II SA/Ke 426/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący : Sędzia NSA Teresa Kobylecka po rozpoznaniu w dniu 13 października 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.M. dotyczącej stwierdzenia nieważności zarządzenia Ministra Przemysłu Lekkiego z dnia 22 lutego 1950 r. w przedmiocie ustanowienia przymusowego zarządu państwowego postanawia: odrzucić skargę. S.M. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach pismo zatytułowane "Skarga", w którym wniósł o stwierdzenie nieważności zarządzenia Ministra Przemysłu Lekkiego z dnia 22 lutego 1950 r. w przedmiocie ustanowienia przymusowego zarządu państwowego nad Przedsiębiorstwem W.P. Sp. z o.o. w C. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach przesłał pismo S.M. do organu właściwego w trybie art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U, Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.). Jednakże w toku postępowania sądowego okazało się, że pismo to stanowi w istocie wniosek o stwierdzenie nieważności, a nie złożoną w trybie art. 52 i 53 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) skargę na decyzję administracyjną, którą można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Zgodnie z art. 157 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity - Dz. U Z 2000 r. Nr 98. poz. 1071), właściwym do rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji w przypadkach wymienionych w art. 156 Kpa jest organ administracyjny wyższego stopnia, a gdy decyzja wydana została przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze - ten organ. Rozpoznanie wniosku S.M. o stwierdzenie nieważności zarządzenia Ministra Przemysłu Lekkiego z dnia 22 lutego 1950 r. w przedmiocie ustanowienia przymusowego zarządu państwowego nad Przedsiębiorstwem W.P. Sp. z o.o. w C. należy zatem do właściwości następcy prawnego tego organu - właściwego ministra, a nie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. Zgodnie z art. 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne nie obejmuje rozpatrywania wniosków o stwierdzenie nieważności decyzji organów administracyjnych. Zauważyć należy, że już po wniesieniu pisma zatytułowanego "Skarga" Minister Gospodarki decyzją z dnia 7 sierpnia 2006 r. odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności zarządzenia Ministra Przemysłu Lekkiego z dnia 22 lutego 1950 r. Jak wynika z akt sprawy, S.M. nie składał wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w trybie art. 127 § 3 Kpa. Decyzja ta nie może być zatem zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, który rozpoznaje sprawę po wyczerpaniu środków zaskarżenia (art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a.). Mając powyższe na uwadze, Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, albowiem sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.