II SA/Ke 415/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sylwester Miziołek (spr.), Sędzia NSA Teresa Kobylecka,, Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal, Protokolant Sekretarz sądowy Katarzyna Tuz-Stando, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 27 listopada 2008r. sprawy ze skargi H. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie warunków zabudowy I. oddala skargę, II. przyznaje od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na rzecz adwokata A. S. kwotę 292,80 (dwieście dziewięćdziesiąt dwa i 80/100) złotych, w tym 52,80 (pięćdziesiąt dwa i 80/100) złotych VAT, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz kwotę 34 (trzydzieści cztery) złotych uiszczoną jako opłata skarbowa od pełnomocnictwa. Decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu odwołania H. J. - na zasadzie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymało w mocy decyzję Burmistrza z dnia [...] 2008r. ustalająca na wniosek B. i T. C. warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie zjazdu z ulicy [...] (drogi powiatowej) na działkę nr ewid. 340, położoną w [...]. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że warunki zabudowy oraz szczegółowe zasady zagospodarowania terenu określone zostały w pkt 2-5 decyzji, zaś w treści stwierdzono, że linie rozgraniczające teren inwestycji oznaczono na mapie stanowiącej załącznik graficzny nr 1 do decyzji. W podstawie prawnej rozstrzygnięcia powołano przepisy ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717), zaś w uzasadnieniu stwierdzono, że decyzja została wydana na wniosek inwestora, stosownie do art. 52 ust. 1 w zw. z art. 64 ust. 1 ustawy. Dla terenu, w zasięgu którego znajduje się działka wskazana we wniosku o ustalenie warunków zabudowy brak jest miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w związku z czym dla zmiany zagospodarowania przestrzennego polegającego na budowie obiektu budowlanego lub wykonania innych robot budowlanych konieczne jest wydanie decyzji o warunkach zabudowy, stosownie do art. 50 ust. 1 i art. 86 ustawy. Organ odwoławczy podniósł, że z definicji "zjazdu", zawartej w ustawie z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych (Dz.U. z 2007r. Nr 19, poz. 115 ze zm.) wynika, że zjazd to połączenie drogi publicznej z nieruchomością położoną przy drodze, stanowiące bezpośrednie miejsce dostępu do drogi publicznej w rozumieniu przepisów o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W związku z powyższy, mimo że zjazd jest położony w pasie drogowym nie jest częścią drogi, nie jest też obiektem lub urządzeniem służącym do utrzymania drogi i transportu drogowego, jest obiektem służącym do obsługi nieruchomości przy drodze. Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że w charakterystyce planowanej inwestycji określono wszystkie parametry planowanego zjazdu, wniosek odpowiada wszystkim wymaganiom określonym w art. 52 ust. 2 pkt 1-3 ustawy. Zgodnie z art. 60 ust. 1 ustawy projekt decyzji został sporządzony przez osobę uprawnioną stosownie do postanowień art. 53 ust. 4 pkt 9, zaś planowana inwestycja została uzgodniona w odniesieniu do obszaru przyległego pasa drogi powiatowej z Zarządem Dróg Powiatowych – postanowieniem z dnia 2 kwietnia 2008r. Zdaniem Kolegium organ I instancji zasadnie uznał, że stosownie do art. 61 ust. 3 ustawy w odniesieniu do zjazdu z drogi publicznej – nie przeprowadza się analizy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania zabudowy, zaś wnioskowana inwestycja nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych na cele nierolne i nieleśne, jak również nie narusza przepisów odrębnych. Wskazane w decyzji wymagania, jakie powinien spełnić inwestor chronią interesy strony odwołującej się jako właściciela nieruchomości sąsiedniej działki na etapie postępowania dotyczącego ustalenia warunków zabudowy. W decyzji wskazano, iż projektowaną inwestycję należy zaprojektować tak, aby nie powodowała ograniczenia sposobu zagospodarowania działek sąsiednich i nie wpływała na wykonywanie prawa własności osób trzecich. Samorządowe Kolegium Odwoławcze podzieliło stanowisko organu I instancji, iż wnioskowana inwestycja po spełnieniu określonych decyzją warunków jest zgodna z przepisami ustawy o warunkach zabudowy i zagospodarowania przestrzennego. Odnosząc się do treści odwołania organ odwoławczy wskazał, że skoro we wniosku inwestor prawidłowo określił planowaną inwestycję, a wniosek spełnia wymogi ustawowe, to organ nie mógł wydać innej decyzji. Zawarte w odwołaniu żądanie wyrażenia zgody na przejazd przez działkę sąsiednią nie dotyczy kwestii rozstrzyganych w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy. Stosownie do art. 52 ust. 3 w związku z art. 64 ust. 1 ustawy nie można uzależniać wydania decyzji o warunkach zabudowy od zobowiązania wnioskodawcy do spełnienia nieprzewidzianych odrębnymi przepisami świadczeń lub warunków. Wydanie decyzji zgodnej z żądaniem skarżącej, tzn. pod warunkiem wyrażenia zgody na przejazd przez działkę wnioskodawcy naruszałoby w/w przepisy ustawy. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego wniosła H. J. Zarzuty skargi sprowadzają się do tego, że planowany zjazd będzie uniemożliwiał skarżącej korzystanie z części nieruchomości inwestora położonej przy granicy. Skarżąca twierdzi, że dojazd do jej posesji od strony osiedla, czyli bloku nr 20 miał być zapewniony w zamian za wyrażenie zgody na przeprowadzenie przewodów tuż obok jej budynku. Skarżąca domaga się na piśmie "swobodnego wchodzenia, wjazdu od strony osiedla [...] oraz ustawienia znaku parkowania samochodu". W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wnosząc o jej oddalenie podtrzymało stanowisko prezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sadów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zaskarżonych aktów i czynności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, obowiązującym w dniu ich wydania, nie ocenia ich pod względem słuszności i celowości. W wyniku dokonanej oceny należy stwierdzić, iż wbrew zarzutom skargi kwestionowana decyzja nie budzi zastrzeżeń z punktu widzenia jej legalności. Brak miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego powoduje, że ustalenie warunków zabudowy i zasad zagospodarowania terenu, w tym jego zabudowy dla zamierzeń inwestycyjnych, wymaga wydania decyzji. Decyzji o warunkach zabudowy wymagają przedsięwzięcia pociągające za sobą zmianę zagospodarowania terenu. Warunki zabudowy i możliwość jej powstania określa art. 61 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz. 717), zwanej dalej ustawą, który urasta do rangi głównego przepisu normującego gospodarowanie przestrzenią pozbawioną miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, uzależniając wydanie pozytywnej decyzji o warunkach zabudowy od spełnienia łącznie wymienionych w nim przesłanek. Jednak w sprawie niniejszej zastosowanie ma przepis art. 61 ust. 3 ustawy, który stanowi, że do urządzeń infrastruktury technicznej nie stosuje się przepisu ust. 1 pkt 1 art. 61, a zatem nie przeprowadza się analizy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech, wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym formy i gabarytów architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy, intensywności wykorzystania zabudowy. Przedmiotowe zamierzenie inwestycyjne, polegające na budowie zjazdu z drogi powiatowej w [...] na działkę nr [...] stanowi urządzenie infrastruktury technicznej. Jak słusznie zauważył organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji "zjazd" jest to połączenie drogi publicznej z nieruchomością położoną przy drodze, stanowiące bezpośrednie miejsce dostępu do drogi publicznej w rozumieniu przepisów o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Z definicji "zjazdu" zamieszczonej w ustawie z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych, wprowadzonej ustawą z dnia 14 listopada 2003 r. o zmianie ustawy o drogach publicznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 200, poz. 1953) wynika, że zjazd nie jest częścią drogi, lecz jest to jedynie miejsce dostępu do drogi publicznej. Sąd podziela stanowisko organu odwoławczego, że organ I instancji nie mógł, stosownie do art. 56 w zw. z art. 64 ust. 1 ustawy odmówić wydania decyzji ustalającej warunki zabudowy dla przedmiotowej inwestycji, gdyż zamierzenie to jest zgodne z przepisami odrębnymi, zaś wniosek odpowiada wymaganiom, określonym w art. 52 ust. 2 pkt 1-3 ustawy. Planowana inwestycja została postanowieniem z dnia 2 kwietnia 2008r. uzgodniona z Zarządem Dróg Powiatowych. Decyzja Burmistrza z dnia [...] spełnia wymagania z art. 54 ust. 1 pkt 1-3 w zw. z art. 64 ust. 1 ustawy, określając rodzaj inwestycji, warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu, jego zabudowy, wynikające z przepisów odrębnych oraz linie rozgraniczające teren inwestycji w załączniku nr 1 decyzji. Ostateczna ocena zgodności usytuowania planowanej inwestycji dokonana będzie przez właściwe organy administracji w kolejnym etapie procesu inwestycyjnego. Decyzja o warunkach zabudowy powinna, zgodnie z art. 54 pkt 2 lit. d ustawy określać wymagania dotyczące ochrony interesów osób trzecich. W decyzji wskazano, iż stosownie do art. 56 w zw. z art. 64 ust. 1 ustawy projektowaną inwestycje należy zaprojektować w sposób, który nie będzie powodował ograniczenia sposobu zagospodarowania działek sąsiednich i nie będzie wpływał na wykonywanie przez nich prawa własności. Słusznie podniósł organ odwoławczy, że wydanie decyzji zgodnej z żądaniem skarżącej, tzn. pod warunkiem wyrażenia zgody na jej przejazd przez działkę inwestora nie jest zgodne z tym przepisem, nie dotyczy kwestii rozstrzyganych w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy. Skoro zatem podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) skargę oddalił.