II SA/Ke 378/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Ziomek po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. B. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi J. B. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie choroby zawodowej. postanawia przywrócić termin do wniesienia skargi. Wnioskiem z dnia 29 maja 2009r. J. B. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie nie stwierdzenia choroby zawodowej. Równocześnie skarżąca dokonała czynności procesowej tj. sporządziła i wniosła skargę na opisaną wyżej decyzję. We wniosku skarżąca podniosła, iż w okresie od dnia 25 kwietnia do dnia 26 maja 2009r. była niezdolna do zajęcia się sprawą albowiem zachorowała, na dowód czego przedłożyła zaświadczenie lekarskie. Zdaniem skarżącej, ta losowa sytuacja w jakiej się znalazła, co najmniej uprawdopodabnia brak winy w niezachowaniu przez nią terminu do złożenia skargi. Podkreśliła, że również pozostałe przesłanki przewidziane art. 87 § 1 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zostały spełnione tj. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wraz ze skargą zostały wniesione w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- zwanej dalej jako p.p.s.a.), jeśli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Przy czym wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1-3 i § 4 p.p.s.a.). Stosownie do treści przywołanych powyżej przepisów, przywrócenie terminu może więc nastąpić jedynie wówczas, gdy spełnione zostały łącznie trzy przesłanki: 1) wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi; 2) zainteresowany uprawdopodobnił, że uchybił terminowi bez swojej winy; 3) dopełniona została czynność, dla której określony był termin. Brak choćby jednej z tych przesłanek uniemożliwia przywrócenie terminu. Zgodnie z powyższym, brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić wówczas, gdy strona we wniosku o przywrócenie terminu uprawdopodobni, że mimo całej staranności z przyczyn od niej niezależnych nie mogła dokonać czynności w terminie. Przeszkody te zatem muszą mieć charakter zewnętrzny i obiektywny, a brak winy w uchybieniu terminu można uznać tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. W rozpoznawanej sprawie skarżąca w uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu wskazała, że niezłożenie w terminie skargi spowodowane było stanem jej zdrowia i związaną z tym niezdolnością do zajęcia się sprawą. Wskazane przez skarżącą okoliczności, potwierdzone stosownym zaświadczeniem lekarskim, w ocenie Sądu uzasadniają przyjęcie, że brak winy w uchybieniu terminu został przez stronę skarżącą w wystarczający sposób uprawdopodobniony. Jednocześnie spełnione zostały dwie pozostałe przesłanki przywrócenia terminu do wniesienia skargi: skarżąca złożyła wniosek w terminie określonym w art. 87 § 1 p.p.s.a. oraz wniosła skargę. Z podniesionych wyżej względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.