II SA/Ke 402/15
PostanowienieWSA w Kielcach2015-08-03
Skład orzekający: Małgorzata Długońska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy ponowny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, który został już prawomocnie rozstrzygnięty, podlega ponownemu rozpoznaniu?Ratio decidendi
Ponowny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, który został już prawomocnie rozstrzygnięty postanowieniem referendarza sądowego, jest bezzasadny i podlega oddaleniu. Jednakże, wniosek o ustanowienie radcy prawnego z urzędu, uwzględniając trudną sytuację materialną wnioskodawczyni, zasługuje na uwzględnienie w zakresie częściowym.Stan faktyczny
J. Z. złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego o odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego. Wnioskodawczyni utrzymuje się z emerytury w wysokości 921 zł netto miesięcznie i posiada niewielki majątek. Wcześniejszym postanowieniem została zwolniona od kosztów sądowych w całości. Złożyła jednak kolejny wniosek o zwolnienie od kosztów i ustanowienie radcy prawnego, podając te same dane.Rozstrzygnięcie
I. oddalić ponowny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, II. ustanowić dla J. Z. radcę prawnego, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych w Kielcach.Pełny tekst orzeczenia
Referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Dnia 3 sierpnia 2015 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 3 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. Z. o zwolnienie od kosztów i sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi J. Z., T. P. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego postanawia: I. oddalić ponowny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, II. ustanowić dla J. Z. radcę prawnego, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych w Kielcach.
J. Z. złożyła na formularzu PPF wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi jej i T.P. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawczyni prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe i utrzymuje się z emerytury w wysokości 921 zł netto miesięcznie. Skarżąca mieszka w mieszkaniu komunalnym wielkości 45 m2, nie wykazała innego majątku oprócz 4,3 ha nieruchomości rolnej wchodzącej w skład masy spadkowej.
Postanowieniem Referendarza sądowego z dnia 22.VI.2015 r. zwolniono skarżącą od kosztów sądowych w całości, a w dniu 23.VII.2015 r. J.Z. złożyła kolejny formularz PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów i sądowych i ustanowienie radcy prawnego oraz podając te same dane, co poprzednio.
Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 1 i art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz.270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a" przyznanie prawa pomocy przysługuje osobie fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego). Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i wynagrodzenia fachowego pełnomocnika przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem
W rozpoznawanej sprawie biorąc pod uwagę sytuację majątkową i życiową wnioskodawczyni, przede wszystkim: niski dochód z emerytury, wystarczający jedynie na zaspokojenie jej bieżących potrzeb życiowych oraz brak majątku, uznano,
że nie jest ona w stanie ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika z wyboru, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Zatem jej wniosek o przyznanie prawa pomocy zasługuje na uwzględnienie w zakresie ustanowienia radcy prawnego z urzędu.
Odnosząc się natomiast do ponownego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych należy stwierdzić, że jest on bezzasadny i podlega oddaleniu. Kwestia ta została już bowiem rozstrzygnięta prawomocnym postanowieniem Referendarza sądowego z dnia 22.VI.2015 r. którym zwolniono skarżącą od całości kosztów sądowych na wszystkich etapach postępowania, w tym również od opłat kancelaryjnych oraz wpisów od skargi kasacyjnej i zażaleń.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło