II SA/Ke 381/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Kuza (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Beata Ziomek Sędzia WSA Krzysztof Armański Protokolant Starszy inspektor sądowy Katarzyna Tuz-Stando po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 listopada 2025 r. sprawy ze skargi P. "[...]" Sp. z o.o. w K. na decyzję Wojewody Świętokrzyskiego z dnia 3 czerwca 2025 r. [...] w przedmiocie świadczeń rzeczowych na rzecz obrony oddala skargę Wojewoda Świętokrzyski zaskarżoną decyzją z 3 czerwca 2025 r. [...] po rozpatrzeniu odwołania [...] sp. z o.o. z siedzibą w K. od decyzji Prezydenta Miasta Kielce z 5 marca 2025 r. w sprawie przeznaczenia do wykonania świadczeń rzeczowych na rzecz obrony, na podstawie art. 630 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny oraz art. 138 § 1 pkt 1 kpa, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że Komendant Miejski Policji w Kielcach wystąpił do Prezydenta Miasta Kielce z wnioskiem z 5 lutego 2025 r. o przeznaczenie nieruchomości lub rzeczy ruchomych w ramach świadczeń rzeczowych na uzupełnienie etatowych potrzeb planowanych do wykonania w razie ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny. Pismem z 14 lutego 2025 r. Prezydent, po wcześniejszym ustaleniu, że [...] sp. z o.o. w K. posiada budynek [...] Hotelu K., powiadomił strony o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie nałożenia obowiązku świadczeń rzeczowych na rzecz obrony. Wskazał również, że jeśli zachodzą jakiekolwiek okoliczności w tym także wymienione w art. 628 ust. 5 ustawy o obronie Ojczyzny uniemożliwiające nałożenie tego obowiązku, należy o tym poinformować organ prowadzący postępowanie. W określonym w zawiadomieniu terminie żadne dowody i wyjaśnienia nie zostały przedstawione. Następnie decyzją z 5 marca 2025 r. Prezydent Miasta K. nałożył na [...] sp. z o.o. w K. obowiązek realizacji świadczeń rzeczowych polegających na udostępnieniu przedmiotu świadczenia tj.: - budynku [...] Hotelu K. przy ul. [...] w K. wraz z kuchnią i stołówką; - planowanego do wykonania w razie ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny; - przez okres - do chwili ustania potrzeby użytkowania; - na rzecz - Komendy Miejskiej Policji w Kielcach; - nieruchomość ta przeznaczona została do uzupełnienia etatowych potrzeb jednostki zmilitaryzowanej. Rozpatrując odwołanie od powyższej decyzji, Wojewoda stwierdził, że wniosek złożony przez Komendanta Miejskiego Policji w Kielcach był zgodny z wzorem określonym w załączniku nr 1 do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 sierpnia 2024 r. w sprawie świadczeń rzeczowych na rzecz obrony w czasie pokoju, a zaskarżona decyzja jest zgodna z wzorem określonym w załączniku nr 2 do tego rozporządzenia. Ponadto Prezydent właściwie powołał w podstawie prawnej przepisy regulujące wydanie decyzji w przedmiocie świadczeń rzeczowych w czasie pokoju, w tym planowanych do wykonania w razie ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny oraz poprawnie określił czas w jakim świadczenie ma być wykonane. Zdaniem Wojewody, organ I instancji zbadał możliwości poszczególnych podmiotów gospodarczych. Wniosek wskazywał na większą liczbę potrzebnych miejsc noclegowych, więc organ musiał przeanalizować możliwości w tym zakresie wielu podmiotów gospodarczych. W sprawach z zakresu świadczeń rzeczowych organ nie ma kompetencji do oceny, czy dana rzecz ruchoma lub nieruchoma jest przydatna dla celów obrony Państwa i dlaczego. W tym zakresie w sprawie nie prowadzi się postępowania dowodowego. Weryfikacja tych informacji jest niemożliwa ze względu na niejawny charakter dokumentacji strony w tym zakresie. Rzeczywiste możliwości skarżącego zostały określone przez sam podmiot prowadzący działalność gospodarczą i zostały podane w ofercie [...] Hotelu jako baza noclegowa w ilości 122 pokoi, 198 komfortowych miejsc noclegowych. Odnosząc się do stanu technicznego budynku i jego przydatności Wojewoda podkreślił, że [...] Hotel jest aktualnie działającym obiektem przyjmującym gości i zapewniającym komfortowe warunki pobytu. Należy więc domniemywać, że w obiekcie są sprawne instalacje: wodociągowa, elektryczna, przeciwpożarowa oraz, że w obiekcie istnieją warunki do serwowania gościom posiłków. Organ odwoławczy zaznaczył też, że dla realizacji wniosku Miejskiego Komendanta Policji w Kielcach konieczne było nałożenie takiego obowiązku na kilka obiektów hotelowych. Ograniczenie ilości miejsc wykorzystywanych w każdym z tych hoteli wiązałoby się ze zwiększeniem liczby wykorzystywanych obiektów hotelowych, których ilość w mieście jest ograniczona oraz powodowało by rozproszenie sił Policji w czasie mobilizacji. Dalej Wojewoda podał, że organy mogą dokonywać oględzin nieruchomości i rzeczy ruchomych, które mogą być przedmiotem świadczeń rzeczowych stosownie do zgłoszonych wniosków. Ponieważ żadne takie wnioski ze strony Komendanta Miejskiego Policji w Kielcach nie wpłynęły, organ I instancji w stosunku do obiektu hotelowego w trakcie bieżącego funkcjonowania nie widział takiej potrzeby. Należy domniemywać, że przedstawiciele Policji są świadomi stanu faktycznego budynku hotelowego oraz posiadają wiedzę czy ten budynek spełnia ich oczekiwania. Organ II instancji nadto zauważył, że art. 628 ust. 5 ustawy o obronie Ojczyzny enumeratywnie wymienia rodzaje przedmiotów, które nie mogą być przedmiotem świadczeń rzeczowych. Prezydent miał na uwadze ten wykaz i nie znalazł podstaw by przedmiot świadczeń zakwalifikować do którejś z tych grup. Zwrócił się do skarżącego o wskazanie takich okoliczności. Ponieważ skarżący tego nie uczynił, organ przyjął za fakt wiążący stan wiedzy, jaki posiadał w sprawie. W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skardze na powyższą decyzję, domagając się jej uchylenia oraz uchylenia decyzji organu I instancji, [...] sp. z o.o. w K. zaskarżonej decyzji zarzuciło naruszenie: 1. art. 7 w związku z art. 77 § 1 kpa poprzez: a. przeprowadzenie postępowania dowodowego w sposób wybiórczy i niezupełny, co objawiało się wydaniem decyzji bez głębszego przeanalizowania i zbadania: a) rzeczywistych potrzeb strony, b) rzeczywistych możliwości skarżącego, c) stanu technicznego budynku i jego przydatności do potrzeb strony, d) czy - w kontekście powyższego - wystarczające będzie orzeczenie obowiązku jedynie wobec części miejsc hotelowych, bez zbędnego obciążania obowiązkiem ponad wymaganą miarę; b. całkowite pominięcie i nierozważenie, czy zasadne i wystarczające, a tym samym proporcjonalne będzie orzeczenie obowiązku świadczenia rzeczowego w stosunku do wszystkich miejsc w hotelu, czy też wystarczające będzie orzeczenie jedynie w zakresie mniejszej ilości miejsc, 2. § 5 ust. 1 i 2 oraz § 6 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 sierpnia 2024 r. w sprawie świadczeń rzeczowych na rzecz obrony w czasie pokoju (Dz.U. 2024 poz. 1387) w związku z art. 7, art. 77 § 1, art. 75 § 1 i art. 85 § 1 kpa poprzez przeprowadzenie przez organ postępowania dowodowego w sposób ograniczony, niezupełny i wybiórczy, a w szczególności niedokonanie oględzin budynku i ustaleń faktycznych w kwestii, czy budynek w ogóle nadaje się do nałożenia obowiązku; 3. art. 628 ust. 5 ustawy o obronie Ojczyzny, poprzez błędną wykładnię, w efekcie której organ błędnie uznał, że to skarżący powinien wykazać, że w sprawie zachodzą przesłanki, których wystąpienie uniemożliwia nałożenie obowiązku świadczeń rzeczowych, podczas gdy prawidłowa wykładnia art. 628 ust. 5 prowadzi do wniosku, że to organ (chcący nałożyć obowiązek przedstawiciel administracji publicznej) ma obowiązek ustalić, czy nie zachodzą przesłanki, których wystąpienie uniemożliwia nałożenie obowiązku świadczeń rzeczowych; 4. art. 628 ust. 1 w związku z art. 630 ust. 1 i 5 ustawy o obronie Ojczyzny poprzez ich zastosowanie w sytuacji, gdy organ nie dokonał ustaleń pozwalających na stwierdzenie, że był on uprawniony do nałożenia na skarżącego obowiązku i, że orzeczenie obowiązku w zakresie wskazanym w decyzji jest proporcjonalne; 5. art. 138 § 1 pkt 1 kpa poprzez zastosowanie pomimo istnienia w decyzji wad, o których mowa powyżej; 6. art. 138 § 1 pkt 2 kpa poprzez jego niezastosowanie, podczas gdy w sprawie zaistniały przesłanki do uchylenia zaskarżonej decyzji - naruszenie, o którym mowa w niniejszym punkcie, stanowi wynik naruszeń, o których mowa powyżej. W uzasadnieniu skargi jej autor, odnośnie naruszenie art. 7 w związku z art. 77 § 1 kpa zarzucił, że organ, wyłącznie na bazie danych z Krajowego Rejestru Sądowego i dokumentów, nałożył na skarżącego obowiązek udostępnienia budynku, nie weryfikując w ogóle jego stanu, stanu technicznego instalacji i infrastruktury oraz przydatności budynku do celów wskazanych w decyzji. Strona zakwestionowała również możliwość ustalenia na podstawie danych z KRS-u, że budynek liczy 198 miejsc noclegowych, gdyż w tym rejestrze nie ma takich danych. Ponadto organ w ogóle nie rozważył, czy potrzeba wymaga, aby obowiązek nałożyć w zakresie wszystkich 198 miejsc hotelowych. Uzasadniając zarzut naruszenia § 5 ust. 1 i 2 oraz § 6 ust. 1 Rozporządzenie w związku z art. 7, art. 77 § 1, art. 75 § 1 i art. 85 § 1 kpa, wnoszący skargę podniósł, że organ nie zweryfikował w ogóle stanu technicznego budynku, stanu jego instalacji i infrastruktury w celu ustalenia czy budynek technicznie nadaje się do orzeczenia obowiązku oraz czy nie będzie zasadne odstąpienie od jego orzekania. Zdaniem skarżącego organ nie mógł poprzestać jedynie na bazie danych pochodzących z ogólnodostępnych rejestrów. Dalej w skardze podkreślono, że to nie skarżący lecz organ powinien wykazać, że zachodzą przesłanki z art. 628 ust. 5 ustawy o obronie Ojczyzny. To właśnie organ - gospodarz postępowania, który chce nałożyć określone obowiązki - powinien w pierwszej kolejności we własnym zakresie kompleksowo zbadać i sprawdzić, czy w ogóle może nałożyć tego rodzaju obowiązek. Organ nie może przerzucać na stronę postępowania obowiązku dokonywania ustaleń faktycznych w zakresie tego, czy w ogóle dopuszczalne jest orzeczenie obowiązku świadczeń rzeczowych. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. W piśmie z 12 listopada 2025 r. uczestnik postępowania – Komendant Miejski Policji w Kielcach wniósł o oddalenie skargi. Wyjaśnił w nim też, że postulowane przez stronę skarżącą wyłączenie miejsc noclegowych i kuchni spod obowiązku świadczeń rzeczowych miałoby negatywny wpływ na działanie jednostki zmilitaryzowanej – Komendy Miejskiej Policji w Kielcach, ponieważ baza lokalowa w K. jest ograniczona i w dużej części zaplanowana dla potrzeb wojska. W ramach świadczeń rzeczowych na potrzeby zakwaterowania na rzecz KMP w K., już zostały pozyskane w pierwszej kolejności obiekty będące w użytkowaniu podmiotów publicznych, tj. akademiki U. J. Kochanowskiego w K. i pomieszczenia Szkoły Podstawowej nr [...] w K.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 P.p.s.a.). Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się w nim naruszeń prawa skutkujących koniecznością jego uchylenia lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 i 2 P.p.s.a.). Przedmiotem skargi była decyzja utrzymująca w mocy decyzję wydaną na podstawie art. 628 ust. 1 oraz art. 630 ust. 1 i 5 ustawy o obronie ojczyzny. Zgodnie z tymi przepisami Wójt (burmistrz, prezydent miasta), na wniosek organów i kierowników jednostek organizacyjnych, o których mowa w art. 620 ust. 1, wydaje decyzję administracyjną o przeznaczeniu nieruchomości lub rzeczy ruchomej na cele świadczeń rzeczowych, w tym planowanych do wykonania w razie ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny. W decyzji można zobowiązać posiadaczy nieruchomości lub rzeczy ruchomych do wykonania tych świadczeń bez odrębnego wezwania (art. 630 ust. 5). Według natomiast art. 628 ust. 1 ustawy o obronie ojczyzny, na urzędy i instytucje państwowe, przedsiębiorców i inne jednostki organizacyjne, a także osoby fizyczne może być nałożony obowiązek świadczeń rzeczowych, polegających na oddaniu do używania posiadanych nieruchomości i rzeczy ruchomych na cele przygotowania obrony państwa albo zwalczania klęsk żywiołowych, likwidacji ich skutków oraz zarządzania kryzysowego. Zgodnie z przytoczonymi przepisami obowiązek świadczeń rzeczowych może być nałożony na urzędy i instytucje państwowe, przedsiębiorców i inne jednostki organizacyjne, a także osoby fizyczne na cele przygotowania obrony państwa albo zwalczania klęsk żywiołowych, likwidacji ich skutków oraz zarządzania kryzysowego (art. 628 ust. 1 cyt. ustawy). [...] z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K., będąca adresatem zaskarżonych decyzji obciążonym nałożonym obowiązkiem świadczeń rzeczowych, oczywiście mieści się w tym katalogu. Świadczenia rzeczowe mogą być wykonywane na rzecz Sił Zbrojnych, jednostek przewidzianych do militaryzacji oraz jednostek organizacyjnych wykonujących zadania na potrzeby obrony państwa albo zwalczania klęsk żywiołowych, likwidacji ich skutków oraz zarządzania kryzysowego (art. 628 ust. 2 ustawy o obowiązku obrony). Beneficjent zaskarżonych decyzji, tj. Komenda Miejska Policji w Kielcach, będąca jednostką organizacyjną Policji, z mocy literalnej definicji zamieszczonej w art. 628 ust. 3 ustawy o obronie ojczyzny jest jednostką organizacyjną wykonującą zadania na potrzeby obrony państwa. Równocześnie jednostki organizacyjne Policji takie, jak komendy miejskie Policji, są jednostkami przewidzianymi do militaryzacji, co wynika wprost z art. 31a ust. 1 ustawy o obronie ojczyzny oraz z definicji legalnej jednostek przewidzianych do militaryzacji znajdującej się w art. 2 pkt 11 tej ustawy. Następnie trzeba zauważyć, że decyzja oparta na przepisie art. 628 ust. 1 ustawy o obronie ojczyzny jest decyzją uznaniową. Wynika to bowiem z konstrukcji tego przepisu, gdzie użyto sformułowania "może być nałożony obowiązek". Uznaniowy charakter decyzji sprawia, że dokonywana przez sąd administracyjny ich kontrola jest znacznie ograniczona. Sprowadza się zasadniczo do badania, czy wydanie decyzji zostało poprzedzone prawidłowo przeprowadzonym postępowaniem, z zachowaniem przepisów procedury administracyjnej. W szczególności sąd kontroluje, czy w toku postępowania podjęto wszelkie niezbędne kroki do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Czy zatem zebrano wszystkie dowody w celu ustalenia istnienia, bądź nieistnienia ustawowych przesłanek decyzji uznaniowej oraz, czy podjęta na ich podstawie decyzja nie wykracza poza granice uznania administracyjnego, to jest, czy nie nosi cech dowolności (por. wyrok NSA, sygn. akt SA/Kr 1543/95, Biul. Skarb. 1997/2/29). Ustawowe przesłanki wydania zaskarżonej decyzji uznaniowej z 5 marca 2025 r. zostały w sprawie spełnione, poprzedzające ich ustalenie postępowanie wyjaśniające zostało przeprowadzone zgodnie z wymogami postępowania administracyjnego, a wydana decyzja mieści się w granicach uznania administracyjnego. Ponadto zostało to wystarczająco wykazane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Odnośnie przesłanek o charakterze podmiotowym (tj. określenia adresata nałożonego obowiązku i świadczeniobiorcy), ich spełnienie w sprawie wyjaśniono już wyżej. Te przesłanki nie były przy tym w sprawie kwestionowane. Spór dotyczył bowiem przesłanek o charakterze przedmiotowym, tj. tego, czy dostatecznie i właściwie ustalono potrzeby świadczeniobiorcy, możliwości wywiązania się przez skarżącą spółkę z nałożonego obowiązku wykonania przedmiotowych świadczeń rzeczowych, co miałoby wynikać z nieustalenia, w szczególności w drodze oględzin wprost przewidzianych w § 5 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 sierpnia 2024 r. ws. świadczeń rzeczowych na rzecz obrony w czasie pokoju (Dz.U. 2024.1387 ze zm., dalej rozp. ws. świadczeń na rzecz obrony), stanu technicznego budynku [...] Hotelu K. oraz przydatności tej nieruchomości dla potrzeb obrony państwa. Dodatkowo skarżąca spółka zarzuciła nieustalenie, czy nie byłoby wystarczające nałożenie na nią przedmiotowego obowiązku świadczenia rzeczowego ograniczonego tylko do części [...] Hotelu K., tj. co do mniejszej ilości pokoi i miejsc noclegowych dostępnych w tym hotelu. Wreszcie skarżąca zarzuciła nieustalenie przez organy, czy nie zachodzi w sprawie jedna z negatywnych przesłanek nałożenia obowiązku świadczeń rzeczowych, określonych w art. 628 ust. 5 ustawy o obronie ojczyzny. Co do tej ostatniej kwestii należy zauważyć, że w doręczonym Przedsiębiorstwu Turystycznemu "Łysogóry" zawiadomieniu z 14 lutego 2025 r. o wszczęciu przedmiotowego postępowania (k. I-4 akt administracyjnych), znalazło się wezwanie do niezwłocznego poinformowania organu prowadzącego postępowanie o zachodzeniu jakiejkolwiek z okoliczności wymienionych w art. 628 ust. 5 ustawy o obronie ojczyzny. Jednak w toku całego postępowania żadna ze stron nie wskazała na istnienie którejkolwiek z tych okoliczności. Co więcej, składając omawiany zarzut, skarżąca spółka nawet nie twierdzi, aby którakolwiek z wymienionych w art. 628 ust. 5 ustawy o obronie ojczyzny okoliczności wyłączających uczynienia [...] Hotelu K. przedmiotem świadczeń rzeczowych – rzeczywiście zaistniała. Tym bardziej żadna taka okoliczność nie została udowodniona. Autor skargi ograniczył się bowiem do twierdzenia, że to organ ma wykazać nieistnienie okoliczności z art. 628 ust. 5 ustawy o obronie ojczyzny. Tymczasem trzeba zauważyć, że organy ustaliły brak w sprawie tych negatywnych przesłanek nałożenia na skarżącą spółkę obowiązku będącego przedmiotem sprawy, właśnie między innymi w sposób wyżej wskazany, tj. poprzez danie stronom, w tym zwłaszcza zainteresowanej negatywnym załatwieniem sprawy skarżącej spółce, możliwości wskazania na istnienie którejś z tych okoliczności. Brak wskazania w toku całego postępowania, a nawet w skardze, aby którakolwiek z tych okoliczności w sprawie zaistniała, pozwala na uznanie poprawności omawianego ustalenia organów obu instancji. Odnosząc się do pozostałych, pozytywnych przesłanek przedmiotowych wydania zaskarżonej decyzji, trzeba zauważyć, co następuje. Wykonywanie świadczeń rzeczowych odbywa się na rzecz między innymi podmiotów wykonujących zadania na potrzeby obrony państwa. Oznacza to, że te właśnie podmioty uprawnione są do wyrażania swoich potrzeb w sposób najlepiej zabezpieczający realizację nałożonych ustawą celów. W niniejszej sprawie potrzeby te zostały wyartykułowane we wniosku z 5 lutego 2025 r., a także w piśmie przewodnim do tego wniosku z tej samej daty (k. I-1 i I-2 akt administracyjnych). Z dokumentów tych wynika, że potrzeba świadczeniobiorcy nałożonych świadczeń rzeczowych wynika z obciążającego K. K. obowiązku zakwaterowania i wyżywienia stanu osobowego jednostki zmilitaryzowanej KMP w Kielcach w przypadku ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny przez czas nieokreślony, do chwili ustania potrzeby użytkowania. Zakres ilościowy tej potrzeby co do miejsc noclegowych wynika natomiast stąd, że łącznie dla potrzeb jednostki zmilitaryzowanej KMP w Kielcach potrzebne będzie zapewnienie 1445 miejsc noclegowych, podczas, gdy ilość takich miejsc w [...] Hotelu K. wynosi tylko 198. Ilość tę trafnie organ ustalił na podstawie ogólnodostępnych informacji marketingowych samej skarżącej spółki określających ofertę [...] Hotelu K. w zakresie miejsc noclegowych i wyżywienia. Trzeba przy tym zauważyć, że zakres informacji, jakie są podawane we wniosku o przeznaczenie nieruchomości na cele świadczeń rzeczowych, w tym planowanych do wykonania w razie ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny, jest zdeterminowany przez obowiązujące przepisy prawa. Zgodnie bowiem z § 1 pkt 3 i § 3 rozp. ws. świadczeń na rzecz obrony, rozporządzenie to określa wzory decyzji administracyjnych, wniosków, wezwań w sprawach świadczeń rzeczowych, a wzór wniosku o przeznaczenie nieruchomości lub rzeczy ruchomych w ramach świadczeń rzeczowych na uzupełnienie potrzeb etatowych lub doraźnych, planowanych do wykonania w czasie pokoju albo w razie ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny, lub o przeznaczenie nieruchomości na cele świadczeń rzeczowych w związku z używaniem ich w czasie kwalifikacji wojskowej jest określony w załączniku nr 1 do rozporządzenia. Wniosek, który został złożony w niniejszej sprawie przez Komendanta Miejskiego Policji w Kielcach w dniu 5 lutego 2025 r. (k. I-2 akt administracyjnych), w pełni odpowiada treści tego załącznika. Należy tu zwrócić uwagę na przewidziany w tym załączniku dopuszczalny alternatywnie sposób wypełnienia tabeli wyszczególniającej liczbę przedmiotów świadczeń rzeczowych przewidzianych do oddania w używanie. Otóż z przypisu do opisu kolumny nr 3 tej tabeli (który to opis ma określać "Miejscowość / dane o posiadaczu lub właścicielu (imię i nazwisko, miejsce urodzenia, numer PESEL, miejsce stałego pobytu albo pobytu czasowego trwającego ponad 3 miesiące lub nazwa podmiotu)** ) wynika, że kolumnę tę wypełnia się, jeżeli organ wnioskujący o nałożenie świadczeń wskazuje konkretnych posiadaczy lub właścicieli rzeczy ruchomych lub nieruchomości, które mają być przedmiotem świadczeń rzeczowych. Z takiego zapisu wynika jednoznacznie, że wniosek o przeznaczenie nieruchomości w ramach świadczeń rzeczowych na uzupełnienie potrzeb etatowych planowanych do wykonania w razie ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny, może, lecz nie musi konkretyzować nieruchomości mających zostać obciążonymi obowiązkiem świadczeń rzeczowych, o jakich mowa w art. 628 ust. 1 ustawy o obronie ojczyzny. We wniosku z 5 lutego 2025 r. złożonym w niniejszej sprawie wybrano tę drugą możliwość określając przy tym, że przedmiotem świadczeń rzeczowych ma być "obiekt/obiekty posiadające miejsca noclegowe łącznie dla 542 osób z własną kuchnią i stołówką". Ponieważ [...] Hotel K. ma tylko 198 miejsc noclegowych, nie może być wątpliwości, że wszystkie te miejsca noclegowe mieszczą się w [...] tego wniosku i określonych w nim potrzeb wnioskodawcy zobowiązanego do realizacji celu przygotowania obrony państwa w razie ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny. Przekonujący jest też argument organu, że za objęciem zaskarżoną decyzją wszystkich miejsc noclegowych dostępnych w [...] Hotelu K. przemawia dodatkowo to, że ograniczenie ilości miejsc noclegowych w każdym z hoteli objętych potrzebami KMP w K. i nałożonym obowiązkiem świadczeń rzeczowych, wiązałoby się ze zwiększeniem liczby wykorzystywanych obiektów hotelowych, których ilość w K. jest ograniczona oraz powodowałoby rozproszenie sił Policji, które stając się w czasie mobilizacji i w czasie wojny jednostką zmilitaryzowaną szczególnie narażoną na działanie sił obcych, byłyby trudniejsze do ochrony. Z wyjaśnienia zamieszczonego w piśmie Komendanta Miejskiego Policji w Kielcach z 12 listopada 2025 r. wynika dodatkowo, że postulowane przez stronę skarżącą wyłączenie miejsc noclegowych i kuchni w [...] Hotelu K. spod obowiązku świadczeń rzeczowych w całości, czy choćby w części, miałoby negatywny wpływ na działanie jednostki zmilitaryzowanej – Komendy Miejskiej Policji w Kielcach, ponieważ baza lokalowa w K. jest ograniczona i w dużej części zaplanowana dla potrzeb wojska. W ramach świadczeń rzeczowych na potrzeby zakwaterowania na rzecz KMP w Kielcach, już zostały bowiem pozyskane w pierwszej kolejności obiekty będące w użytkowaniu podmiotów publicznych, tj. akademiki U. J. Kochanowskiego w K. i pomieszczenia Szkoły Podstawowej nr [...] w K.. Odnosząc się do kwestii możliwości wywiązania się przez skarżącą spółkę z nałożonego obowiązku wykonania przedmiotowych świadczeń rzeczowych, co wiąże się z zarzutem nieustalenia przez organy stanu technicznego budynku [...] Hotelu K. oraz przydatności tej nieruchomości dla potrzeb obrony państwa, należy podzielić stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i w odpowiedzi na skargę. Za oparte na wystarczających podstawach należy uznać ustalenie organu, że [...] Hotel K. jest obiektem, którego stan techniczny pozwala na objęcie go nałożonym obowiązkiem świadczeń rzeczowych. Po pierwsze Sąd wyraża pogląd, że uzasadnienie decyzji o nałożeniu obowiązku nie musi wyjaśniać przyczyny dla jakiej organy Policji uznały daną nieruchomość za przydatną do celów obronności. Jak trafnie wskazano w uzasadnieniu decyzji organu II instancji, w sprawach z zakresu świadczeń rzeczowych organ administracji co do zasady nie ma kompetencji do oceny zasadności kierowanego do niego wniosku organu pod kątem przydatności danej nieruchomości dla potrzeb nałożenia obowiązku świadczeń rzeczowych. Wynika to stąd, że to wnioskodawca, jako podmiot obciążony koniecznością odpowiedniego zabezpieczenia i przygotowania obiektów na cele obrony Państwa jest najlepiej zorientowany, co jest istotne i w jakim rozmiarze, aby mógł należycie wypełnić swoje obowiązki. Z punktu widzenia oceny decyzji istotne natomiast jest to, by nie miała ona charakteru decyzji dowolnej, lecz wskazywała na przesłanki, które przemawiają za odpowiednim wyborem. Organ musi przy tym wziąć pod uwagę z jednej strony interes społeczny jakim jest zapewnienie infrastruktury i wyposażenia niezbędnego do zapewnienia możliwości obronnych, a z drugiej strony słuszny interes strony. Naruszenia takiego interesu jednak skarżąca spółka nie wykazała, ani nawet na jego naruszenie się nie powołała. Można dodać, że jeśli miałby to być interes ekonomiczny, to trzeba pamiętać, że zgodnie z art. 634 ustawy o obronie ojczyzny za używanie przedmiotu świadczenia rzeczowego przysługuje jego posiadaczowi ryczałt w wysokości odpowiadającej szkodzie poniesionej wskutek jego dostarczenia oraz stawce jego amortyzacji. Po drugie, gdyby nawet nie podzielić powyższego poglądu co do niedopuszczalności kontroli przez organy rozpatrujące wniosek o przeznaczenie nieruchomości na cele świadczeń rzeczowych przydatności tej nieruchomości dla potrzeb obrony państwa, to należy zauważyć, że organy obu instancji miały wystarczające podstawy, aby pozytywnie zweryfikować przydatność [...] Hotelu K. na potrzeby przedmiotowego świadczenia rzeczowego w oparciu o powszechnie dostępne informacje i zasady logicznego rozumowania. Skoro z takich informacji, w tym z oferty tego hotelu wynika, że dysponuje on 122 pokojami i 198 komfortowymi miejscami noclegowymi, a nadto kuchnią i stołówką, to zasadnie można domniemywać, że w obiekcie tym funkcjonują sprawne instalacje: wodociągowa, elektryczna, przeciwpożarowa, kanalizacyjna i inne oraz, że istnieją warunki do serwowania gościom posiłków. Po trzecie należy zauważyć, że wynikający z § 5 i 6 rozp. ws. świadczeń na rzecz obrony stwierdzenie nieprzydatności danej nieruchomości na potrzeby świadczeń rzeczowych, oparte na wyniku oględzin nie oznacza, że takie oględziny są obligatoryjne. Wynika to jednoznacznie z brzmienia § 5 ust. 1 tego rozporządzenia, gdzie stwierdzono, że w toku postępowania administracyjnego wójt (burmistrz, prezydent miasta) oraz upoważnieni przez niego przedstawiciele organów wnioskujących o nałożenie świadczeń rzeczowych oraz świadczeniobiorcy mogą dokonywać oględzin nieruchomości i rzeczy ruchomych, które mogą być przedmiotem świadczeń rzeczowych stosownie do zgłoszonych wniosków i własnych potrzeb tych organów. Oceniając w dalszym ciągu utrzymaną w mocy decyzję organu I instancji z punktu widzenia sposobu określenia w niej nałożonych obowiązków, należy stwierdzić, że ich zakres określono wystarczająco precyzyjnie, ściśle i niewątpliwie, to jest w sposób nie wywołujący wątpliwości co do przedmiotu tej decyzji. Jak to już wyżej przy tym wspomniano, treść tej decyzji z mocy § 7 ust. 2 rozp. ws. świadczeń na rzecz obrony, określona została ściśle we wzorze stanowiącym załącznik nr 2 do tego rozporządzenia. Wydana w sprawie decyzja organu I instancji jest z tym wzorem zgodna. Ponadto w części dotyczącej sposobu sformułowania, precyzji i ścisłości, zaskarżona decyzja nie była kwestionowana. Powyższe uwagi wskazują też na to, że niezasadny był zarzut skargi dotyczący niezupełnego, wybiórczego i ograniczonego przeprowadzenia przez organy administracji postępowania dowodowego. Skoro bowiem poczynione ustalenia miały wystarczające podstawy dowodowe, a ustalenia te stanowiły dostateczną podstawę do wydania zaskarżonej decyzji, to nie mógł być skuteczny wzmiankowany zarzut skargi. Ponieważ więc zarzuty skargi nie zasługiwały na uwzględnienie i brak jest w sprawie okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na podstawie art. 151 P.p.s.a.