II SA/Ke 431/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Chobian po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 stycznia 2006 r. sprawy ze skargi Społecznego Komitetu na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego od decyzji w sprawie ustalenia warunków zabudowy postanawia: odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze umorzyło postępowanie odwoławcze wywołane wniesieniem odwołania przez Z. Z., S. K., W. W. i A. S. od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na rozbiórce mostu kratowego przez rzekę K. na dawnej bocznicy kolejowej A. w O. Ś. W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia organ wskazał, iż kwestionowana przez odwołujących się decyzja została wydana na podstawie przepisów ustawy z dnia 27 marca o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym /Dz. U. Nr 60 poz.717 ze zm./. Stronami postępowania administracyjnego o ustalenie warunków zabudowy mogą być właściciele lub użytkownicy wieczyści sąsiednich działek. Odwołujący się nie są właścicielami działek graniczących z działką na której znajduje się most planowany do rozbiórki. Nadto zdaniem organu skoro most ten nie stanowi ani ciągu ulicznego, a drogowego nie ma też doprowadzonych dróg dojazdowych i został sprzedany przez syndyka Masy Upadłości osobie prywatnej, to nie można go zaliczyć do inwestycji celu publicznego. Nadto Kolegium wskazało, iż w świetle przepisów kpa odwołanie pochodzi od 4-ch osób, których podpisy widnieją na odwołaniu bowiem nie można uznać, że działają one także w imieniu mieszkańców, którzy podpisali się na liście dołączonej do odwołania skoro nie dołączono żadnych pełnomocnictw. Skargę od tej decyzji wnieśli i podpisali Z. Z., W. W. i A. S. jako przedstawiciele Społecznego Komitetu zarzucając, iż organ I instancji nie uwzględnił w toczącym się postępowaniu udziału społeczeństwa a zgodnie z art.6 ust. 1 i 6 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami przedmiotową inwestycję należało uznać jako inwestycję celu publicznego. Tak więc w postępowaniu tym powinno się uwzględnić udział społeczeństwa. Dodatkowo w skardze podniesiono, że Kolegium Odwoławcze podniosło "nierealny do spełnienia zarzut, że wnoszący odwołanie winni okazać się pełnomocnictwem wszystkich osób niezadowolonych z wydanej decyzji". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: W świetle treści złożonej skargi jak i wszystkich późniejszych pism zdaniem Sądu nie ulega wątpliwości, iż osoby, które podpisały się pod skargą nie złożyły jej w imieniu własnym lecz w imieniu społeczeństwa reprezentowanego przez Społeczny Komitet. I tak w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu , w piśmie z dnia 18 kwietnia 2004 r. w nagłówku wskazano Społeczny Komitet pod którym oprócz osób podpisanych pod skargą dodatkowo podpisał się S. K. a z treści tego pisma wynika że osoby te zostały wytypowane jako przedstawiciele do reprezentowania interesu mieszkańców. We wniosku o przyznanie pomocy przedstawiono sytuację komitetu, wskazując, iż został on powołany w celu reprezentowania woli mieszkańców ,,nie posiada osobowości prawnej i nie dotyczy bezpośrednio interesu osób wchodzących w jego skład". Działanie tylko w imieniu Społecznego Komitetu potwierdził także występujący w jego imieniu W. W. w piśmie z dnia 30 listopada 2005. W tej sytuacji skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie bowiem z art.58 par. 1 pkt 5 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd odrzuca skargę jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej. Taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie. Społeczny Komitet nie posiada osobowości prawnej, nie jest ani państwową ani samorządową jednostką organizacyjną ani też organizacją społeczną. Nie jest też jednostką organizacyjną co do której przepisy prawa dopuszczałyby możliwość nałożenia na nią obowiązków lub przyznania uprawnień lub skierowania do niej nakazów lub zakazów a także stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Na brak zdolności sądowej społecznych komitetów wskazywał także w swych orzeczeniach Sąd Najwyższy/ por. uchwała z dnia 1 grudnia 1987 r. III Czp 71/87 OSNC 1989/5/70/ oraz Naczelny Sąd Administracyjny/ por. uzasadnienie wyroku z dnia 26 października 1999 r. I SA/Łe 896/99/. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 58 par. 1 pkt 5 i par. 3 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jak w sentencji postanowienia.