II SA/Ke 379/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Ziomek po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. G. o zwolnienie od wpisu sądowego od skargi kasacyjnej na postanowienie z dnia 24 grudnia 2013 r. w sprawie ze skargi A. G. na uchwałę Rady Powiatu w Busku-Zdroju z dnia 27 kwietnia 2012 r., nr XVIII/166/2012 w przedmiocie delegowania radnych powiatu do Komisji Bezpieczeństwa i Porządku Publicznego w Busku-Zdroju postanawia: pozostawić wniosek bez rozpoznania. W odpowiedzi na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II z dnia 13 lutego 2014 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 150 zł od skargi kasacyjnej na postanowienie Sądu z dnia 24 grudnia 2014 r. o odrzuceniu skargi, skarżący A. G. wniósł o zwolnienie go od tej opłaty. Zgodnie z art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", wniosek taki powinien być złożony na urzędowym formularzu. Skarżący nie dopełnił tego wymogu, w związku z czym, w wykonaniu zarządzenia z dnia 11 marca 2014 r., sekretariat Sądu przesłał skarżącemu urzędowy formularz PPF i zobowiązał do jego wypełnienia i złożenia w terminie siedmiu dni od daty doręczenia pisma pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. W myśl bowiem art. 257 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Pismo wraz z formularzem zostało prawidłowo doręczone skarżącemu za pośrednictwem poczty w dniu 31 marca 2014 r. W odpowiedzi skarżący wniósł o zwolnienie go z obowiązku składania oświadczenia o stanie majątkowym. W świetle powyższego należy uznać, że skarżący nie wykonał obowiązku nałożonego na niego zarządzeniem z dnia 11 marca 2014 r., tj. nie złożył wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu. W tej sytuacji na podstawie art. 257 p.p.s.a. należało postanowić o pozostawieniu tego wniosku bez rozpoznania.