II SA/Ke 378/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Kuza po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym, wniosku H. G. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], znak: [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za usunięcie drzewa bez zezwolenia postanawia oddalić wniosek. We wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych H. G. podał, że jest jedynym żywicielem rodziny, a na jego utrzymaniu pozostaje czworo dzieci. Ze złożonego przez skarżącego druku PPF wynika, że posiada on działkę o powierzchni 2816 m- oraz mieszkanie o powierzchni 53 m-. Referendarz sądowy przy Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach postanowieniem z dnia 12 marca 2008 r. oddalił wniosek H. G. o zwolnienie od kosztów sądowych . Sprzeciw od powyższego orzeczenia złożył wnioskodawca podnosząc, że w przedmiotowej sprawie podnosił fakt trudnej sytuacji finansowej w jego wielodzietnej rodzinie. Ponadto H. G. wskazał, że wyznaczony siedmiodniowy termin jest za krótki na zgromadzenie wymaganych dokumentów świadczących o jego sytuacji finansowej, gdyż wiele informacji wymaga potwierdzenia w oparciu o przepisy z zakresu ochrony danych osobowych. Skarżący podał, że dwoje dzieci studiuje w innej miejscowości i załączył do sprzeciwu zaświadczenie wydane przez Akademię stwierdzające, że W. G. jest studentką II roku drugiego stopnia studiów dwuletnich stacjonarnych, zaświadczenie wydane z upoważnienia Starosty Powiatowego dotyczące opłaty za użytkowanie wieczyste gruntu - działki o nr [...] o pow. 0,2818 oraz wyrok Sądu Rejonowego w R. z dnia 23 listopada 2001 r. ustalający ojcostwo H.G. i zasądzający od niego alimenty na rzecz małoletniego syna A. G. A. w kwocie po [...] zł miesięcznie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.), w razie wniesienia sprzeciwu na zarządzenie lub postanowienie referendarza w przedmiocie prawa pomocy, orzeczenie przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Przedmiotem osądu jest zatem złożony przez H. G. wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy u.p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym ). Wniosek H. G. nie może zostać uwzględniony. Podkreślić należy, że przyznanie prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i przysługuje osobom pozostającym w trudnej sytuacji finansowej. Mając na uwadze fakt, że H. G. podał jedynie zdawkowe informacje dotyczące sytuacji finansowej i rodzinnej, a przede wszystkim - mimo stosownego wezwania - zaniechał wskazania wysokości oraz źródła dochodu swojego oraz osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym, nie można uznać, że zdołał on wykazać, iż nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych w niniejszej sprawie, tym bardziej, że na obecnym etapie postępowania wynoszą one jedynie 226 zł, co stanowi wpis sądowy od skargi. Co więcej z akt administracyjnych niniejszej sprawy wynika, że syn skarżącego M. G. jest inwestorem 10 boksów garażowych na działce będącej w użytkowaniu wieczystym H. i S. małż. G., położonej na ul [...] w S.- K., przeznaczonych na wynajem, oraz że na działce tej są prowadzone prace budowlane zmierzające do powstania parkingu na 40 samochodów, o czym H. G. nie wspomniał we wniosku o zwolnienie od kosztów sadowych. Mając na uwadze przedstawione przez skarżącego okoliczności oraz fakt, że skarżący wraz z synem prowadzi kosztowne inwestycje, wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych podlegał oddaleniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł na podstawie art. 260 w zw. z art. 246 § 1 u.p.p.s.a.