II SA/Ke 397/08

WyrokWSA w Kielcach2009-04-07

Skład orzekający: Dorota Pędziwilk-Moskal, Renata Detka, Jacek Kuza

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji architektoniczno-budowlanej prawidłowo zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalnego, uwzględniając odstępstwo od przepisów techniczno-budowlanych dotyczących odległości od granicy działki, mimo zarzutów dotyczących samowoli budowlanej i wpływu inwestycji na sąsiednie nieruchomości?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że organy administracji prawidłowo zatwierdziły projekt budowlany i udzieliły pozwolenia na rozbudowę, ponieważ inwestor uzyskał zgodę na odstępstwo od przepisów techniczno-budowlanych dotyczących odległości od granicy działki, a istniejący budynek nie był obciążony nakazem rozbiórki. Zgodność projektu z planem miejscowym została prawidłowo oceniona, a zarzuty dotyczące samowoli budowlanej i wpływu inwestycji na sąsiednie nieruchomości nie mogły wpłynąć na rozstrzygnięcie w sytuacji braku nakazu rozbiórki.
Stan faktyczny
Skarżący S. i S. K. wnieśli skargę na decyzję Wojewody utrzymującą w mocy decyzję Starosty zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą M. K. pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalnego. Skarżący podnosili zarzuty dotyczące samowoli budowlanej istniejącego budynku, niezgodności z planem miejscowym, wpływu inwestycji na ich nieruchomość oraz wadliwości postępowania. Organy administracji ustaliły, że inwestor uzyskał zgodę na odstępstwo od przepisów dotyczących odległości od granicy działki, a projekt budowlany spełniał wymogi formalne i techniczne, a istniejący budynek nie był obciążony nakazem rozbiórki.
Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal, Sędziowie Sędzia WSA Renata Detka,, Sędzia WSA Jacek Kuza (spr.), Protokolant Sekretarz sądowy Katarzyna Tuz-Stando, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 7 kwietnia 2009r. sprawy ze skargi S. K. i S. K. na decyzję Wojewody z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na rozbudowę obiektu budowlanego oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] Wojewoda po rozpatrzeniu odwołania S. i S. K. od decyzji Starosty z dnia [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej M. K. pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego z wewnętrzną instalacją elektryczną (kat. obiektu I), na działce Nr [...] w miejscowości P. - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu tej decyzji organ ustalił, że w dniu 16.05.2007r. wpłynął do Starostwa Powiatowego wniosek M. K. o wydanie decyzji o pozwoleniu na rozbudowę budynku mieszkalnego wraz z instalacją elektryczną, na działce Nr [...] w miejscowości [...], gmina Ł. Do wniosku Inwestor dołączył: - oświadczenia, o posiadanym prawie do dysponowania działką Nr [...] położoną w miejscowości P., gmina Ł. - na cele budowlane, - kserokopię postanowienia Starosty z dnia [...], którym udzielono zgody na odstępstwo od przepisów § 12 ust. 1pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 z późn. zm.) umożliwiające wykonanie ściany bez otworów okiennych i drzwiowych w projektowanej rozbudowie i nadbudowie budynku mieszkalnego usytuowanego na działce Nr [...], w odległości od 0,40 m do 0,50 m od granicy z sąsiednią działką budowlaną Nr [...], - zaświadczenie Wójta Gminy z dnia 13.10.2006r. o zgodności planowanej inwestycji z Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego Gminy zatwierdzonym Uchwałą Rady Gminy z dnia 6 kwietnia 2004r., ogłoszoną w Dzienniku Urzędowym Województwa Świętokrzyskiego Nr 85 z dnia 2 czerwca 2004r. poz. 1301, - projekt budowlany zawierający projekt zagospodarowania działki i projekt architektoniczno –budowlany. Starosta pismem z dnia 25.06.2007r. zawiadomił strony o wszczęciu postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego z wewnętrzną instalacją elektryczną, na działce Nr [...] w miejscowości P., gmina Ł. oraz na podstawie art. 10 § 1kpa poinformował strony, o możliwości zapoznania się z aktami przedmiotowej sprawy oraz składania ewentualnych zastrzeżeń. Następnie Starosta na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane, decyzją z dnia [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił M. K. pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego z wewnętrzną instalacją elektryczną (kategoria obiektu I), na działce Nr [...] w miejscowości P., gmina Ł. Od powyższej decyzji odwołanie wnieśli wspólnym pismem z dnia 08.08.2007r., S. i S. K., właściciele działki Nr [...] sąsiadującej z działką Inwestora, wnosząc o uchylenie w/w decyzji Starosty z dnia [...]. Po rozpatrzeniu sprawy w trybie odwoławczym Wojewoda decyzją z dnia [...] uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji, gdyż decyzja zawierała uchybienia, a rozstrzygnięcie sprawy wymagało przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości. Skarga S. K. i S. K. na tę decyzję została odrzucona prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 27 grudnia 2007r., sygnatura akt II SA/Ke 637/07. Starosta postanowieniem z dnia [...] na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane, po ponownym sprawdzeniu projektu budowlanego w zakresie określonym w art. 35 ust. 1, nałożył na Inwestora obowiązek wyeliminowania nieprawidłowości wytkniętych w decyzji Wojewody z dnia [...] polegających na tym, że: - w projekcie zagospodarowania dotyczącym planowanej inwestycji brak było informacji na temat istniejącego na sąsiedniej działce Nr [...] budynku mieszkalnego oraz odległości tego budynku od budynku Inwestora, co uniemożliwia sprawdzenie, czy rozbudowany obiekt spełni warunki rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 75, poz. 690 z późn. zm.) - w projekcie zagospodarowania terenu brak było rozstrzygnięcia odnośnie wpływu projektowanej rozbudowy na możliwość naturalnego oświetlenia pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi w budynku na sąsiedniej działce Nr 225 oraz czasu nasłonecznienia pokoi mieszkalnych w tym budynku, stosownie do wymogów § 13 i § 60 w/w rozporządzenia, - w dołączonej do projektu budowlanego "Informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia" nie uwzględniono szczegółowego zakresu robót polegających na usuwaniu i naprawie wyrobów budowlanych zawierających azbest, w związku z planowaną wymianą istniejącego pokrycia dachu z eternitu falistego na blachę trapezową, - w terminie 30 dni od daty doręczenia tego postanowienia. Przy piśmie z dnia 11.01.2008r. M. K. przedłożył uzupełniony i poprawiony projekt budowlany, w związku z czym Starosta decyzją z dnia [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił M. K. pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego z wewnętrzną instalacją elektryczną (kat. obiektu I), na działce Nr [...] w miejscowości P., gmina Ł. Od powyższej decyzji odwołanie wnieśli, wspólnym pismem z dnia 04.03.2008r., S. i S. K., wywodząc, że w dalszym ciągu nie wyrażają zgody na realizację przedmiotowej inwestycji, z uwagi na fakt wybudowania budynku mieszkalnego przez Inwestora jako samowoli budowlanej oraz pogorszenia projektowaną rozbudową tego budynku warunków użytkowania ich budynku mieszkalnego. W toku postępowania przed organem I instancji odwołujący się wnieśli o zawieszenie postępowania do czasu rozpatrzenia przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 20.12.2006r. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania czynności, z powodu dopuszczenia się przez Inwestorów samowoli budowlanej przy wznoszeniu budynku mieszkalnego w miejscowości P., gmina Ł. Wojewoda postanowieniem z dnia [...] odmówił zawieszenia postępowania odwoławczego. Na to postanowienie odwołujący się wnieśli zażalenie do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, które do daty zaskarżonej decyzji nie zostało rozpatrzone. W tak ustalonym stanie faktycznym organ II instancji, po przytoczeniu treści art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane stwierdził, że na terenie objętym planowaną inwestycją, obowiązuje Miejscowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego Gminy zatwierdzony Uchwałą Rady Gminy z dnia 6 kwietnia 2004r., ogłoszoną w Dzienniku Urzędowym Województwa Świętokrzyskiego Nr 85/04 poz. 1301. Zatem organ obowiązany był do sprawdzenia zgodności projektu zagospodarowania terenu przedmiotowej inwestycji z w/w planem zagospodarowania przestrzennego gminy Ł. - stosownie do wymogu art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane. W wyniku dokonanego sprawdzenia organ stwierdził, że przedłożony projekt budowlany przedmiotowej inwestycji jest zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Ł., wykazując w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że projekt ten wypełnia wszystkie warunki tego planu. Wypełniając dyspozycje kolejnych punktów przepisu art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego Wojewoda stwierdził, że projekt zagospodarowania terenu jest zgodny z przepisami techniczno - budowlanymi. Zgodnie z § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, przepisy tego rozporządzenia stosuje się przy projektowaniu i budowie, w tym także odbudowie, rozbudowie, nadbudowie, przebudowie oraz przy zmianie sposobu użytkowania budynków oraz budowli nadziemnych i podziemnych spełniających funkcje użytkowe budynków, a także do związanych z nimi urządzeń budowlanych. Zgodnie zaś z przepisami § 12 ust. 1 pkt 2 w/w rozporządzenia, jeżeli z przepisów § 13, 60, 271 i 273 lub przepisów odrębnych nie wynikają inne wymagania, budynki na działce budowlanej sytuuje się od granicy z sąsiednią działką budowlaną w odległości nie mniejszej niż 3m - w przypadku budynku zwróconego ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych w stronę tej granicy. Planowana inwestycja dotyczy rozbudowy istniejącego budynku mieszkalnego polegającej na częściowej nadbudowie ścian tego budynku oraz wymianie konstrukcji dachu w celu uzyskania powierzchni mieszkalnej na dotychczas nieużytkowym poddaszu. Jak wynika z projektu zagospodarowania przedmiotowej inwestycji, budynek istniejący usytuowany jest na działce Nr [...] w miejscowości P., gmina Ł., ścianą wschodnią w odległości od 0,55 do 0,65m od granicy zabudowanej działki Nr [...]. Ponieważ Inwestor uzyskał od Starosty zgodę wydaną na podstawie upoważnienia Ministra Budownictwa udzielonego w trybie art. 9 ustawy – Prawo budowlane, na odstępstwo od przepisów § 12 ust. 1 pkt 2 w/w rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. umożliwiające wykonanie ściany bez otworów okiennych i drzwiowych w projektowanej rozbudowie i nadbudowie budynku mieszkalnego na działce Nr [...] w odległości od 0,40 do 0,50m od granicy z sąsiednią działką budowlaną Nr [...] w miejscowości P., pod warunkiem poszanowania występujących w obszarze oddziaływania obiektu uzasadnionych interesów osób trzecich – nie było podstaw do kwestionowania usytuowania tego budynku. Ponadto projekt budowlany zawiera opinię rzeczoznawcy do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych dotyczącą ściany zewnętrznej usytuowanej w granicy z sąsiednią działką budowlaną o numerze ewidencyjnym [...], z której wynika, że zastosowane materiały na zewnętrzne ściany pełne spełniają warunki oddzielenia przeciwpożarowego, w klasie ogniowej REI60. Wojewoda stwierdził również, że projekt budowlany przedmiotowej inwestycji jest kompletny, bo składa się z projektu zagospodarowania terenu i z projektu architektoniczno – budowlanego oraz zawiera informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. Projekt został sporządzony przez projektantów posiadających wymagane uprawnienia budowlane i legitymujących się aktualnym, na dzień wykonywania projektu, zaświadczeniem o przynależności do właściwej izby samorządu zawodowego. Ponadto nie wymaga sprawdzenia stosownie do przepisu art. 20 ust. 3 ustawy Prawo budowlane. Projektanci dołączyli do przedmiotowego projektu budowlanego oświadczenia o jego sporządzeniu zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Wobec powyższego organ II instancji uznał, że brak było podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji o pozwoleniu na budowę przedmiotowej inwestycji. Odnosząc się do zarzutów podnoszonych w odwołaniu organ II instancji wyjaśnił, że w świetle art. 35 ust. 5 ustawy - Prawo budowlane, właściwy organ wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, jeżeli na terenie, którego dotyczy projekt zagospodarowania działki lub terenu, znajduje się obiekt budowlany, w stosunku do którego orzeczono nakaz rozbiórki. W rozpatrywanym przypadku w oparciu o pismo Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 18.07.2007r. oraz w oparciu o przeprowadzoną rozmowę telefoniczną z Inspektorem Nadzoru Budowlanego spisaną w formie notatki służbowej z dnia 09.06.2008r., organ ustalił, że działka Nr [...] w miejscowości P., której dotyczy projekt zagospodarowania terenu, nie jest obciążona nakazem rozbiórki wynikającym z przepisów prawa budowlanego. Dlatego art. 35 ust. 5 Prawa budowlanego nie miał w sprawie zastosowania, w związku z czym zastrzeżenia odwołujących się nie mogły wpłynąć na treść decyzji Wojewody. W skardze od powyższego rozstrzygnięcia S. K. i S. K. wnieśli o uchylenie decyzji Wojewody z dnia [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty z dnia [...] z powodu nienależycie przeprowadzonego postępowania administracyjnego. Wnieśli też o zawieszenie postępowania do czasu rozstrzygnięcia ich skargi kasacyjnej wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie od wyroku WSA w Kielcach z dnia 20 grudnia 2006 r., oddalającego ich skargę na decyzję WINB z dnia [...], utrzymującą w mocy decyzję INB z dnia [...] odmawiającą nałożenia na inwestorów A. i E. R. obowiązku wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia budynku mieszkalnego położonego w miejscowości P., gmina Ł., do stanu zgodnego z przepisami. Domagali się również wystąpienia przez Sąd z urzędu, do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego o przeprowadzenie kontroli WINB i przeprowadzenie oględzin celem ustalenia stanu prawnego budynku, który inwestorzy chcą rozbudować i nadbudować. W uzasadnieniu skargi zarzucono, że: 1. z zaskarżonych decyzji wynika, iż przedmiotowy budynek mieszkalny ma być rozbudowany. Nie określono natomiast, czy ma on również być nadbudowany, co stanowi dla skarżących istotną różnicę, gdyż przez nadbudowę pogorszone będzie użytkowanie ich budynku mieszkalnego, 2. obecne usytuowanie przedmiotowego budynku przekracza linie zabudowy od osi drogi co jest niezgodne zarówno z przepisami obowiązującymi w czasie jego budowy, jak i z Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego Gminy z dnia 6 kwietnia 2004r., gdzie ustalono odległość planowanych budynków od najbliższej krawędzi jezdni na poziomie 15 metrów, 3. postępowanie dotyczyło tylko rozbudowy i nadbudowy istniejącego budynku mieszkalnego, a nie całego budynku, przez co projektant ukrył nielegalnie istniejący budynek, na który inwestor nie posiada dokumentów. Mimo żądań skarżących organy obu instancji nie ustaliły na podstawie jakich dokumentów został ten budynek wzniesiony, co "jest dowodem, że Starosta i Wojewoda są stroną dla inwestorów, a nas dyskryminują". Zdaniem skarżących nie ma przepisów zezwalających na rozbudowę i nadbudowę nielegalnie istniejących obiektów budowlanych, 4. mimo ich wniosku o zawieszenie postępowania w niniejszej sprawie do czasu rozstrzygnięcia skargi kasacyjnej wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie od wyroku WSA w Kielcach z dnia 20 grudnia 2006 r., Wojewoda nie zawiesił tego postępowania, w związku z czym wnieśli zażalenie na postanowienie Wojewody z dnia [...], którego rozpoznania przez Sąd się domagają, 5. Starosta zwracając się do Ministra Budownictwa o wyrażenie zgody na odstępstwo od przepisów § 12 ust. 1 pkt 2 w/w rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r., nie ujawnił, że przedmiotowy budynek jest samowolą budowlaną z powodu samowolnego odstępstwa przez inwestorów od warunków pozwolenia na jego budowę, przez co decyzja o pozwoleniu na budowę z dnia 9 lutego 1974 r. straciła ważność. W związku z tym skarżący domagają się unieważnienia pisma z dnia 23 kwietnia 2007 r., którym Minister Budownictwa upoważnił Starostę do wyrażenia zgody na przedmiotowe odstępstwo. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. W nawiązaniu do zarzutów skarżących dotyczących postanowienia Wojewody z dnia [...] o odmowie zawieszenia postępowania w niniejszej sprawie organ poinformował, że Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie co oznacza, że wniesienie przez skarżących do NSA skargi kasacyjnej od wyroku WSA w Kielcach z dnia 20 grudnia 2006 r. nie daje podstaw do zawieszenia postępowania. W piśmie z dnia 30 marca 2009 r. skarżący wnieśli o odroczenie wyznaczonej na dzień 7 kwietnia 2009 r. rozprawy, celem "prawnego udokumentowania złożonych przez nich zarzutów". Równocześnie skarżący ponowili zawarty w skardze wniosek o wystąpienie przez Sąd do odpowiedniego urzędu o przeprowadzenie oględzin budynku mieszkalnego usytuowanego na działce w P., w celu zgromadzenia materiału dowodowego czy budynek ten może być rozbudowany i nadbudowany i czy planowana inwestycja jest zgodna z obowiązującym Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego Gminy. Zdaniem skarżących bowiem, w aktach sprawy nie ma dokumentu prawnego, który stwierdziłby taką okoliczność. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Sądowa kontrola legalności zaskarżonej decyzji sprawowana jest w granicach sprawy, przy czym sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. Nr 153, poz. 1270). Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się naruszeń prawa skutkujących koniecznością uchylenia lub stwierdzenia nieważności decyzji będącej przedmiotem skargi (art. 145 § 1 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 35 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. Nr 156/06 poz. 1118 ze zm.), zwanej dalej Prawem budowlanym, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza: 1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, o której mowa w ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7; 4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia-zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7. W razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Według art. 32 ust. 4 prawa budowlanego, pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto: 1) złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym; 2) złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W toku wnikliwego postępowania administracyjnego przeprowadzonego w niniejszej sprawie, organy administracji sprawdziły spełnienie wymogów, o jakich mowa w przytoczonych przepisach. Poczynione w wyniku tego sprawdzenia ustalenia nie budzą wątpliwości co do zgodności z rzeczywistym stanem rzeczy. Na wstępie należy stwierdzić, że z racji obowiązywania na terenie objętym planowaną inwestycją Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Gminy, zatwierdzonego Uchwałą Rady Gminy z dnia 6 kwietnia 2004r., ogłoszoną w Dzienniku Urzędowym Województwa Świętokrzyskiego Nr 85/04 poz. 1301, konieczne było sprawdzenie zgodności projektu budowlanego z tym planem. W wyniku wnikliwych i szczegółowych porównań organy architektoniczno-budowlane obu instancji prawidłowo stwierdziły zgodność przedmiotowego projektu budowlanego z ustaleniami planu. Należy przy tym zwrócić uwagę, że po uchyleniu przez Wojewodę decyzji Starosty z dnia [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej M. K. pozwolenia na rozbudowę przedmiotowego budynku mieszkalnego jednorodzinnego, z powodu wskazanych w uzasadnieniu decyzji organu II instancji nieprawidłowości, inwestor w całości i w zakreślonym terminie usunął te nieprawidłowości wymienione w trzech punktach postanowienia Starosty z dnia [...], wydanego na podstawie art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego. Kontrola dokonana przez Sąd również wykazała usunięcie tych wadliwości, a także zgodność poprawionego projektu budowlanego z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Istotne też jest, że skarżący nie zakwestionowali faktu usunięcia tych nieprawidłowości. W związku z tym, dalsze rozważania należy ograniczyć do oceny spełnienia pozostałych wymogów jakie zgodnie z art. 32 ust. 4 i 35 ust. 1 pkt 2, 3 i 4 Prawa budowlanego ma obowiązek sprawdzić organ przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę oraz do oceny zarzutów skargi. Spełnienie wymogów określonych w art. 35 ust. 1 pkt 3 i 4 Prawa budowlanego – nie było kwestionowane. Projekt budowlany rzeczywiście jest kompletny, zawiera informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, został sporządzony przez projektantów posiadających wymagane uprawnienia budowlane i legitymujących się aktualnymi na dzień wykonywania projektu zaświadczeniami o przynależności do właściwej izby samorządu zawodowego. Projektanci ci dołączyli również do projektu oświadczenia o sporządzeniu projektu zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Zasadnie również organ II instancji ustalił, że inwestor M. K. spełnił wymóg warunkujący udzielenie pozwolenia na budowę o jakim mowa w art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego. Do wniosku dołączył bowiem złożone pod rygorem odpowiedzialności karnej oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością oznaczoną numerem ewidencyjnym [...], położoną w miejscowości P., gmina Ł., na cele budowlane. Organ właściwie też ocenił, że dołączony do projektu budowlanego projekt zagospodarowania terenu jest zgodny z przepisami, również odnośnie usytuowania tego budynku. W tym zakresie należy zauważyć, że zgodnie z art. 9 ust. 1 i 2 Prawa budowlanego, w przypadkach szczególnie uzasadnionych dopuszcza się odstępstwo od przepisów techniczno-budowlanych, o których mowa w art. 7 tej ustawy, (tj. m. in. od przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, zwanego dalej rozporządzeniem w sprawie warunków technicznych (Dz. U. Nr 75/02 poz. 690 ze zm.). Właściwy organ, po uzyskaniu upoważnienia ministra, który ustanowił przepisy techniczno-budowlane, w drodze postanowienia udziela, bądź odmawia zgody na odstępstwo. W niniejszej sprawie inwestor uzyskał zgodę Starosty na odstępstwo od przepisów § 12 ust. 1 pkt 2 w/w rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, umożliwiające wykonanie ściany bez otworów okiennych i drzwiowych w projektowanej rozbudowie i nadbudowie budynku mieszkalnego na działce Nr [...] w odległości od 0,40 do 0,50m od granicy z sąsiednią działką budowlaną Nr 225, pod warunkiem poszanowania występujących w obszarze oddziaływania obiektu uzasadnionych interesów osób trzecich. Wyrażenie tej zgody przez Starostę w postanowieniu z dnia [...] poprzedzone zostało upoważnieniem udzielonym przez Ministra Budownictwa, zawartym w piśmie z dnia 23 kwietnia 2007 r. Należy przy tym pamiętać, że przedmiotem sprawy nie jest istniejący obiekt budowlany, ale jego planowana nadbudowa i rozbudowa, nie zmieniająca usytuowania istniejącej, wschodniej ściany przedmiotowego budynku mieszkalnego względem granicy z działką nr [...] należącą do skarżących. Nie można podzielić zarzutu skarżących dotyczącego wadliwości upoważnienia udzielonego przez Ministra Budownictwa, mającej wynikać z ukrycia informacji, że przedmiotowy budynek jest samowolą budowlaną wynikłą z odstąpienia przez inwestorów od warunków pozwolenia na jego budowę udzielonego w decyzji z dnia [...]. O zasadności tego zarzutu jak i zasadniczego zarzutu skargi sprowadzającego się do twierdzenia, że skoro istniejący na działce nr [...] położonej w P. budynek mieszkalny został wzniesiony samowolnie, to jego rozbudowa i nadbudowa jest niedopuszczalna - można by mówić tylko wtedy, gdyby w stosunku do tego obiektu budowlanego został orzeczony nakaz rozbiórki. Zgodnie bowiem z prawidłowo przywołanym w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji art. 35 ust. 5 Prawa budowlanego, właściwy organ wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, jeżeli na terenie, którego dotyczy projekt zagospodarowania działki lub terenu, znajduje się obiekt budowlany, w stosunku do którego orzeczono nakaz rozbiórki. Jak to natomiast niespornie ustaliły organy architektoniczno-budowlane rozpatrujące niniejszą sprawę, w dacie wydania zaskarżonej decyzji nieruchomość M. K. położona w miejscowości P., gmina Ł. nie była obciążona nakazem rozbiórki wynikającym z przepisów prawa budowlanego. Należy też zauważyć, że postępowanie prowadzone przez organy nadzoru budowlanego w sprawie nałożenia na inwestorów A. i E. R. (poprzedników prawnych M. K.), obowiązku wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia budynku mieszkalnego położonego w miejscowości P., gmina Ł., do stanu zgodnego z przepisami, które to postępowanie teoretycznie mogło doprowadzić do wydania nakazu rozbiórki tego obiektu, zakończyło się ostatecznie odmową nałożenia jakichkolwiek obowiązków na inwestorów. Skarga kasacyjna S. i S. małż. K. na wyrok WSA w Kielcach oddalający ich skargę na decyzję WINB utrzymującą w mocy decyzję INB z dnia [...] – została bowiem prawomocnie oddalona wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 listopada 2008 r. w sprawie II OSK 616/07. Naprowadzona okoliczność sprawia też, że zarzuty oraz wnioski skargi dotyczące zawieszenia niniejszego postępowania ze względu na postępowanie toczące się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie II OSK 616/07, stały się bezprzedmiotowe. Odnosząc się do zarzutów skarżących dotyczących usytuowania przedmiotowego budynku z przekroczeniem linii zabudowy od osi drogi, co – ich zdaniem - jest niezgodne zarówno z przepisami obowiązującymi w czasie jego budowy, jak i z Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego Gminy, należy zaakceptować ustalenia organów, że takie naruszenie nie miało miejsca. Jak już wyżej wyjaśniono, jednym z warunków zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę (w czym mieści się też rozbudowa i nadbudowa – art. 3 pkt 6 Prawa budowlanego), jest stwierdzenie zgodności przedłożonego projektu budowlanego z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Analizowany w sprawie plan miejscowy istotnie przewiduje, że odległość planowanych budynków od najbliższej krawędzi jezdni dla istniejącej w sąsiedztwie przedmiotowego terenu drogi lokalnej oznaczonej symbolem KL.7, dla której ustalono parametry takie jak dla drogi oznaczonej symbolem KL.2 – wynosi 15 metrów (§ 38 ust. 4 pkt 9) i 11) planu miejscowego). Plan ten przewiduje jednak w § 38 ust. 2, że planowana odległość budynków od krawędzi jezdni nie dotyczy budynków istniejących. Ponieważ projektowane zamierzenie inwestycyjne dotyczy rozbudowy i nadbudowy istniejącego budynku mieszkalnego, które nie zmienia obrysu zewnętrznego, a co za tym idzie również zagospodarowania działki (Opis techniczny do projektu zagospodarowania działki k. 24 Projektu budowlanego), wskazany przepis § 38 ust. 2 tego planu pozwalał na stwierdzenie zgodności przedłożonego projektu budowlanego z obowiązującym planem miejscowym. O zgodności usytuowania projektowanej rozbudowy i nadbudowy z przepisami, świadczy ponadto pozytywne uzgodnienie zarządcy tej drogi powiatowej – Zarządu Dróg Powiatowych odnotowane na projekcie zagospodarowania dołączonym do projektu budowlanego przedmiotowej inwestycji (k. I-22 akt administracyjnych i k. 26 Projektu). W nawiązaniu do zarzutu zawartego w piśmie skarżących z dnia 30 marca 2009 r. należy dodać, że ponieważ sprawdzenie zgodności projektu budowlanego z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego należy do właściwego organu architektoniczno-budowlanego, to dokumentem prawnym stwierdzającym tę zgodność, jest decyzja kończąca postępowanie prowadzone przez ten organ, a więc właśnie decyzja zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę, będąca przedmiotem kontroli w niniejszym postępowaniu. Obowiązujące przepisy nie przewidują bowiem stwierdzania tej okoliczności w drodze odrębnego aktu. Dlatego błędne było zakwalifikowanie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, zaświadczenia Wójta Gminy z dnia 13 października 2006 r. dołączonego do wniosku, jako zaświadczenia o zgodności planowanej inwestycji z Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego Gminy. Poza tym z treści tego zaświadczenia wynika, że nie dotyczy ono takiej zgodności, tylko wynikającego z tego planu przeznaczenia i charakterystyki terenu, na którym położona jest przedmiotowa działka nr [...]. Uchybienie to jednak nie miało wpływu na rozstrzygnięcie sprawy, gdyż organy obu instancji samodzielnie, bez powoływania się na to zaświadczenie oceniły zgodność planowanej inwestycji z planem. Nie mógł mieć wpływu na rozstrzygnięcie Sądu również zarzut dotyczący braku określenia w zaskarżonej decyzji, czy przedmiotowy budynek mieszkalny ma być również nadbudowany. Zarówno wniosek złożony w sprawie przez inwestora, jak i dołączony do niego projekt budowlany określały, że przedmiotowe zamierzenie budowlane dotyczy rozbudowy budynku mieszkalnego. Na takie właśnie zamierzenie zostało udzielone inwestorowi kwestionowane w skardze pozwolenie. Ponieważ rozbudowa (definiowana jako budowa polegająca na zmianie istotnych charakterystycznych parametrów istniejącego obiektu budowlanego takich jak kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość długość, szerokość, liczba kondygnacji, w efekcie której powstaje nowa substancja budowlana), jest pojęciem szerszym niż nadbudowa (tj. budowa polegająca na powiększeniu istniejącego obiektu budowlanego poprzez zwiększenie jego wysokości z zachowaniem tej samej powierzchni zabudowy), a z zatwierdzonego projektu budowlanego wynika, że przedmiotowa rozbudowa ma polegać na zmianie konstrukcji dachu i adaptacji strychu na poddasze użytkowe bez zmiany obrysu istniejącego budynku, co będzie wiązać się z podmurowaniem zewnętrznych ścian podłużnych do wysokości 80 cm. powyżej poziomu istniejącego stropu, a ścian szczytowych do poziomu kalenicy - nie może być wątpliwości, że całe planowane przedsięwzięcie polegające zarówno na rozbudowie, jak i nadbudowie, mieści się w udzielonym pozwoleniu na budowę. Nie mógł zostać uwzględniony wniosek skarżących o zlecenie przez Sąd przeprowadzenia dowodu z oględzin przedmiotowego obiektu budowlanego, ani powiązany z nim wniosek o odroczenie rozprawy w celu przeprowadzenia takiego dowodu. Zgodnie z art. 106 § 3 p.p.s.a. sąd administracyjny może z urzędu lub na wniosek strony przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Jak z tego wynika, sąd administracyjny nie może przeprowadzić dowodu z oględzin, ani też dowodu z dokumentu, który ma dopiero ewentualnie powstać. Dlatego również odraczanie rozprawy z takiej przyczyny było niedopuszczalne zwłaszcza, że niewątpliwie spowodowałoby to nadmierne przedłużenie postępowania w sprawie. Ponieważ podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które należałoby wziąć pod uwagę z urzędu, Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło