II SA/Ke 417/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Kuchta po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. C. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą P.P.H.U. [...] na decyzję Okręgowego Inspektora Pracy w K. z dnia [...] nr: [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów dotyczących transportu drogowego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia 18 marca 2014 r. nr [...] Okręgowy Inspektor Pracy w K. utrzymał w mocy decyzję inspektora pracy z 31 grudnia 2013 r. nr [...] o nałożeniu na Z. C., kary pieniężnej w kwocie 15 000 zł za naruszenie przepisów ustawy z 6 września 2001 r. o transporcie drogowym. Wyrokiem z 27 listopada 2014 r. sygn. akt II SA/Ke 417/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił powyższą skargę. Pismem z 30 stycznia 2015 r. skarżący wniósł skargę kasacyjną od ww. wyroku wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Podniósł, że jej wykonanie rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody nie tylko dla niego, ale i dla jego rodziny. Wskazał, że ma na utrzymaniu czwórkę dzieci, a w 2014 r. poniósł stratę w kwocie przeszło 30 000 zł. Ponadto posiada kilkudziesięciotysięczne zadłużenie w bankach, a wyegzekwowanie kary pieniężnej doprowadzi do powstania niepowetowanej szkody i spowoduje znaczny uszczerbek w jego sytuacji finansowej. Ponadto gdyby egzekucja została skierowana wobec jedynego majątku jaki obecnie posiada, tj. nieruchomości, która stanowi miejsce zamieszkania jego rodziny, skutki wyegzekwowania decyzji będą w swojej doniosłości przekraczać dolegliwość wynikającą z samej wysokości nałożonej kary. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślenia wymaga, iż to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wykazania, że spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. Na podstawie analizy zebranego w sprawie materiału dowodowego, Sąd stwierdził brak podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W niniejszej sprawie strona skarżąca nie uprawdopodobniła wystąpienia okoliczności potwierdzających zaistnienie niekorzystnych z punktu widzenia jej interesów następstw wykonania decyzji. Przedstawiła jedynie swoje obawy. Wskazała ogólne skutki, które mogą nastąpić. Nie uprawdopodobniła jednak, że mogą one się spełnić. Wykazanie okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji mogłoby polegać na uprawdopodobnieniu, że w konkretnej sytuacji wyegzekwowanie nałożonej kary na etapie postępowania sądowoadministracyjnego, spowoduje szkodę inną niż tylko pomniejszenie majątku o kwotę tego zobowiązania lub wywoła skutki niemożliwe do odwrócenia przez zwrot tych kwot, w sytuacji gdyby w wyniku kontroli sądowej okazało się, iż decyzja ustalająca ich wysokość była wadliwa. Podkreślić należy, iż dokonana na etapie badania przez Sąd wniosku o zwolnienie skarżącego od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego analiza sytuacji majątkowej skarżącego wskazuje na to, że egzekucja nałożonej kary w kwocie 15.000 zł nie doprowadzi do niepowetowanej szkody i znacznego uszczerbku jego sytuacji finansowej. Ze złożonych dla potrzeb tego wniosku dokumentów wynika, że skarżący jest właścicielem przedsiębiorstwa, które w okresie od 1 stycznia do 31 maja 2014 r. osiągnęło przychód w kwocie 179.009,25 zł, zatrudnia pracowników, nie korzysta z pomocy społecznej, obsługuje kredyty bankowe. Niewątpliwie nie jest więc osobą ubogą. Udzielenie kredytów musiała poprzedzać pozytywna analiza sytuacji finansowej strony w zakresie możliwości spłaty pożyczonych kwot. Okoliczność, że firma skarżącego przyniosła stratę w ciągu pierwszych 5 miesięcy 2014 r. nie przesądza o zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wyjaśnić bowiem należy, że strata powstaje wskutek uzyskania nadwyżki kosztów nad przychodem, co skutkuje jedynie brakiem dochodu do opodatkowania, lecz nie oznacza jeszcze utraty możliwości płatniczych. W ocenie Sądu przy osiąganych przychodach skarżący jest w stanie i winien był zabezpieczyć środki niezbędne do pokrycia kosztów prowadzonej działalności, w tym również kar pieniężnych za ewentualne naruszenia przepisów prawa. Niezrozumiałą dla Sądu jest również obawa skarżącego o prowadzenie egzekucji z nieruchomości stanowiącej miejsce zamieszkania jego rodziny. Ze znajdującej się w aktach sprawy listy środków trwałych wynika, że skarżący posiada samochody ciężarowe, ciągniki siodłowe, ciągniki rolnicze oraz naczepy, z których egzekucja może być prowadzona w pierwszej kolejności. Reasumując stwierdzić należy, że skarżący nie wykazał, aby w warunkach prowadzonej działalności gospodarczej, uwzględniając przede wszystkim poziom przychodów, obrotów, wykonanie kwestionowanej przez niego decyzji rzeczywiście miało realizować przesłanki zastosowania wyjątkowej instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a.