II SA/Ke 430/16

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2018 r. wniosku adwokata M. H. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi A.Ż. i M.Ż. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], znak: [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego postanawia: przyznać od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach) na rzecz adwokata M.H. kwotę 221,40 zł (dwieście dwadzieścia jeden złotych czterdzieści groszy), w tym kwotę 41,40 zł (czterdzieści jeden złotych czterdzieści groszy) VAT, tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonywane na zasadzie prawa pomocy. Wyrokiem z dnia 13 października 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę A. Ż. i M. Ż. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego. Postanowieniem Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 29 listopada 2016 r. ustanowiono dla A. Ż. na jej wniosek adwokata z urzędu. Na tej podstawie Okręgowa Rada Adwokacka w Kielcach wyznaczyła w dniu 5 grudnia 2016 r. pełnomocnikiem skarżącej adwokata M. H . W dniu 11 stycznia 2017 r. wyznaczony adwokat z urzędu w złożył w imieniu A.Ż. skargę kasacyjną od wyżej wymienionego wyroku wraz z wnioskiem o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, albowiem koszty te nie zostały pokryte w całości ani w części. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 4 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym oddalił skargę kasacyjną A.Ż. Sąd II instancji nie orzekł o wynagrodzeniu pełnomocnika z urzędu. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Według § 2 mającego zastosowanie w niniejszej sprawie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714) koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę ustaloną zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia oraz 2) niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata Wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, w myśl § 3 rozporządzenia, zawiera oświadczenie, że opłata nie została zapłacona w całości lub w części. Zgodnie z § 4 ust. 1 tego rozporządzenia, opłatę ustala się w wysokości określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Stosownie do treści § 4 ust. 3 powołanego rozporządzenia, opłatę, o której mowa w ust. 1, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług. Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b powołanego rozporządzenia, opłaty za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej wynoszą 50% opłaty określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji sprawy nie prowadził ten sam adwokat - 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Opłata w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego, wynosi natomiast 240 zł (§ 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia). Mając na uwadze treść powołanych wyżej przepisów postanowiono przyznać wyznaczonemu z urzędu pełnomocnikowi wynagrodzenie za dokonaną czynność w wysokości 180 zł, podwyższone o stosowną stawkę podatku od towarów i usług obowiązującą w dniu orzekania. W świetle powyższego w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.