II SA/Ke 374/16

PostanowienieWSA w Kielcach2016-05-19

Skład orzekający: Małgorzata Długońska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wnioskodawca, osoba fizyczna, której dochód jest niski i nie wystarcza na bieżące potrzeby, w tym zakup leków, może zostać zwolniony od kosztów sądowych w całości w postępowaniu sądowoadministracyjnym?
Ratio decidendi
Wnioskodawca, osoba fizyczna, której sytuacja materialna jest trudna ze względu na niski dochód, brak wystarczających środków na bieżące potrzeby życiowe i zakup leków, a także brak znaczącego majątku poza domem i niewielką działką rolną, może zostać zwolniony od kosztów sądowych w całości. Sąd uznał, że wnioskodawca nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny.
Stan faktyczny
Wnioskodawca W.G. złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie kary pieniężnej za zniszczenie krzewów. Wnioskodawca wraz z żoną utrzymują się z emerytury w wysokości 1027,83 zł netto miesięcznie. Wnioskodawca cierpi na schorzenia układu krążenia, brakuje mu pieniędzy na leki, a cały dochód przeznacza na bieżące utrzymanie. Posiada niewielki majątek, w tym dom, budynek gospodarczy, ciągnik i przyczepę rolniczą oraz działkę rolną.
Rozstrzygnięcie
Zwolniono skarżącego od kosztów sądowych w całości.

Pełny tekst orzeczenia

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2016r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. G. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi W.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie kary pieniężnej za zniszczenie krzewów postanawia: zwolnić skarżącego od kosztów sądowych w całości W. G. złożył formularz PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie kary pieniężnej za zniszczenie krzewów. Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną, utrzymują się z jego emerytury w wysokości 1027,83 zł netto miesięcznie. Skarżący nie wykazał innego majątku poza domem wielkości 150m² , budynkiem gospodarczym z garażem, ciągnikiem rolniczym z 1988r. , przyczepą rolniczą z 1983 r. i działką rolną o powierzchni 16 arów, w czego 1 ar to rów kanalizacjo burzowej. Wnioskodawca oświadczył, że cierpi na schorzenia układu krążenia, brakuje mu pieniędzy na zakup leków. Cały dochód przeznacza na bieżące utrzymanie, w tym zakup leków, opłaty za media. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Za każdym razem na wnioskodawcy ciąży jednak obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez stronę dochodzącą swych roszczeń przed sądem. W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę sytuację majątkową i osobistą skarżącego, przede wszystkim niski dochód na dwie dorosłe osoby nie wystarczający zaspokojenie ich wszystkich bieżących potrzeb życiowych, w tym zakup leków oraz brak majątku poza domem i małą działką rolną, uznano, że nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i żony, a zatem jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym zasługuje na uwzględnienie. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło