II SA/Ke 426/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Dorota Chobian po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2016 r., sprawy ze skargi A. T. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z [...], znak: [...] w przedmiocie kary pieniężnej za urządzanie gry na automatach poza kasynem postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Dyrektor Izby Celnej decyzją z [...] utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z [...], wymierzającą karę pieniężną za urządzanie gry na automatach poza kasynem w kwocie 36000 zł. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach złożyła reprezentowana przez radcę prawnego A. T. W skardze tej został również zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W jego uzasadnieniu odnośnie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji przez organ, autor wniosku podał, że nie zachodzą żadne przesłanki negatywne wymienione w art. 61 § 2 pkt 1 p.p.s.a. in fine, stojące na przeszkodzie uwzględnieniu wniosku. W szczególności zaskarżona decyzja jest decyzją ostateczną i w związku z tym wykonalną, a nie istnieje jakikolwiek przepis prawa powszechnie obowiązującego wyłączający wstrzymanie jej wykonania. Następnie stwierdził, że wobec fakultatywnego charakteru instytucji przewidzianej w art. 61 § 2 pkt 1 p.p.s.a., uzasadnia wniosek okolicznościami wskazanymi w treści skargi, w szczególności brakiem jednolitego stanowiska w organach Służby Celnej co do charakteru gier na urządzeniach, różną praktykę organu I instancji w zakresie uzależnienia wydania decyzji od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego oraz wątpliwości co do waloru dowodu z opinii biegłego. Mając powyższe na uwadze zdaniem autora wniosku zasadne jest wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przez organ, a w razie odmowy zasadne jest wstrzymanie wykonanie decyzji przez Sąd, gdyż ziściły się wszystkie przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Następnie wnoszący wniosek przytoczył liczne postanowienia sądów administracyjnych, w których Sądy wstrzymywały wykonanie zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jeśli chodzi o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności po przekazaniu akt sądowi, jest to możliwe tylko na wniosek i tylko w razie spełnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Tymi przesłankami są: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających wystąpienie którejś z tych przesłanek. Złożony w niniejszej sprawie wniosek nie spełnia tego wymogu, strona ograniczyła się w nim bowiem jedynie do stwierdzenia, że ziściły się przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji przez Sąd, ale w żaden konkretny sposób nie wykazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje wyrządzenie znacznej szkody czy też, że spowoduje trudne do odwrócenia skutki. W szczególności strona nie podała żadnych danych, czy też nie przedstawiła żadnych dokumentów obrazujących jej aktualną kondycję finansową lub osobistą, która przemawiałaby za uwzględnieniem wniosku. Ponadto strona w głównej mierze skupiła się na okolicznościach mających uzasadniać uwzględnienie wniosku przez organ na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 p.p.s.a., które jednak nie stanowią przesłanek do uwzględnienia wniosku przez sąd. Na marginesie należy zaznaczyć, że Sądowi znane jest orzecznictwo z 2015 r. i początków 2016 r. innych sądów administracyjnych w przedmiocie wstrzymywania wykonania decyzji dotyczących nałożenia przez organy celne kary pieniężnej za urządzanie gry na automatach poza kasynem. Samo powołanie się jednak na takie orzecznictwo nie zwalnia strony skarżącej, zwłaszcza reprezentowanej przez profesjonalnego pełnomocnika, od wykazania, że w jej indywidualnej sprawie ziściły się przesłanki wymienione w art. 61 § 3 p.p.s.a. W świetle powyższych okoliczności Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.