II SA/Ke 43/05

Sygnatura akt II SA/Ke 43/05 POSTANOWIENIE Dnia 20 grudnia 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, w składzie następującym: Sędzia WSA Renata Detka po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.Z.D. na postanowienie Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie uznania zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne za uzasadnione postanawia: odrzucić skargę. Postanowieniem z dnia 31 grudnia 2003 r. wierzyciel - MZD na podstawie art. 34 § 1 w zw. z art. 17 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, odmówił uznania za uzasadnione zarzutów zgłoszonych przez A.A. na prowadzone postępowanie egzekucyjne. Rozpoznając zażalenie wniesione od tego rozstrzygnięcia przez A.A., postanowieniem z dnia [...]. Kolegium Odwoławcze uchyliło je w całości i orzekło o uznaniu zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne za uzasadnione. Skargę od tego postanowienia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożyła MZD wnosząc o jego uchylenie i zarzucając naruszenie prawa materialnego mające wpływ na wynik sprawy oraz przepisów postępowania mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie podnosząc, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego organ gminy - którym jest Dyrektor upoważniony przez Prezydenta Miasta - który w pierwszej instancji wydał rozstrzygnięcie w sprawie, nie jest uprawniony do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, bez względu na przedmiot tej sprawy i jego rzeczywisty związek z interesem prawnym gminy. Ponadto gdy obowiązujące prawo powierza jednostce samorządu terytorialnego kompetencje do rozstrzygania w drodze decyzji o prawach i obowiązkach podmiotu pozostającego poza systemem organów administracji publicznej, to jednostka ta nie staje się stroną tego postępowania nawet wówczas, gdy decyzja ta wywołuje dla niej określone skutki cywilnoprawne. Pismem z dnia 7 listopada 2005 r. skarżący sprecyzował, że skarga złożona została w imieniu MZD jako samorządowej jednostki organizacyjnej nie posiadającej osobowości prawnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zarzuty zawarte w skardze nie mogą być przedmiotem merytorycznej kontroli sądowej, albowiem skarga nie została wniesiona przez podmiot uprawniony w rozumieniu art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), a co za tym idzie podlegać musi odrzuceniu ( art. 58 § 1 pkt 6 ustawy ). Postanowienie z dnia [...], będące przedmiotem rozstrzygnięcia Kolegium Odwoławczego, wydane zostało na podstawie art. 34 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji ( Dz.U. 02.110.968 ze zm.) i wyraża zgodnie z tym przepisem stanowisko wierzyciela w zakresie zgłoszonych w toku postępowania administracyjnego zarzutów. Wierzyciel działa tu jako organ administracji publicznej, albowiem wykonuje administrację publiczną poprzez wydanie na podstawie ustawowego upoważnienia aktu władczego przewidzianego w art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a konkretnie w pkt 3 tego przepisu. Skoro tak, to status wierzyciela - którym w niniejszej sprawie jest niewątpliwie MZD - jako organu administracji publicznej orzekającego w I instancji, wyłącza możliwość zaskarżenia przez niego do sądu rozstrzygnięcia organu odwoławczego orzekającego w przedmiocie podjętego przez niego postanowienia. Wydając akt w I instancji MZD nie działa bowiem jako podmiot, którego własnego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy sprawa, lecz jako organ administracji publicznej na mocy przyznanych mu ustawowo kompetencji. Istnienie interesu prawnego jest zaś stosownie do art. 50 § 1 ustawy p.p.s.a, warunkiem niezbędnym do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego ( por. także postanowienie NSA z dnia 3 kwietnia 2002 r., LEX nr 76118 ). Do identycznych wniosków należałoby dojść nawet przy przyjęciu, że organem administracji publicznej w niniejszym postępowaniu nie jest MZD lecz dyrektor tej jednostki. W takim przypadku broni on interesu reprezentowanej przez siebie jednostki w formach właściwych dla organu prowadzącego postępowanie. Sytuacja taka również wyłącza możliwość dochodzenia przez te jednostkę - w tym przypadku przez skarżącego, którym jest MZD - jej interesu prawnego w drodze postępowania sądowoadministracyjnego ( por. Prawo o postępowaniu przed Sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, teza 6 do art. 50 ). Reasumując, MZD występujący w toku niniejszego postępowania egzekucyjnego jako organ administracji publicznej, nie jest uprawniony do wniesienia skargi na postanowienie Kolegium Odwoławczego z dnia [...], co powoduje konieczność jej odrzucenia, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy o p.p.s.a.