II SA/Ke 434/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Chobian po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2010r., na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie nakazania zaniechania dalszych robót budowlanych prowadzonych bez wymaganego pozwolenia postanawia odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił decyzję Powiatowego Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] w przedmiocie nakazania zaniechania dalszych robót budowlanych prowadzonych bez wymaganego pozwolenia i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Powyższa decyzja, zawierająca prawidłowe pouczenie o trybie i terminie jej zaskarżenia, została wysłana na adres J.S. w dniu 30 marca 2010r., a następnie ze względu na niemożność jej osobistego doręczenia, została złożona w placówce pocztowej w dniu 2 kwietnia 2010r., na okres 7 dni, a zawiadomienie o tym umieszczono w skrzynce listowej (awizo). Na zwrotnym potwierdzeniu doręczyciel wskazał, że przesyłkę pozostawiono w placówce pocztowej nr 38 i będzie ona tam pozostawiona na okres 14 dni. Powtórnego awiza dokonano w dniu 12 kwietnia 2010r. We wskazanym terminie przesyłka nie została przez adresata odebrana, zatem urząd pocztowy w dniu 20 kwietnia 2010r. zwrócił ją do organu z adnotacją "zwrot nie podjęto w terminie". Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, na opisaną na wstępie decyzję wniósł J.S. w dniu 11 czerwca 2010r. (data stempla pocztowego na kopercie). W skardze podniósł on, że zaskarżona decyzja została mu doręczona dopiero w dniu 1 czerwca 2010r., gdyż w okresie awizowania przesyłki przebywał na zwolnieniu lekarskim i nie był zdolny do pracy, a ta niezdolność rozciągała się także na dokonywanie czynności w postępowaniu administracyjnym, bo z uwagi na zły stan zdrowia nie odbierał awiz listów poleconych. W odpowiedzi na skargę Wojewoda zaznaczył, że skarga została wniesiona po terminie, a przesyłka zawierająca zaskarżoną decyzję została skarżącemu skutecznie doręczona w trybie doręczenia zastępczego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 53 § 1 w związku z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 162, poz. 1692 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W przypadku wniesienia skargi po upływie tego terminu Sąd odrzuca skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja została skarżącemu doręczona w trybie art. 44 kpa. Zgodnie z tym przepisem w razie niemożności doręczenia pisma adresatowi osobiście, albo w przypadku jego nieobecności dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, poczta przechowuje pismo przez okres czternastu dni w swojej placówce pocztowej (§ 1 pkt 1). Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa wyżej, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy. Powyższe uregulowanie wprowadza tzw. fikcję prawną doręczenia pisma adresatowi, co oznacza, iż przyjmuje się prawdziwość twierdzenia o doręczeniu bez względu, czy pismo rzeczywiście w ten sposób doszło do rąk adresata. W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie, doręczenie dokonane w trybie art. 44 kpa było zgodne z prawem. Przesyłka zawierająca zaskarżoną decyzję została dwukrotnie awizowana, w dniach 2 i 12 kwietnia 2010r. (dni 10 i 11 kwietnia 2010r. przypadły na sobotę i niedzielę), jednak skarżący nie podjął jej w terminie. Wobec tego stosownie do art. 44 kpa decyzję należało uznać za doręczoną w dniu 19 kwietnia 2010r., a więc trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 19 maja 2010r. Zatem skarga J.S. wysłana w dniu 11 czerwca 2010r., została wniesiona z 23 dniowym uchybieniem terminu. Podkreślić należy, że faktu wniesienia skargi po terminie nie kwestionuje sam skarżący skoro w odpowiedzi na zarządzenie z dnia 23 lipca 2010r. wskazał on, że w złożonej skardze zawarł również wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Wniosek ten został jednak odrzucony postanowieniem Sądu z dnia 1 września 2010r., a następnie NSA oddalił zażalenie wniesione na to postanowienie. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił skargę na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.