II SA/Ke 410/07

Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Dnia 18 grudnia 2007 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. K. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego w sprawie ze skargi J.K. i F.K. na decyzję Wojewody z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia: I. zwolnić skarżącą od wpisu sądowego od skargi, II. oddalić wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w pozostałym zakresie, III. ustanowić dla J. K. radcę prawnego, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych. J. K. złożyła urzędowy formularz PPF, w którym wniosła o zwolnienie jej od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego w sprawie ze skargi J. K. i F. K. na decyzję Wojewody z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego. Ze złożonego formularza i akt sprawy wynika, że wnioskodawczyni jest rozwiedziona, mieszka u swoich rodziców i prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z małoletnim synem - uczniem szkoły podstawowej. Skarżąca osiąga z wynagrodzenia za pracę miesięczny dochód brutto w wysokości 3000 zł. Skarżąca oświadczyła, że nie posiada żadnego majątku, gdyż wszystkie składniki wspólnego dorobku małżeńskiego są w posiadaniu jej byłego męża. Z akt sprawy wynika, że syn skarżącej ma przyznane na podstawie wyroku Sądu Okręgowego w Kielcach dnia 6 października 2005 r. alimenty od ojca w wysokości 400 zł miesięcznie. Wnioskodawczyni podała, że ona i syn są alergikami, w związku z czym co trzy miesiące wydaje 700 zł na jego odczulanie, a 300 zł miesięcznie na własne odczulanie. Dziecko wymaga stałego leczenia i specjalnej kosztownej diety. Skarżąca ponosi koszty utrzymania mieszkania w wysokości 330 zł miesięcznie, opłaca korepetycje syna z angielskiego w wysokości 250 zł miesięcznie, ponadto płaci czesne za studia w wysokości 320 zł miesięcznie. Po odjęciu kosztów zakupu żywności i ubrań pozostaje jej do swobodnej dyspozycji niewielka kwota. Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego przysługuje osobie, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego - osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ubiegający się o taką pomoc winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa. Uwzględniając sytuację majątkową i życiową wnioskodawczyni, w tym stały, niezbyt wysoki dochód, brak dostępu do majątku małżeńskiego, duże wydatki na leczenie, uznano, że nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i syna, a zatem jej wniosek zasługuje na uwzględnienie w zakresie zwolnienia od wpisu sądowego od skargi i ustanowienia radcy prawnego z urzędu. Natomiast okoliczności, że skarżąca mieszka u rodziców, a także stać ją na opłacenie korepetycji i czesnego za studia, pozwalają na stwierdzenie, że przy racjonalnym gospodarowaniu stałym dochodem będzie ona w stanie ponieść ewentualne pozostałe koszty sądowe, które mogą pojawić się na dalszym etapie postępowania sądowego (w wypadku oddalenia skargi - 100 zł tytułem opłaty kancelaryjnej za sporządzenie uzasadnienia wyroku, a następnie 100 zł tytułem wpisu sądowego od skargi kasacyjnej). Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.