II SA/Ke 393/05

PostanowienieWSA w Kielcach2006-02-02

Skład orzekający: Teresa Kobylecka, Beata Ziomek, Sylwester Miziołek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy w przypadku śmierci strony w toku postępowania administracyjnego, sąd administracyjny powinien umorzyć postępowanie, gdy przedmiotem sprawy są prawa ściśle związane z osobą zmarłego?
Ratio decidendi
Sąd umorzył postępowanie, ponieważ śmierć strony skarżącej w sprawie dotyczącej przyznania uprawnień wdowy po kombatancie, które mają charakter osobisty i nie przechodzą na inne osoby (z wyjątkiem określonym w art. 20 ust. 3 ustawy o kombatantach), oznacza, że przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego. Zastosowanie znalazł art. 161 § 1 pkt 2 PPSA.
Stan faktyczny
Skarżąca L. G. złożyła skargę na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, która utrzymała w mocy decyzję odmawiającą przyznania jej uprawnień wdowy po kombatancie. Organ argumentował, że mąż skarżącej, będąc członkiem ORMO i uczestnicząc w "utrwalaniu władzy ludowej", nie spełniał warunków do przyznania uprawnień kombatanckich, co skutkowało brakiem uprawnień dla wdowy. Skarżąca podniosła, że jej mąż nie brał czynnego udziału w walkach. W trakcie postępowania sądowego skarżąca zmarła.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowe.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Teresa Kobylecka, Sędziowie Sędzia WSA Beata Ziomek, Asesor WSA Sylwester Miziołek (spr.),, Protokolant Referent stażysta Sebastian Styczeń, po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi L. G. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie : odmowy przyznania uprawnień wdowy po kombatancie p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie sądowe. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] Nr [...] Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] Nr [...] odmawiającą przyznania L. K. G. uprawnień wdowy po kombatancie. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ podzielił pogląd wyrażony przy pierwszym rozpoznaniu sprawy, iż uprawnienia przysługujące wdowie po kombatancie mają charakter pochodny i nie mogą zostać jej przyznane jeżeli: zmarły mąż takich uprawnień nie posiadał i nie spełniał warunków do ich przyznania lub gdy został ich pozbawiony, bądź gdy zachodzą przesłanki do pozbawienia go takich uprawnień. Ponieważ fakt, iż A. G., zmarły mąż L. G. brał udział w "utrwalaniu władzy ludowej" i wyłącznie z tego tytułu uzyskał uprawnienia zgodnie z treścią przepisu art.25 ust.2 pkt 2 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 roku o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (tekst jednolity Dz.U z 2002 r Nr.42 poz 371 ze zm.) stanowiłby samoistną podstawę do pozbawienia uprawnień kombatanckich i stanowi podstawę do pozbawienia uprawnień wdowy po kombatancie. W skardze na powyższą decyzję L. G., wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji podnosząc iż jej mąż będąc członkiem ORMO nigdy nie brał udziału czynnego w walkach z reakcyjnym podziemiem o utrwalanie władzy ludowej, a przynależność męża sprowadzała się do kontrolowania przestrzegania porządku i spokoju w miejscach publicznych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji. W dniu 11 stycznia 2006 r. skarżąca L. K. G. zmarła (odpis skrócony aktu zgonu k. 17). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt. 2) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zmianami), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania. Uprawnienia kombatanckie określone w przepisach ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz. U. Nr 42 poz. 371 ze zm.) przysługują kombatantom i osobom, o których mowa w art. 2 i 4 tej ustawy i przyznawane są w trybie jej przepisów. Ukształtowane zostały one jako uprawnienia o charakterze osobistym w tym sensie, że przysługują wymienionym podmiotom i nie przechodzą na inne osoby. W świetle art. 20 ust. 3 ustawy o kombatantach, wyjątek od powyższej zasady dotyczy wdów lub wdowców-emerytów i rencistów pozostałych po kombatantach i uprawnionych do świadczeń z ustawy o kombatantach w zakresie oznaczonym w tym przepisie (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 listopada 2001 r., sygn. V SA 638/01 oraz z dnia 1 grudnia 1995 r., sygn. SA/GD 2197/94 ). Ponieważ przepisy ustawy o kombatantach nie przewidują dalszych wyjątków od powyższej zasady osobistego charakteru uprawnień kombatanckich, tym bardziej pochodnych uprawnień wdów po kombatantach, należało przyjąć, że przedmiot niniejszego postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłej skarżącej L. G. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, na podstawie powołanego przepisu art. 161 § 1 pkt. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zmianami), umorzył postępowanie sądowe. ZARZĄDZENIE ODPIS ORZECZENIA DORĘCZYĆ ORGANOWI, POUCZAJĄC O SPOSOBIE I TERMINIE WNIESIENIA SKARGI KASACYJNEJ

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło