II SA/Ke 428/24

II SA/Ke 428/24 POSTANOWIENIE Dnia 23 września 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Kuza po rozpoznaniu w dniu 23 września 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. W. i M. W. na działanie Prezydenta Miasta Kielce w przedmiocie naruszenia zapisów umowy oraz innych naruszeń postanawia: odrzucić skargę. A. W. i M. W. - w związku z pismem Prezydenta Miasta Kielce z 19 czerwca 2024 r. - wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę w sprawie rażąco sprzecznych z prawem działań Prezydenta Miasta prowadzonych na ich - mecenasów kultury i sztuki - oraz społeczną szkodę, wyrażających się lekceważeniem: 1. umów legalnych i prawidłowo zawartych pomiędzy instytucjami miejskimi, 2. łamaniem kpa w zakresie prowadzenia postępowań administracyjnych w Kieleckim Centrum Kultury w Kielcach (KCK), 3. łamaniem kpa w zakresie prowadzenia postępowań administracyjnych w UM Kielce, 4. właściwych odnośnych procedur postępowania i przebiegu badania sprawy, 5. odpowiadania na korespondencję w terminie administracyjnym, 6. problemu nieodpowiadania na pisma petentów (skarżących). Autorki skargi podniosły, że w 2004 r. do nowopowstałej w KCK Galerii Winda został wstawiony ich fortepian celem nieodpłatnego udostępnia go mieszkańcom, organizowania darmowych koncertów i innych imprez, w których fortepian jest niezbędny. Ta współpraca została opisana i uporządkowana umową zawartą przez obie strony w 2004 r. Zdaniem skarżących ta umowa wciąż obowiązuje. Jednak w listopadzie 2022 r. przypadkiem dowiedziały się, że dyrektorka KCK złamała tę umowę, a następnie w styczniu 2023 r. otrzymały datowane na grudzień 2022 r. jej wypowiedzenie. Wypowiedzenie bez podania przyczyny i dokonane jednostronnie. Skarżące zaznaczyły, że teraz nowa prezydent przysłała im pismo, które nawet nie wiadomo czym jest (decyzją czy postanowieniem), w którym informuje, że umowa została rozwiązana, a ona podtrzymuje stanowisko dyrektorek KCK. Ponieważ w ocenie skarżących pismo to nie jest decyzją, gdyż nie zawiera żadnych podstaw, przyczyn, ani żadnego uzasadnienia, co jest sprzeczne z prawem i procedurami, skarżące wniosły o zbadanie sprawy m. in. w zakresie: - sposobu bezprawnego obejścia się z nimi i ich własnością przez Prezydenta Miasta Kielce oraz przez podległe Prezydentowi dyrektorki KCK, które swoim działaniem celowo i świadomie doprowadziły użyczony dla KCK fortepian do dewastacji, - sposobu badania i prowadzenia sprawy przez UM przez blisko 3 lata, - rozważenia nieodpowiadania na pisma przez Prezydenta Kielc od listopada 2022 r., - stwierdzenie nieprawidłowości wypowiedzenia umowy z 2004 r. wypowiedzianej wyłącznie przez jedną stronę, bez żadnych podstaw, powodów, przyczyn i ustaleń oraz stwierdzenia nieważności jej wypowiedzenia, - potwierdzenia przez WSA Kielce działań prowadzonych na szkodę mieszkańców, interesu Miasta, Kultury i Sztuki - de facto aspołecznej działalności obu dyrektorek KCK i Prezydent Miasta. Do skargi skarżące załączyły kserokopię pisma Prezydenta Miasta Kielce z 19 czerwca 2024 r., w których informował A. W., że po rozpatrzeniu skargi jaka wpłynęła 19 maja 2024 r. (w nawiązaniu do pisma z 28 grudnia 2023 r.) dotyczącej rażącego naruszenia zapisów umowy o współpracy nr [...] zawartej 27 kwietnia 2006 r. pomiędzy K. Centrum Kultury, a [...] Szkołą Muzyczną [...]" w K., skargę tę uznał w całości za bezzasadną. Z akt sprawy, w tym z prowadzonej obszernej korespondencji pomiędzy stronami, jasno i bezsprzecznie wynika, że umowa o której mowa, została skutecznie wypowiedziana przez Kieleckie Centrum Kultury 12 grudnia 2023 r. z zachowaniem 1 miesięcznego okresu wypowiedzenia. Jednocześnie strona skarżąca nie dopełniła do chwili obecnej ciążącego na niej obowiązku odebrania przedmiotu umowy, tj. fortepianu marki Rósler, co powoduje - zgodnie z przekazaną przez Kieleckie Centrum Kultury informacją- stałe naliczanie opłat za bezumowne przechowywanie ww. fortepianu w swojej siedzibie. Organ stwierdził także, że działania kolejnych dyrektorek KCK w zakresie tej sprawy mają podstawy prawne i są w pełni zasadne. Informacje zawarte w powyższym piśmie z 19 czerwca 2024 r. organ powtórzył w odpowiedzi na skargę, dodając, że brak jest podstaw do uznania wymienianych w pismach skarżących zarzutów dotyczących zniszczenia ich mienia w postaci fortepianu Rósler. Przedmiot ten przechowywany jest w KCK w sposób dochowujący wszelkich standardów wymaganych dla takich instrumentów Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935), dalej p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775 i 803), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022 r. poz. 2651, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. § 2a Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. § 3 Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Jak wynika ze skargi oraz dołączonych do odpowiedzi na skargę oraz samej skargi pism, niniejsza sprawa ma związek z umową o współpracy nr [...] zawartą 27 kwietnia 2006 r. pomiędzy Kieleckim Centrum Kultury, a [...] Szkołą Muzyczną [...]" w K.. Ze skierowanych przez strony do Prezydenta Miasta Kielce skarg z 28 grudnia 2023 r. i z 19 maja 2024 r. w szczególności wynika, że skarżące zarzucają temu organowi rażące naruszenie zapisów powyższej umowy, nieprawidłowość jej wypowiedzenia, uchybień w nadzorze nad Dyrektorem Kieleckiego Centrum Kultury w Kielcach w zakresie sposobu użytkowania i przechowywania będącego przedmiotem tej umowy fortepianu. Z kolei wskazane wprost w skardze pismo Prezydenta Miasta Kielce z 19 czerwca 2024 r. stanowi odpowiedź tego organu na skargę z 19 maja 2024 r. (w nawiązaniu do pisma 28 grudnia 2023 r., która została uznana za bezzasadną. Z powyższego, zdaniem Sądu wynika, że pisma z 28 grudnia 2023 r. i z 19 maja 2024 r. należy potraktować jako tzw. skargi obywatelskie wniesione w trybie art. 227 kpa. Przedmiotem skargi wniesionej w trybie tego przepisu, może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Załatwienie zaś takiej skargi następuje na podstawie art. 238 § 1 kpa, poprzez zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi, które stanowi prawną formę działania organu administracji, będącą czynnością materialno-techniczną. W niniejszej sprawie za takie zawiadomienie należy potraktować pismo Prezydenta Miasta Kielce z 19 czerwca 2024 r. Następnie należy wyjaśnić, że określony w art. 3 p.p.s.a. katalog aktów lub czynności organów administracji, które można zaskarżyć do sądu administracyjnego, wyklucza możliwość dokonywania kontroli przez ten sąd skarg powszechnych, składanych w trybie art. 227 kpa i odpowiedzi na nie udzielanych. Skarga, o której mowa w art. 227, nie jest tożsama ze skargą, o której mowa w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarga ta jest odformalizowanym środkiem obrony i ochrony różnych interesów jednostki, który nie daje podstaw do żądania wszczęcia postępowania administracyjnego, ani też nie może stanowić podstawy powództwa lub wniosku zmierzającego do wszczęcia postępowania sądowego. Dlatego też skargi te nie są zaskarżalne do sądu administracyjnego. Postępowanie w sprawach skarg i wniosków nie kończy się bowiem jednym z aktów, o którym mowa w art. 3 § 2, § 2a, § 3 p.p.s.a. (por.m.in. wyrok WSA w Bydgoszczy z 10 lutego 2021 r., II SA/Bd 348/20, postanowienie NSA z 20 stycznia 2021 r., III OSK 3694/21, dostępne na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że sprawa niniejsza nie należy do właściwości sądu administracyjnego, w związku z czym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., skargę tę należało odrzucić.