II SA/Ke 371/15

Referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Dnia 22 maja 2015 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. A. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi D. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy postanawia: zwolnić skarżącego od kosztów sądowych w całości. D. A. złożył formularz urzędowy PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy. Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo wspólnie z matką. Skarżący nie wykazał żadnego majątku, oświadczył, że pozostaje na utrzymaniu matki, która pobiera wynagrodzenie za pracę w wysokości 1750 zł miesięcznie. Wnioskodawca ponadto utrzymuje się z prac dorywczych. Skarżący na ma zasądzone alimenty na małoletnią córkę w wysokości 550 zł miesięcznie. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Za każdym razem na wnioskodawcy ciąży jednak obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez stronę dochodzącą swych roszczeń przed sądem. W rozpatrywanej prawie biorąc pod uwagę sytuację majątkową i życiową wnioskodawcy, w przede wszystkim brak stałego dochodu i majątku, pozostawanie na utrzymaniu matki oraz zobowiązania alimentacyjne wobec córki, uznano, że skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, a zatem jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym zasługuje na uwzględnienie. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.