II SA/Ke 42/14

PostanowienieWSA w Kielcach2016-09-06

Skład orzekający: Małgorzata Długońska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny jest właściwy do przyznania wynagrodzenia pełnomocnikowi z urzędu za zastępstwo prawne w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, w sytuacji gdy NSA nie orzekł o tym wynagrodzeniu?
Ratio decidendi
Wojewódzki Sąd Administracyjny jest właściwy do przyznania wynagrodzenia pełnomocnikowi z urzędu za zastępstwo prawne w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, jeśli NSA nie orzekł o tym wynagrodzeniu. Wynika to z przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz rozporządzeń dotyczących opłat za czynności adwokackie, które przewidują możliwość przyznania takich kosztów przez sąd, który ustanowił pełnomocnika z urzędu.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczy wniosku adwokata G. C. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu R. G. w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Kielcach i Naczelnym Sądem Administracyjnym. WSA w Kielcach oddalił skargę R. G., a następnie NSA oddalił skargę kasacyjną. NSA nie orzekł o wynagrodzeniu pełnomocnika z urzędu, w związku z czym adwokat złożył wniosek do WSA.
Rozstrzygnięcie
Przyznano od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach) na rzecz adwokat G. C. kwotę 221,40 zł (w tym 41,40 zł VAT) tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonywane na zasadzie prawa pomocy.

Pełny tekst orzeczenia

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 6 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata G. C. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi R. G. na decyzję Wojewody z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia: przyznać od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach) na rzecz adwokat G. C. kwotę 221,40 zł (dwieście dwadzieścia jeden złotych czterdzieści groszy), w tym kwotę 41,40 zł (czterdzieści jeden złotych czterdzieści groszy) VAT, tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonywane na zasadzie prawa pomocy. Postanowieniem Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 3 marca 2014 r. ustanowiono dla R. G. na jego wniosek adwokata z urzędu w sprawie ze skargi wyżej wymienionego na decyzję na decyzję Wojewody w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego Na tej podstawie Okręgowa Rada Adwokacka w Kielcach wyznaczyła w dniu 7 marca 2014 r. pełnomocnikiem skarżącego adwokata G. C.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wyrokiem z dnia 15 kwietnia 2014r. oddalił skargę . G.. W dniu 20 czerwca 2014 r. wyznaczony adwokat z urzędu w złożył w imieniu R. G. skargę kasacyjną od wyżej wymienionego wyroku wraz z wnioskiem o przyznanie na rzecz pełnomocnika wynagrodzenia, nieopłaconej ani w całości ani w części pomocy prawnej udzielonej z urzędu zgodnie z normami przepisanymi. W dniu 18 maja 2016 r. adwokat G. C. brał udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, reprezentując skarżącego. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 18 maja 2016 r. oddalił skargę kasacyjną R. G.. Sąd II instancji nie orzekł o wynagrodzeniu pełnomocnika z urzędu. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej W przypadku adwokatów regulacje powyższe znajdują się w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 461), zwanego dalej "rozporządzeniem". Jego stosowanie w niniejszej sprawie związane jest z brzmieniem przepisu przejściowego - § 22 nowego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1801), który do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie tego rozporządzenia nakazuje stosowanie przepisów dotychczasowych do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Według § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 tego rozporządzenia oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Stosownie do treści § 18 ust 1 pkt 2 lit. a w zw. z pkt 1 lit. c cytowanego rozporządzenia, stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynosi 180 zł. Należną opłatę za te czynności Sąd podwyższa przy tym o stawkę podatku od towarów i usług (§ 2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia). W przedmiotowej sprawie ustalono wynagrodzenie adwokata w kwocie 221,40 zł, w tym kwotę 41,40 zł VAT. Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z § 18 ust 1 pkt 2 lit. a cytowanego rozporządzenia postanowiono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło