II SA/Ke 377/09

Referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Dnia 21 lipca 2009 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 21 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. C. o zwolnienie od kosztów i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi S. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: I. ustanowić dla S. C. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka, II. zwolnić skarżącą od kosztów sądowych w całości. S. C. złożyła w dniu 13 lipca 2009 r. na formularzu PPF wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawczyni prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe i utrzymuje się z renty okresowej w wysokości 640 zł netto miesięcznie. Skarżąca jest właścicielką domu wielkości 80 m kw i nieruchomości rolnej o powierzchni 2,14 ha. Wnioskodawczyni stwierdziła, że po opłaceniu rachunków i wykupieniu leków często nie wystarcza jej pieniędzy na żywność oraz inne środki niezbędne do życia. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego przysługuje osobie, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Ubiegający się o przyznanie prawa pomocy winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa. W rozpatrywanej sprawie uwzględniając przedstawioną wyżej sytuację życiową i majątkowa wnioskodawczyni, przede wszystkim bardzo niski dochód, duże wydatki na utrzymanie domu i zakup lekarstw oraz posiadanie jedynie nieruchomości, uznano, że nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.