II SA/Ke 391/05

Sygnatura akt: II SA/Ke 391/05 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 9 lutego 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Chobian, Sędziowie: Sędzia NSA Teresa Kobylecka, Asesor WSA Sylwester Miziołek (spr.), Protokolant: referent stażysta Sergiusz Leydo, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 lutego 2006 r. sprawy ze skargi T. H. na decyzję Wojewody z dnia [...] . numer [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku. II SA/Ke 391/05 U Z A S A D N I E N I E Decyzją z dnia [...] Starosta , na podstawie art..149 § 3 i art. 150 § 1 kpa odmówił wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją Nr [...]Starosty z dnia [...], dotyczącą zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę kanalizacji sanitarnej z przepompowniami, z przyłączami do budynków mieszkalnych oraz kanalizacji deszczowej w ulicach: Ś., R., O., K., S., D., R., P., B. oraz Ł. w miejscowości N. W uzasadnieniu organ podniósł, że skarżący T.H. złożył wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego w dniu 8 czerwca 2004 roku, a jako przesłankę wznowienia wskazał art. 145 § 1 pkt 4 kpa, albowiem nie brał udziału w tym postępowaniu na skutek nie uznania go przez organ za stronę. Starosta podkreślił, że T.H. w piśmie z dnia 5 kwietnia 2004 roku skierowanym do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. kwestionował prawidłowość wydania decyzji zezwalającej na budowę sieci kanalizacyjnej i sanitarnej w miejscowości N. z uwagi na nieuregulowanie spraw spadkowych i brak jego zgody, jako spadkobiercy po J. i A. H. na jej realizację. Kopię pisma Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego przekazał do wiadomości Staroście. Organ przyjął ,że przebieg kanalizacji, jak i fakt wydania decyzji o pozwoleniu na jej budowę przez Starostę, był znany wnioskodawcy już w dniu 5 kwietnia 2004 roku a nie dnia 4 czerwca 2004roku jak podawał on we wniosku o wznowienie postępowania. A skoro zgodnie z art. 148 § 1 kpa podanie o wznowienie postępowania wnosi się w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania, to podanie złożone przez wnioskodawcę po tym terminie musiało skutkować odmową wznowienia postępowania. Rozpoznając odwołanie od tej decyzji, wniesione przez T.H., Wojewoda decyzją z dnia [...] utrzymał w mocy zaskarżone orzeczenie. Organ II instancji w uzasadnieniu decyzji w pełni podzielił argumenty organu I instancji, wskazał, że procedura trybu wznowieniowego regulowana jest przepisami art. 145-153 kpa i w świetle tych przepisów wznowienie postępowania jest dopuszczalne tylko wtedy, gdy zachodzą łącznie formalne przesłanki: -wniosek o wznowienie postępowania pochodzi od strony, -wniosek jest złożony w nieprzekraczalnym terminie wskazanym w art. 148 kpa, -podstawę wznowienia stanowi co najmniej jedna z okoliczności określonych w art. 145 § 1 pkt.1-8 kpa. Brak choćby jednej z wymienionych przesłanek obliguje organ orzekający do wydania decyzji o odmowie wznowienia postępowania. Organ II instancji podzielił argumentacje organu I instancji, że skarżący złożył wniosek po upływie terminu określonego w art.148 kpa. Wskazał, że T.H. wystąpił do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. pismem z dnia 5 kwietnia 2004 r. w związku z udzieleniem pozwolenia na budowę kanalizacji Gminie N. na terenie działki spadkowej po J. i A.H. bez zgody jego i pozostałych spadkobierców - o cofnięcie decyzji Starosty o pozwoleniu na budowę do czasu załatwienia spraw spadkowych przez Gminę N. i uzyskanie zgody spadkobierców po J. i A. H. Wobec tego należy uznać, że zarówno trasa przebiegu sieci kanalizacji sanitarnej w obrębie działek spadkowych po A. i J. H. w N. oraz fakt wydania decyzji o pozwolenie na jej budowę był wnioskodawcy znany w chwili pisania powyższego pisma, tj. dnia 5 kwietnia 2004 r. Organ odwoławczy podkreślił także, powołując się na orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego, że w świetle art. 148 § 2 kpa bez znaczenia dla ustalenia daty dowiedzenia się przez stronę o decyzji uzasadniającej żądanie wznowienia postępowania jest ocena prawidłowości lub wiarygodności decyzji, o której strona została poinformowana. Istotne jest to, aby do strony dotarła wiadomość o wydaniu decyzji i zawartym w niej rozstrzygnięciu. Skoro zatem T.H. o wydaniu decyzji o pozwoleniu na budowę kanalizacji w N.i zawartym w niej rozstrzygnięciu wiedział w dniu 5 kwietnia 2004 r., a podanie o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 kpa złożył w dniu 5 czerwca 2004 r., tj. po upływie terminu określonego w art, 148 § 2 kpa, odmówiono wznowienia postępowania. Dodatkowo organ odwoławczy podał, że Starosta , działając na podstawie art. 163 kpa w zw. z art. 36a ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane decyzją z dnia 30 sierpnia 2004 r. zmienił decyzję z dnia [...] w ten sposób, że usunął z działek nr ew. 1361 i 1362/1 w N. odcinek kanalizacji deszczowej z osadnikiem i separatorem i zlokalizował go na działkach nr ew. 1349 i 1362/2. Zmiana ta spowodowana była brakiem zgody właścicieli działek nr ew. 1362/1 i 1361 na przebieg zaprojektowanej inwestycji przez teren tych działek. Skargę od powyższej decyzji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożył T.H. wnosząc o jej uchylenie. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że przy wydawaniu zaskarżonej decyzji oraz decyzji z dnia [...] i decyzji z dnia [...] naruszono art. 28 Prawa budowlanego, naruszając w istotny sposób prawa strony, gdyż "roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę po uzyskaniu zgody stron w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę". W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Zgodnie z art. 1 i art. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) zadaniem sądu administracyjnego jest sprawowanie kontroli zaskarżonych aktów i czynności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, obowiązującym w dniu ich wydania, nie zaś ocena ich pod względem słuszności i celowości. Przedmiotem zaskarżenia w sprawie niniejszej jest decyzja odmawiająca wznowienia postępowania w sprawie pozwolenia na budowę, zatem Sąd dokonując kontroli legalności tej decyzji mógł jedynie poddać ocenie decyzję tę w aspekcie przepisów art. 145 i nast. kpa, dotyczących wznowienia postępowania, zakończonego ostateczną decyzją. Kontroli tej podlega więc nie merytoryczna ocena decyzji o pozwoleniu na budowę, a wyłącznie to, czy zachodzą w tej sprawie okoliczności uzasadniające wznowienie postępowania. Przesłanki wznowienia postępowania zostały wyczerpująco wyliczone w art. 145 § 1 kpa, zaś art. 148 kpa zastrzega termin do wniesienia podania o wznowienie postępowania, stanowiąc, że termin ten biegnie od daty, gdy strona dowiedziała się o okolicznościach stanowiących przesłankę wznowienia. Sądowa kontrola przeprowadzona w niniejszej sprawie wykazała, że zaskarżona decyzja i utrzymana nią w mocy decyzja organu pierwszej instancji zostały wydane bez wyczerpującego wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności w sprawie. Organy orzekające w sprawie nie poczyniły bowiem ustaleń mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Skarżący we wniosku o wznowienie postępowania powołał się na przesłankę wskazaną w art. 145 § 1 pkt 4 kpa, oznaczającą że bez własnej winy nie brał udziału w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę. Stosownie zatem do wymogu art. 148 § 2 kpa termin do wniesienia podania o wznowienie postępowania biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Zdaniem Sądu organy nie wyjaśniły, czy skarżący może być uznany za stronę tego postępowania oraz kiedy dowiedział się on o decyzji Starosty z dnia [...]., zatwierdzającą projekt budowlany i wydającą dla Zarządu Gminy w N. pozwolenie na budowę kanalizacji sanitarnej z przyłączami dla budynków mieszkalnych oraz kanalizacji deszczowej przy ulicach Ś., R., O., K., S., D., R., P., Bodzentyńskiej oraz Ł. w N.i pompowni ścieków w ulicy O. i P. W decyzji tej nie oznaczono numerów ewidencyjnych działek, przez które inwestycja ta ma przebiegać. Bezspornym w sprawie jest, że decyzja Starosty z dnia [...]. nie została doręczona skarżącemu T.H., zaś z akt sprawy wynika, że o wyrażenie zgody na przebieg inwestycji przez działkę nr 1361 i 1362/1 zwracano się jedynie do M. H. (k.33 akt administracyjnych), który widnieje także w "zestawieniu właścicieli działek", przez które miała przebiegać kanalizacja (k. 14 akt). Nie budzącą w niniejszej sprawie okolicznością jest, że skarżący pismem z dnia 5 kwietnia 2004 roku (data wpływu do organu 8 kwietnia 2004 r.) złożył do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. wniosek o "cofnięcie decyzji Starosty udzielającej pozwolenia na budowę kanalizacji" Gminie N. na terenie działki spadkowej po J. i A. H., oznaczonej nr 1362/1 w N."do czasu załatwienia spraw spadkowych przez Gminę N.i uzyskanie zgody spadkobierców". W odpowiedzi na to pismo został pouczony przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K., że wniosek o wznowienie postępowania winien on złożyć bezpośrednio do Starosty w terminie 1 miesiąca, od dnia w którym dowiedział się o fakcie wydania tego pozwolenia. Jednocześnie organ ten pouczył T.H., że w myśl art. 66 § 2 kpa stosowne podanie, które zostanie złożone do Starosty w terminie 14 dni od daty doręczenia niniejszego pisma zostanie uznane za złożone w dniu 5 kwietnia 2004 r. Dnia 5 czerwca 2004 r. T.H. złożył bezpośrednio do Starosty wniosek o wznowienie postępowania w sprawie udzielenia przez Starostę decyzją z dnia [...] pozwolenia na budowę kanalizacji sanitarnej na terenie działki nr ew. 1361 w N., z uwagi na to, że bez swojej winy nie brał udziału w tym postępowaniu, co narusza art. 28 i art. 30 § 4 kpa. W piśmie tym nie podał, kiedy dowiedział się o tej decyzji i jej treści. W takiej sytuacji organ tj. Starosta winien był wezwać wnoszącego podanie o wznowienie postępowania do udowodnienia, kiedy dowiedział się on o decyzji i ustalić czy jest on stroną postępowania uprawnioną do złożenia takiego podania. Nie wystarczy w tym przypadku jedynie powzięcie wiadomości o wydaniu decyzji o pozwoleniu na budowę kanalizacji. Konieczne jest bowiem ustalenie, kiedy skarżący dowiedział się, że decyzja ta narusza jego interes prawny, tzn. że kanalizacja przebiega przez nieruchomość, której jest spadkobiercą. Skarżący stwierdza, że kanalizacja przebiega przez działkę stanowiącą własność jego rodziców - A.i J. H. W piśmie z dnia 5 kwietnia 2004 r., od którego organ liczy termin do wniesienia podania o wznowienie skarżący mówi o przebiegu kanalizacji przez działkę nr ew. 1362/1, zaś we wniosku z dnia 5 czerwca 2004 r. przez działkę nr ew. 1361. Wskazywać to może na to, że skarżący nie zna treści decyzji. Z akt sprawy nie wynika, przez którą z tych działek kanalizacja przebiega i która z tych działek stanowiła własność jego rodziców. Natomiast ze znajdującego się w aktach sprawy skróconego "wypisu ze skorowidza działek" z dnia 28 lipca 2004 r. wynika, że właścicielem działki oznaczonej nr ew. 1361 był W. H., który nie żyje, zaś działki nr ew. 1362/1 M. H.W aktach sprawy brak jest postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku po W. H. Nie wiadomo zatem, czy podanie o wznowienie postępowania złożone zostało przez stronę. Ustalenie powyższych okoliczności pozwoli na stwierdzenie, czy skarżący jest stroną postępowania oraz czy wniosek o wznowienie postępowania złożyć on w terminie, tzn. w terminie 1 miesiąca od dnia, w którym dowiedział się o decyzji. Spełnienie bowiem tych warunków skutkuje wznowieniem postępowania administracyjnego, bez względu na to, że w terminie późniejszym organ wydający pozwolenie na budowę zmienił swoją decyzję w przedmiocie pozwolenia na budowę. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji narusza przepisy postępowania, co mogło mieć istotny wpływ na wynik postępowania i na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c oraz art. 135 i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji wyroku.