II SA/Ke 430/16

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosków A.Z. i M.Ż. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A.Z. i M.Ż na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], znak: [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego postanawia: zwolnić A.Z. i M.Ż od kosztów sądowych w całości. A.Z. i M.Ż złożyli formularze urzędowe PPF, wnosząc o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z ich skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego. Ze złożonych formularzy wynika, że wnioskodawcy prowadzą gospodarstwo domowe wspólnie z dorosłym synem leczącym się psychiatrycznie. Skarżąca pobiera rentę w wysokości 1595 zł, jej mąż zarabia na podstawie umowy zlecenia 700 zł miesięcznie, syn nie osiąga własnego dochodu. Wnioskodawcy nie wykazali innego majątku oprócz domu wielkości 160 m kw o wartości 200 000 zł i działki rolnej o powierzchni 1,14 ha. Oboje skarżący są niepełnosprawni, wymagają stałego leczenia. Wnioskodawcy podali następujące stałe wydatki i zobowiązania: kredyt – 700 zł, zakup lekarstw – 350 zł miesięcznie, ponadto uiszczają opłaty za media i podatek od nieruchomości. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Za każdym razem na wnioskodawcy ciąży jednak obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez stronę dochodzącą swych roszczeń przed sądem. W rozpoznawanej sprawie biorąc pod uwagę sytuację majątkową i życiową wnioskodawców, przede wszystkim dochód wystarczający jedynie na zaspokojenie bieżących potrzeb życiowych trzyosobowej rodziny, brak majątku poza małym gospodarstwem rolnym, zły stan zdrowia wiążący się z wydatkami na leczenie, uznano że nie są oni w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i syna. Zatem ich wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym zasługuje na uwzględnienie. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.