II SA/Ke 376/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sylwester Miziołek po rozpoznaniu w dniu 18 września 2009r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej M. M. i D. M. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 12 sierpnia 2009r. w sprawie ze skargi M. M. i D. M. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kielcach z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego p o s t a n a w i a : odrzucić skargę kasacyjną. M. M. i D. M. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kielcach z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego. Postanowieniem z dnia 12 sierpnia 2009r. tut. Sąd oddalił w/w skargę. W ustawowym terminie skarżący wnieśli do tut. Sądu sporządzoną przez siebie skargę kasacyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Jednym z wymogów ustanowionych dla skargi kasacyjnej jest, określony w art. 175 § 1 ustawy p.p.s.a., obowiązek sporządzenia skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego. O treści cyt. przepisu strona skarżący zostali pouczeni w treści pism przewodnich, przy których doręczono im postanowienie z dnia 12 sierpnia 2009r. wraz z uzasadnieniem (pkt 2). Pomimo tego, wniesiona w niniejszej sprawie skarga kasacyjna została sporządzona osobiście przez M. M. i D. M., nie zaś przez podmioty uprawnione do jej sporządzenia, wymienione w art. 175 § 1 ustawy p.p.s.a. Ponadto do skarżącej nie znajdują zastosowania wyłączenia wskazane w przepisach art. 175 § 2 ustawy p.p.s.a. ani też przepis art. 175 § 3 tej ustawy. Mając na uwadze powyższe Sąd uznał skargę kasacyjną za niedopuszczalną i orzekł jak sentencji postanowienia – na podstawie art. 178 w związku z art. 175 § 1 ustawy p.p.s.a.