójta Gminy, o odmowie przyznania M. M. świadczenia w formie specjalnego zasiłku opiekuńczego wnioskowanego w dniu 6 listopada 2013r. na S. M.. W uzasadnieniu organ wskazał na niespełnienie przez wnioskodawczynię warunku, o jakim mowa w art. 16a ustawy z 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2006r. nr 139, poz. 992 ze zm.), tj. brak rezygnacji z zatrudnienia w związku z koniecznością sprawowania opieki nad ojcem. Skargę na ww. rozstrzygnięcie organu II instancji wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach M. M., kwestionując m. in. dokonaną przez organy obu instancji wykładnię znowelizowanych przepisów dotyczących zasiłków opiekuńczych – poprzez ich zawężającą interpretację, sprzeczną z celem jakie te świadczenia mają spełnić. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W dniu 12 grudnia 2013r. w sprawie o sygn. akt II SA/Po 1026/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowił przedstawić Trybunałowi Konstytucyjnemu następujące pytanie prawne: "czy art. 16a ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych (t.j. Dz. U. z 2006r. nr 139, poz. 992 ze zm.), w zakresie jakim pomija wśród uprawnionych do uzyskania specjalnego świadczenia pielęgnacyjnego osoby, na których ciąży obowiązek alimentacyjny i które nie podejmują zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby, w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji, jest zgodny z: art. 2, art. 18, art. 32 ust. 1, art. 71 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej?" (sprawa o sygn. akt P 1/14). Zgodnie z treścią art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowo-administracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W ocenie Sądu, wyrok Trybunału Konstytucyjnego, rozstrzygający czy przepis art. 16a ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych (mający zastosowanie w niniejszej sprawie) jest zgodny z art. 2, art. 18, art. 32 ust. 1, art. 71 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, będzie miał wpływ na ocenę legalności zaskarżonej decyzji. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że w rozpoznawanej sprawie zachodzi przesłanka do zawieszenia postępowania sądowego – wobec czego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.