II SA/Ke 417/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Detka po rozpoznaniu w dniu 14 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. G. o zwolnienie od wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi A. G. na uchwałę Rady Powiatu w Busku-Zdroju z dnia 6 grudnia 2012 r. nr XXIII/239/2012 w sprawie zmiany uchwały Nr II/14/2010 Rady Powiatu w Busku-Zdroju z dnia 17 grudnia 2010 r. w sprawie ustalenia składu osobowego Komisji Rolnictwa, Leśnictwa i Ochrony Środowiska postanawia: pozostawić wniosek o zwolnienie od wpisu sądowego od skargi bez rozpoznania. A. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na uchwałę Rady Powiatu w Busku-Zdroju z dnia 6 grudnia 2012 r. nr XXIII/239/2012 w sprawie zmiany uchwały Nr II/14/2010 Rady Powiatu w Busku-Zdroju z dnia 17 grudnia 2010 r. w sprawie ustalenia składu osobowego Komisji Rolnictwa, Leśnictwa i Ochrony Środowiska. Pismem z 6 września 2013 r. skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od wpisu sądowego od skargi. Ze względu na to, że wniosek nie został złożony na urzędowym formularzu PPF, zarządzeniem z 10 września 2013 r. (doręczonym w dniu 16 września 2013 r.) skarżący został zobowiązany do usunięcia tego braku i wypełnienia dołączonego formularza w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia – pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. W wyznaczonym terminie skarżący nie złożył wypełnionego urzędowego formularza PPF, nadsyłając jedynie "pismo procesowe", w którym wniósł o zwolnienie go z obowiązku składania "przesłanego oświadczenia o stanie majątkowym" oraz o zwolnienie "z wniesienia żądanego wpisu" z uwagi na fakt, iż "oczywistym jest, że w niniejszym postępowaniu" ma "prawną rację". Zarządzeniem z dnia 26 września 2013 r. referendarz sądowy pozostawił wniosek A. G. o zwolnienie od wpisu sądowego od skargi bez rozpoznania wskazując, że w wyznaczonym terminie skarżący nie uzupełnił jego braków formalnych. W ustawowym terminie pismem z 8 października 2013 r. A. G. wniósł sprzeciw od ww. zarządzenia, w którym domaga się jego uchylenia, nakazania rozpoznania wniosku, zwolnienia go ze składania przesłanego oświadczenia o stanie majątkowym oraz uznania, że opłata została wniesiona. W uzasadnieniu powtórzył zarzuty wobec zarządzenia z 23 maja 2013 r. w przedmiocie rozdzielenia złożonych skarg. Wskazał, że ze składanego oświadczenia majątkowego nie będzie wynikał faktyczny brak środków, a jego składanie "jest tylko i wyłącznie fikcją, która ma uzasadnić odmowę udzielenia zwolnienia". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie przeciwko któremu został wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 252 § 1 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien zawierać dokładne dane o stanie majątkowym, dochodach, dokładne dane o stanie rodzinnym oraz oświadczenie strony o niezatrudnieniu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Z tego też powodu wniosek ten składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru (art. 252 § 2 p.p.s.a.). Z kolei stosownie do art. 257 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Z akt niniejszej sprawy jednoznacznie wynika, że – pomimo prawidłowego wezwania A. G. do wypełnienia nadesłanego formularza PPF – obowiązek ten nie został wykonany w wyznaczonym terminie. Wezwanie do nadesłania formularza w terminie 7 dni zostało doręczone wnioskodawcy w dniu 16 września 2013 r., a zatem termin do wniesienia formularza upłynął stronie w dniu 23 września 2013 r. Tymczasem w niniejszej sprawie w ogóle nie złożono wypełnionego druku PPF. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 257 p.p.s.a.