II SA/Ke 374/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kuchta (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Dorota Chobian, Asesor WSA Jacek Kuza, Protokolant Asystent sędziego Sergiusz Leydo, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 22 września 2006 r. sprawy ze skargi E.S. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] znak [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia oddala skargę. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] znak: [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, po rozpoznaniu odwołania E. S., utrzymał w mocy postanowienie Starosty z dnia [...] znak: [...] o odmowie wydania zaświadczenia o posiadaniu przez J. R. w latach 1938 do 1968 r nieruchomości położonej w miejscowości P., gmina J.. Organ odwoławczy wskazał, iż wnioskiem z dnia 9 sierpnia 2005 r. E. S. zwróciła się do Urzędu Miasta J. o wydanie zaświadczenia, że jej ojciec J.R. posiadał nieruchomość gruntową o powierzchni 0,55 ha w P., gmina J. (K-I-1). Po przekazaniu powyższego wniosku według właściwości, Starosta wydał w dniu [...] zaświadczenie znak: [...] (K-I-6), w którym stwierdził że "na podstawie rejestru ewidencji gruntów obrębu miasto J. i obrębu P., gmina J.", "R. J. s. W. posiadał nieruchomość o powierzchni 0,5538 ha w obrębie miasto J. w latach m.in. od 1970 do 1976". Zaświadczenie to zostało następnie uzupełnione zaświadczeniem z dnia 28 października 2005 r. znak: [...] (K-I-8), które prostowało oczywistą omyłkę pisarską polegającą na tym, że R. J. s. W. posiadał przedmiotową nieruchomość w latach 1970 - 1996 a nie w latach 1970 - 1976. Ponadto, pismem z dnia 30 października 2005 r. organ I instancji (K-I-9) wyjaśnił E. S., że posiada dokumenty dotyczące ewidencji gruntów dla przedmiotowej nieruchomości od 1970r., wcześniejszych zaś nie posiada a "innego archiwum ewidencji gruntów z lat od 1938 do 1969 nie ma". Z tego też powodu organ nie mógł wydać zaświadczenia o treści żądanej przez wnioskodawczynię. E. S. pismem z dnia 22 grudnia 2005 r. (K-I-18) ponownie wniosła o wydanie zaświadczenia dotyczącego lat 1938 - 1969. W odpowiedzi na to pismo Starosta wydał postanowienie z dnia [...] znak: GKN. [...] (K-I-20), którym odmówił wydania zaświadczenia o treści żądanej przez wnioskodawczynię. Zażalenie na to postanowienie złożyła E. S. (K-II-24). Co prawda zostało ono wniesione po upływie 7 - dniowego terminu do jego złożenia, jednakże Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego postanowieniem z dnia [...]znak [...] (K-II-38) przywrócił E. S. termin do złożenia zażalenia. Postanowieniem z dnia [....]., znak [...] (K-II-64) organ odwoławczy utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Starosty z dnia [...]. W motywach swego uzasadnienia Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wskazał, iż w zasobie geodezyjno - kartograficznym w J. brak jest danych przed 1970 r. odnośnie obrębów miejscowości P. i J.. Ze względu na powyższe organ odwoławczy powołując przepisy art. 217 § 2 pkt 2 i 218 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071) ocenił, iż w przedmiotowej sprawie brak jest podstaw prawnych do wydania zaświadczenia dotyczącego lat 1938 - 1969, o które wnosiła wnioskodawczyni. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] złożyła E. S. i wniosła o jego uchylenie. Skarżąca podniosła, iż w związku z przepisami o archiwizacji obowiązkiem Starostwa jest przechowywanie map katastralnych ewidencji gruntów budynków i obszarów geodezyjnych na wieczność, tak więc mapy z lat 1938 - 1969 powinny znajdować się w zasobach Starostwa. Ponadto, E. S. zarzuciła, iż uzasadnienie zaskarżonej decyzja zawiera liczne błędy. Mianowicie, zamiast J. R. jest napisane J. R., a zamiast czasokresu 1938 - 1969, którego uwzględnienia domaga się wydanym zaświadczeniu, organ powołuje okres 1938 - 1968. W odpowiedzi na skargę Wojewódzkie Inspektor Nadzoru wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.Nr 153, poz.1269) sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności aktów i podejmowanych czynności z prawem. Na wstępie wskazać należy, iż w sprawie niniejszej Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego powołując przepis art. 218 § 1 k.p.a utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji odmawiające wydania skarżącej zaświadczenia o posiadaniu przez jej ojca - J. R. w latach 1938 do 1968 r. nieruchomości położonej w miejscowości Piaski, gmina Jędrzejów. Jako przyczynę swego rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał na brak stosownych danych sprzed 1970 r. w zasobie geodezyjno - kartograficznym Starostwa w J., co uniemożliwia wydanie skarżącej zaświadczenia dotyczącego stanu prawnego przedmiotowych nieruchomości w okresie przed 1970r. Zdaniem Sądu organy administracji państwowej obu instancji odmawiając skarżącemu wydania żądanego zaświadczenia nie dopuściły się naruszenia przepisów art. 217 § 1 i § 2 pkt 1 i 2 i art. 218 § 1 i § 2 kpa. E.S. utrzymuje, iż mapy z lat 1938 - 1969 powinny znajdować się w archiwach Starostwa w J., powołując jedynie ogólnie przepisy o archiwizacji i na tej podstawie domaga się wydania przedmiotowego zaświadczenia. Stwierdzić należy, iż żądanie skarżącej pozostaje w sprzeczności z treścią przepisu art. 218 § 1 k.p.a. Przepis ten wyczerpująco reguluje zakres wydawanych zaświadczeń, stanowiąc, iż organ administracji publicznej obowiązany jest wydać zaświadczenie, gdy chodzi o potwierdzenie faktów albo stanu prawnego, wynikających z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów bądź z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. W przedmiotowej sprawie Starostwo Powiatowe w J. nie dysponuje dokumentacją potrzebną do wydania zaświadczenia w zakresie żądanym przez skarżącą, dlatego też odmowa wydania E. S. zaświadczenia o żądanej treści była zasadna. Postępowanie w niniejszej sprawie zostało, zdaniem Sądu, przeprowadzone przez organy administracji z uwzględnieniem treści art. 7 kpa - nakazującego organom administracji wykorzystanie wszystkich możliwości w celu załatwienia sprawy w interesie obywatela, jak również przepisu art. 77 § 1 kpa, stosownie do którego organ administracji obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Natomiast, ustosunkowując się do zarzutów skarżącej o błędach w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, stwierdzić trzeba, iż są to błędy pisarskie, które nie miały wpływu na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy. Zgodnie z przepisem art. 113 § 1 kpa błędy takie mogą zostać sprostowane przez organ administracji z urzędu lub na żądanie strony. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, iż zakwestionowane postanowienie jest zgodne z prawem, wobec czego skarga nie jest zasadna i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270) orzekł jak w sentencji wyroku.