II SA/Ke 39/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący : Sędzia NSA Teresa Kobylecka po rozpoznaniu w dniu 29 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosków I. T. i B. T. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi I. T. i B. T. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia postanawia: oddalić wnioski I. T. i B. T. o zwolnienie od kosztów sądowych. I.T. i B. T. złożyli na urzędowych formularzach PPF wnioski o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z ich skargi na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia. We wnioskach podali, że prowadzą wspólnie gospodarstwo domowe. Oboje utrzymują się z emerytury skarżącego w wysokości [...] zł brutto ([...] zł netto) miesięcznie. Skarżący posiadają w miejscowości N. drewniany domek z przybudówką wielkości 35 m kw i nieruchomość rolną o powierzchni o 0,40 ha oraz mieszkanie wielkości 48,65 m kw w bloku w K.. Wnioskodawczyni przeszła kilkanaście operacji, cierpi na nadciśnienie, wymaga stałej opieki i kosztownego leczenia. Skarżący wykazali oszczędności w wysokości 8000 zł, które są przeznaczone na ewentualną grzywnę w celu przymuszenia. Postanowieniem Referendarza sądowego z dnia 6 lutego 2008 r. oddalono wnioski o zwolnienie od kosztów sądowych. W wyniku wniesienia sprzeciwu przez I. T. i B. T. w dniu 14 lutego 2008 r. powyższe postanowienie zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) straciło moc, a sprawa podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 245 i art. 246 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego). Ubiegający się o taką pomoc winien więc w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa. W rozpatrywanej sprawie I. T. i B. T. nie wykazali, iż ich wnioski o przyznanie prawa pomocy zasługują na uwzględnienie. W ocenie Sądu, wnioskodawcy są w stanie uiścić solidarnie wpis sądowy w wysokości 100 zł i ponieść ewentualne inne koszty sądowe, które jednorazowo nie przekroczą tej kwoty, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Koszty leczenia I. T., na które powołują się wnioskodawcy w sprzeciwie bez podania konkretnych kwot, nie są w sprawie niniejszej okolicznością uzasadniającą przyznanie prawa pomocy. Skarżący dysponują bowiem stałym, dość wysokim dochodem z emerytury, co umożliwia planowanie wydatków, oraz posiadają oszczędności w kwocie 8 tysięcy złotych, a więc znacznie wyższej od kosztów sądowych, które mogą wystąpić w rozpatrywanej sprawie. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 260, w związku z art. 245 § 1 i 3 oraz z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.