II SA/Ke 39/08

Referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Dnia 6 lutego 2008 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosków I.T. i B. T. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi I. T. i B. T. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia postanawia: oddalić wnioski I. T. i B. T. o zwolnienie od kosztów sądowych. I. T. i B. T. dwa urzędowe formularze wniosku o przyznanie prawa pomocy wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z ich skargi na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia. Ze złożonych formularzy wynika, że wnioskodawcy prowadzą wspólnie gospodarstwo domowe. Oboje utrzymują się z emerytury skarżącego w wysokości [...] zł brutto miesięcznie. Wnioskodawcy posiadają w miejscowości N. drewniany domek z przybudówką wielkości 35 m kw i nieruchomość rolną o powierzchni o 0,40 ha oraz mieszkanie wielkości 48,65 m kw w bloku w K. Duża część dochodu jest przeznaczana na leczenie [...] wnioskodawczyni, która przeszła kilka operacji i wymaga stałej opieki. Skarżący wykazali oszczędności w wysokości 8000 zł, które są przeznaczone na ewentualną grzywnę w celu przymuszenia. Na gruncie obowiązujących przepisów dotyczących postępowań sądowych obowiązuje zasada, zgodnie którą koszty sądowe, jak również koszty wynagrodzenia fachowego pełnomocnika, pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego). Ubiegający się o taką pomoc winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa. W rozpatrywanej sprawie wnioski o zwolnienie od kosztów sądowych podlegają oddaleniu. Uznano, że skarżący mogą uiścić solidarnie wpis sądowy od skargi wynoszący 100 zł i ponieść inne ewentualne koszty sądowe nie przekraczające jednorazowo tej kwoty, gdyż dysponują stałym dochodem z emerytury wnioskodawcy, co umożliwia planowanie wydatków, a także posiadają oszczędności w wysokości 8000 zł i nieruchomości. Zamiar przeznaczenia oszczędności na zapłatę grzywny w celu przymuszenia w wysokości 13250 zł nie jest okolicznością pozwalającą na zwolnienie skarżących od ponoszenia znacznie niższych kosztów sądowych. Na marginesie należy zauważyć, że zapłata grzywny w celu przymuszenia nie zwalnia wnioskodawców z obowiązku wykonania rozbiórki budynku gospodarczego. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.