II SA/Ke 384/11

Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Dnia 14 lipca 2011 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. P. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi R. P. na postanowienie Wojewody z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia: I. zwolnić skarżącą od kosztów sądowych ponad kwotę 100 zł już uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi, II. ustanowić dla R. P. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. R. P. złożyła w dniu 27.VI.2011 r. urzędowy formularz PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, radcy prawnego w sprawie z jej skargi na postanowienie Wojewody z dnia [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania. Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z mężem i dwoma synami. Mąż skarżącej choruje na stwardnienie rozsiane, aktualnie przebywa w szpitalu, starszy syn ma 30 lat i jest od urodzenia niepełnosprawny, młodszy dwunastoletni uczęszcza do szkoły. Cała rodzina osiąga miesięczny dochód w wysokości 1759,32 zł miesięcznie, na który składają się: emerytura skarżącej w wysokości 616,72 zł, renta jej męża w wysokości 616,72 zł, renta starszego syna w wysokości 525,88 zł, a ponadto dwa zasiłki pielęgnacyjne. Wnioskodawczyni nie wykazała innego majątku poza mieszkaniem komunalnym wielkości 72 m² . Koszty utrzymania mieszkania wynoszą 800 zł miesięcznie, rodzina otrzymuje dodatek mieszkaniowy w wysokości 177,4 zł na miesiąc. Ponadto rodzina wnioskodawczyni miesięcznie wydaje 200 zł na leki oraz przeznacza około 150 zł na wydatki szkolne młodszego syna. Po odliczeniu koniecznych wydatków dochód na osobę w rodzinie wynosi 439,83 zł miesięcznie. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika prawnego przez osobę dochodzącą swych roszczeń. Biorąc pod uwagę trudną sytuację majątkową i rodzinną, wnioskodawczyni, przede wszystkim: tym niski dochód przypadający na cztery osoby w rodzinie, w tym dwie niepełnosprawne oraz brak majątku uznano, że nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zatem jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie. Przyznane prawo pomocy nie działa z mocą wsteczną i nie obejmuje zwrotu już uiszczonego wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.