II SA/Ke 370/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Detka po rozpoznaniu w dniu 20 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. J. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r., znak: [...] w przedmiocie kary pieniężnej za urządzanie gry na automatach poza kasynem postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Decyzją z 15 lutego 2016 r., znak: [...], Dyrektor Izby Celnej w Kielcach po rozpatrzeniu odwołania S. J. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w Kielcach z 16 listopada 2015r. wymierzającą karę pieniężną w łącznej wysokości 24.000 zł za urządzanie gier poza kasynem na automatach o nazwie Hot Spot oraz Black Horse zlokalizowanych w lokalu o nazwie [...]. Pismem z 17 marca 2016 r. skarżący wniósł skargę na ww. decyzję wraz z wnioskiem o wstrzymanie jej wykonania. W uzasadnieniu wniosku podniósł, że nałożona na niego kara pieniężna w sposób istotny i realny wpłynie na jego sytuację majątkową. Jedyne istotne składniki majątkowe skarżącego, z których możliwe byłoby przeprowadzenie egzekucji, w postaci emerytury oraz nieruchomości, służą zaspokojeniu podstawowych i bieżących potrzeb życia codziennego skarżącego i jego rodziny oraz są objęte ustawową wspólnością małżeńską majątkową. Wykonanie decyzji znacznie pogorszy sytuację majątkową i bytową skarżącego i jego rodziny, co doprowadzi do wyrządzenia znacznej szkody, a ewentualne odwrócenie skutków wykonania decyzji byłoby niemal niemożliwe. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślenia wymaga, iż to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wykazania, że spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. Rozstrzygając wniosek w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych, do których ustawa zalicza: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Tylko w sytuacji zaistnienia tych przesłanek, sąd ma podstawę do uwzględnienia wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. W ocenie Sądu, wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie. Nie ulega wątpliwości, że w omawianym przepisie chodzi o skutki o charakterze potencjalnym. Nie jest wymagane, żeby one rzeczywiście wystąpiły. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. wymaga jedynie zagrożenia ich wystąpienia ("zachodzi niebezpieczeństwo"), czyli można się ich spodziewać na podstawie racjonalnej oceny zakresu, zasad i tytułu wykonania aktu lub czynności w czasie zawisłości sprawy w sądzie administracyjnym (por. postanowienie NSA z dnia 12 stycznia 2012 r. sygn. akt II GSK 2434/11, dostępne na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl) W ocenie Sądu, okoliczności wskazane przez skarżącego tj. źródło jego dochodu oraz składniki majątku, z którego egzekucja mogłaby być przeprowadzona, w zestawieniu z wysoką karą pieniężną, która na skarżącego została nałożona, prowadzą do wniosku, że S. J. uprawdopodobnił wystąpienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a poprzez wskazanie, że wykonanie decyzji w znaczny sposób pogorszyłoby sytuację majątkową i bytową skarżącego oraz jego rodziny. Okoliczności te znajdują oparcie w aktach sądowych i postępowaniu w przedmiocie wniosku skarżącego o przyznanie mu prawa pomocy. Wynika z nich, że S. J. wraz z żoną osiągają dochód z dwóch emerytur w wysokości 2240,28 zł miesięcznie, a prowadzona działalność gospodarcza w roku 2015 przyniosła stratę w kwocie 3067,58 zł. Majątek skarżącego stanowi dom o wartości 160.000 zł oraz samochód osobowy o wartości 8.000 zł. Reasumując stwierdzić należy, że istniały podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, o czym orzeczono jak w sentencji.