II SA/Ke 376/16

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 25 października 2016 na posiedzeniu niejawnym wniosku A. P. i A. P. z dnia 17 października 2016 r. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi A. P. i A. P. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia postanawia: I. umorzyć postępowanie w przedmiocie ponownego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. II. ustanowić dla A.P. i A. P. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w Kielcach. Wyrokiem z dnia 8 września 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę A.P. i A. P. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia. W dniu 17 października 2016 r. oboje skarżący złożyli formularz PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawcy prowadzą wspólnie gospodarstwo domowe, są właścicielami domu wielkości 100 m² oraz gospodarstwa rolnego o powierzchni 7 ha przekazanego w nieodpłatną dzierżawę na 10 lat i 3 ha nieużytków leśnych. Oboje skarżący utrzymują się z renty inwalidzkiej A.P. w wysokości 757,27 zł i emerytury rolniczej A. P. w wysokości 887,21 zł netto miesięcznie. Wnioskodawcy podali następujące wydatki roczne: 7000 zł na utrzymanie domu, opłaty za prąd i inne media oraz 6000 zł na opał i gaz. Leczenie, wyżywienie i inne wydatki są ściśle ograniczone. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz.270), zwanej dalej "p.p.s.a." przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy, przysługuje osobie fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i wynagrodzenia fachowego pełnomocnika przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem. W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę sytuację majątkową i rodzinną skarżących, w tym niski dochód z renty i emerytury oraz brak majątku poza małym gospodarstwem rolnym nieprzynoszącym zysku, uznano, że nie są oni w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania a zatem ich wniosek o przyznanie prawa pomocy zasługuje na uwzględnienie w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu, niezbędnego do sporządzenia skargi kasacyjnej i postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Natomiast wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych jest bezprzedmiotowy, jego rozpoznanie stało się zbędne i postępowanie w tym zakresie podlega umorzeniu art.249a p.p.s.a. Kwestia ta została już bowiem rozstrzygnięta prawomocnym postanowieniem referendarza sądowego z dnia 6 czerwca 2016 r., którym zwolniono skarżących od kosztów sądowych w całości na wszystkich etapach postępowania sądowoadministracyjnego, w tym również od wpisów sądowych od skargi kasacyjnej i zażaleń oraz od opłat kancelaryjnych. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1, art. 249a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.