II SA/Ke 431/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący Sędzia Dorota Chobian (spr.) po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2016 r., na posiedzeniu niejawnym wniosku Wspólnoty Mieszkaniowej [...] o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie z jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej postanawia odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Postanowieniem z 17 czerwca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił skargę Wspólnoty Mieszkaniowej [...] z powodu nieuzupełnienia wszystkich braków formalnych skargi, gdyż skarżąca złożyła zamiast 20 tylko 2 odpisy skargi. W dniu 28 czerwca 2016 r. do Sądu wpłynął wniosek skarżącej Wspólnoty o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że złożenie mniejszej liczy odpisów skargi nie zostało uczynione celowo. Osoba, do której adresowane było pismo sądowe – I. F. na co dzień we Wspólnocie zajmuje się kwestiami rozliczeń finansowych składek, opłat na rzecz Wspólnoty, podatków. Kwestiami sądowymi zajmuje się M. D. Natomiast R. K. zajmuje się kwestiami remontowymi. W czasie, gdy Wspólnota otrzymała pismo z Sądu odnośnie uzupełnienia braków skargi (23.05.2016 r.) M. D. przebywał w sanatorium. Jego pobyt trwał od 23.05 do 3.06.2016 r. Zamiast niego czynności związane z uzupełnieniem braków skargi podjęła I. F., która po przeczytaniu pisma z Sądu uznała, że zawiera ono błąd, że Sąd wzywa do złożenia aż 20 egzemplarzy odpisu skargi. W jej ocenie w sprawie nie występuje tylu uczestników. W konsekwencji złożyła tylko 2 egzemplarze. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r. poz. 718) - zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Wniosek o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). Wnioskodawca powinien uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.), a ponadto równocześnie z wnioskiem powinien dokonać czynności, której nie dokonał w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Zarówno w nauce prawa, jak i orzecznictwie usprawiedliwione przyczyny uchybienia terminu do dokonania czynności są ograniczone do okoliczności, które nie tyle utrudniają, ale faktyczne uniemożliwiają dokonanie czynności nawet przy zachowaniu największej możliwej staranności. Do okoliczności tych zalicza się przykładowo przerwę w komunikacji, powódź, pożar, inną katastrofę, nagłą chorobę strony przy równoczesnej niemożliwości wyręczenia się inną osobą. W niniejszej sprawie żadna z takich okoliczności nie miała miejsca. Jak wynika z wniosku o przywrócenie terminu, powodem niezłożenia wymaganej ilości odpisów skargi było uznanie przez członka Zarządu skarżącej Wspólnoty, I. F., że doszło do błędnego określenia przez Sąd w wezwaniu ilości wymaganych odpisów skargi, w związku z czym sama ona uznała, że wystarczy złożenie dwóch odpisów. Takiego postępowania nie sposób uznać za usprawiedliwienie nieuzupełnienia wszystkich braków w terminie. W sytuacji bowiem powzięcia wątpliwości co do prawidłowości wezwania do usunięcia braków poprzez złożenie 20. odpisów skargi I.F., zachowując minimum staranności i dbałości o interesy Wspólnoty, powinna zadzwonić do Wydziału Informacji Sądowej tutejszego Sądu, gdzie udzielono by jej stosownych wyjaśnień. Zamiast tego sama ona uznała za wystarczające złożenie tylko dwóch odpisów skargi. Takiego działania nie usprawiedliwia także przywołana we wniosku okoliczność, że I. F. jako członek Zarządu Wspólnoty zajmowała się kwestiami rozliczeń finansowych składek, opłat i podatków, a sprawami sądowymi inny członek Zarządu, który w tym czasie przebywał w sanatorium. Mimo bowiem jego nieobecności I. F. uzupełniła inne brak, a niezastosowanie się przez nią do wezwania Sądu co do ilości wymaganych odpisów nie wynikało z faktu, że nie mogła ona tego uczynić. Nic nie stało wreszcie na przeszkodzie, aby w związku z planowanym pobytem w sanatorium osoby odpowiedzialnej w Zarządzie Wspólnoty za sprawy sądowe, Wspólnota udzieliła pełnomocnictwa do prowadzenia niniejszej sprawy fachowemu pełnomocnikowi, tak jak zrobiono to przy składaniu wniosku o przywrócenie terminu. Wobec powyższego, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.