II SA/Ke 406/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sylwester Miziołek po rozpoznaniu w dniu 13 sierpnia 2015r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 8 kwietnia 2015r. znak: [...] w przedmiocie jednorazowej zapomogi z tytułu urodzenia dziecka p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. Decyzją z dnia 8 kwietnia 2015r. znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Wójta Gminy B. z dnia 30 grudnia 2014r. znak: [...], którą odmówiono przyznania M. W. jednorazowej zapomogi z tytułu urodzenia dziecka, wnioskowanej na J. W., urodzonego w dniu 24 czerwca 2014r. Skargę na ww. decyzję Kolegium wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach w imieniu M. W. jego żona M. W. Zarządzeniem z dnia 12 maja 2015r. tut. Sąd wezwał pełnomocnika skarżącego do złożenia pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu M. W. przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi – w terminie 7 dni od doręczenia wezwania. Jak wynika z adnotacji poczty na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki zawierającej ww. wezwanie doręczyciel nie mógł jej doręczyć w dniu 15 maja 2015r., wobec czego przesyłkę pozostawiono w placówce pocztowej, o czym umieszczono zawiadomienie na drzwiach adresata. Pomimo dwukrotnego awizowania przesyłki – w dniu 15 i 25 maja 2015r. – pełnomocnik skarżącego nie podjął ww. pisma. W konsekwencji w wyniku dwukrotnego awizowania doręczenie tego pisma zostało dokonane w dniu 29 maja 2015r., a wyznaczony 7 – dniowy termin do nadesłania pełnomocnictwa minął w dniu 5 czerwca 2015r. Mając na względzie powyższe zarządzeniem z dnia 23 lipca 2015r. tut. Sąd wezwał skarżącego M. W. do uzupełnienia braku formalnego skargi na ww. decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 8 kwietnia 2015r., wniesionej w jego imieniu przez M. W. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach – poprzez jej podpisanie w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.). Poinformowano przy tym skarżącego, że jego żona, pomimo skierowania przez Sąd stosownego wezwania, nie nadesłała żądanego pełnomocnictwa procesowego, a przesyłka powróciła po dwukrotnym awizowaniu. Przedmiotowe wezwanie zostało doręczone M. W. w dniu 27 lipca 2015r. – osobiście. W wyznaczonym terminie nie nadesłano podpisanej skargi, a jedynie dokument pełnomocnictwa do reprezentowania M. W. przez jego żonę przed "GOPS, Urzędem Skarbowym, Urzędem Pocztowym, Urzędem Gminy, KRUS, Sądem Rejonowym i wszelkimi innymi instytucjami publicznymi, jaki okażą się potrzebne". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Jak wynika z dyspozycji art. 57 § 1 ww. ustawy P.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wśród wymogów formalnych, jakie dla pism stron – a zatem także dla skargi – ustanawia art. 46 § 1 pkt 4 ustawy P.p.s.a., znajduje się m. in. umieszczenie podpisu strony (pkt 4). Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy P.p.s.a. brak podpisania w wyznaczonym terminie skargi przez uprawniony podmiot – pomimo prawidłowego wezwania przez Sąd – stanowi przyczynę odrzucenia skargi. Jest to bowiem brak formalny tego rodzaju, że uniemożliwia nadanie sprawie biegu. Odnosząc się do przesłania w dniu 31 lipca 2015r. opisanego powyżej pełnomocnictwa, wyjaśnić trzeba że czynność ta, jako spóźniona, nie miała znaczenia dla formalnej dopuszczalności skargi w niniejszej sprawie. Złożenia przedmiotowego dokumentu dotyczyło bowiem poprzednie wezwanie – którego, z uwagi na doręczenie zastępcze w trybie art. 73 ustawy P.p.s.a., nie wykonano w terminie. Natomiast obecnie, wobec braku odpowiedzi ze strony M. W., skarżący został wezwany do podpisania złożonej w jego imieniu skargi – czego, pomimo doręczenia mu wezwania osobiście, nie uczynił. Mając na względzie powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji postanowienia – na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy P.p.s.a.