II SA/Ke 407/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Kobylecka po rozpoznaniu w dniu 24 sierpnia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.K. na postanowienie Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie odmowy wyznaczenia organowi dodatkowego terminu do załatwienia sprawy postanawia: odrzucić skargę B.K. B.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na postanowienie Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie odmowy wyznaczenia Ośrodkowi Pomocy Rodzinie dodatkowego terminu do załatwienia sprawy. Zaskarżone postanowienie zostało wydane na podstawie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. Nr 98 poz.1071) w wyniku rozpatrzenia zażalenia skarżącego na niezałatwienie w terminie wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. W rozpatrywanej sprawie skarga na wydane w trybie art. 37 Kpa postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego odmawiające wyznaczenia dodatkowego terminu do załatwienia sprawy nie dotyczy działalności administracji publicznej wymienionej w art. 3 cytowanej ustawy. Wyżej wymienione postanowienie nie należy do żadnej z kategorii postanowień wydawanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdyż nie jest ono zaskarżalne w drodze zażalenia ani nie kończy postępowania, a także nie rozstrzyga sprawy co do istoty. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych, wniesienie zażalenia w trybie art. 37 § 1 Kpa jest wyłącznie warunkiem formalnym wystąpienia przez osobę zainteresowaną ze skargą do sądu administracyjnego na bezczynność organu i nie może być traktowane jako odrębne i samodzielne postępowanie administracyjne. Stanowisko organu wyższego stopnia wyrażone w trybie art. 37 § 1 Kpa ma charakter wpadkowy (incydentalny) i powinno mieć formę postanowienia, na które stronie nie przysługuje prawo wniesienia zażalenia. Niezależnie od pozytywnego lub negatywnego stanowiska zajętego przez organ wyższego stopnia strona może wnieść skargę na bezczynność organu i w sądowym postępowaniu ze skargi na bezczynność może ewentualnie podważać stanowisko organu wyrażone w trybie art. 37 § 1 Kpa. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 maja 2001 r., IV SA 572/99, ONSA 2002, nr 3, poz. 116). Stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Odrzucenie skargi z uwagi na brak właściwości sądu administracyjnego następuje w szczególności w wypadku, gdy skarga dotyczy aktu lub czynności nieobjętych zakresem właściwości sądów administracyjnych (art. 3 § 2 i 3 oraz art. 4 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) lub gdy dotyczy sprawy wyłączonej z właściwości tych sądów (art. 5 p.p.s.a.). Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.