II SA/Ke 406/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal po rozpoznaniu w dniu 11 października 2013r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. G. o zwolnienie od wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi A. G. na uchwałę Rady Powiatu z dnia 29 [...] nr [...] w sprawie wyrażenia zgody dla powiatowej jednostki organizacyjnej na oddanie części nieruchomości w najem p o s t a n a w i a : pozostawić wniosek bez rozpoznania. A. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na uchwałę Rady Powiatu z dnia [...] w sprawie wyrażenia zgody dla powiatowej jednostki organizacyjnej na oddanie części nieruchomości w najem. Pismem z dnia 14 sierpnia 2013r. skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od wpisu sądowego od skargi. Ze względu na to, że przedmiotowy wniosek nie został złożony na urzędowym formularzu PPF, tut. Sąd zarządzeniem z dnia 21 sierpnia 2013r. wezwał skarżącego do usunięcia tego braku i wypełnienia nadesłanego formularza w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia – pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. W wyznaczonym terminie strona nie złożyła wypełnionego urzędowego formularza PPF, nadsyłając jedynie "pismo procesowe", opisujące przebieg dotychczasowego postępowania. Zarządzeniem z dnia 18 września 2013r. Referendarz sądowy w tut. Sądzie pozostawił wniosek A. G. o zwolnienie od kosztów sądowych bez rozpoznania, wskazując na brak złożenia wypełnionego formularza PPF. W ustawowym terminie skarżący wniósł sprzeciw od ww. zarządzenia, w którym domaga się zwolnienia od wpisu sądowego oraz od obowiązku złożenia oświadczenia majątkowego, jak również uznania, że opłata została wniesiona. Skarżący stwierdził, że wniósł jedną skargę dotyczącą 113 uchwał Rady Powiatu i w związku z tym powinien uiścić jeden wpis od skargi w wysokości 300 zł, co uczynił w dniu 24 czerwca 2013r. W uzasadnieniu sprzeciwu wskazał, że składanie oświadczenia majątkowego "jest tylko i wyłącznie fikcją, która ma uzasadnić odmowę udzielenia zwolnienia". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270), zwana dalej ustawą P.p.s.a., w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie przeciwko któremu został wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd. Jak wynika z art. 252 § 1 ustawy P.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien zawierać dokładne dane o stanie majątkowym, dochodach, dokładne dane o stanie rodzinnym oraz oświadczenie strony o niezatrudnieniu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Z tego też powodu przedmiotowy wniosek składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru – o czym stanowi art. 252 § 2 ustawy P.p.s.a. Z kolei stosownie do art. 257 ustawy P.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Z akt niniejszej sprawy jednoznacznie wynika, że – pomimo prawidłowego wezwania przez Sąd A. G. do wypełnienia nadesłanego formularza PPF – obowiązek ten nie został wykonany w wyznaczonym terminie. Nie budzi bowiem wątpliwości, że wezwanie do nadesłania przedmiotowego formularza zostało doręczone wnioskodawcy w dniu 26 sierpnia 2013r. (k. 73 akt sądowych), a zatem termin do wniesienia przedmiotowego formularza upłynął stronie w dniu 2 września 2013r. Tymczasem w niniejszej sprawie w ogóle nie złożono wypełnionego druku PPF. Końcowo podkreślenia wymaga, że ustawa P.p.s.a. nie zawiera przepisów upoważniających Sąd do zwolnienia strony postępowania będącej osobą fizyczną z obowiązku złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na formularzu urzędowym PPF, zawierającym oświadczenie o stanie rodzinnym, majątku i dochodach. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania – na podstawie art. 257 ustawy P.p.s.a.