II SA/Ke 436/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Ziomek ( spr.) po rozpoznaniu w dniu 21 sierpnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. W. na zarządzenie Burmistrza z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odwołania ze stanowiska dyrektora Publicznego Przedszkola postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 19 czerwca 2009r. J. W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na zarządzenie Burmistrza z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odwołania ze stanowiska dyrektora Publicznego Przedszkola. W odpowiedzi na skargę Burmistrz podniósł, że podstawę odwołania J. W. ze stanowiska dyrektora przedszkola stanowił art. 38 ust 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 września 1991 roku o systemie oświaty. Zdaniem organu odwołanie było uzasadnione. Dodatkowo organ stwierdził, że zasadność odwołania stanowi przedmiot ustaleń Sądu Rejonowego– Sądu Pracy. Pismem z dnia 29.07.2009 r. ( doręczonym skarżącej w dniu 31.07.2009r. ) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wezwał skarżącą do złożenia wyjaśnień, czy przed złożeniem skargi skierowała do organu wezwanie do usunięcia naruszeń prawa - w terminie 7 dni od otrzymania pisma pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na wezwanie skarżąca w piśmie z dnia 5 sierpnia 2009r. wskazała, że nie wezwała Burmistrza do usunięcia naruszenia prawa, albowiem o takim obowiązku nie została pouczona przez organ a nadto nie posiada w tym zakresie wiedzy prawniczej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje : Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej jako p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przepisem szczególnym stanowiącym podstawę do wniesienia skargi na zarządzenie Burmistrza z dnia [...] Nr [...] jest art. 101 ust 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), zgodnie z którym każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Z powyższego unormowania wynika, że warunkiem wniesienia do sądu skargi na zarządzenie organu gminy jest uprzednie wezwanie organu gminy, który wydał kwestionowane zarządzenie, do usunięcia naruszenia prawa. Dopiero bezskuteczność takiego wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia umożliwia zaskarżenie zarządzenia do sądu administracyjnego. Z akt sądowoadministracyjnych wynika, że skarżąca J. W. przed wniesieniem skargi do Sądu nie wezwała organu do usunięcia naruszenia prawa w trybie przewidzianym art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Tym samym należy uznać, że skarżąca nie spełniła przesłanki warunkującej skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Podnoszone przez skarżącą w piśmie z dnia 5 sierpnia 2009r. okoliczności odnoszące się do braku wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa nie mogą uzasadniać odmiennej oceny tej kwestii, albowiem przepisy prawa nie nakładają na organ gminy obowiązku pouczania strony o trybie i sposobie zaskarżenia uchwały czy też zarządzenia organu gminy do sądu administracyjnego. Wniesienie do sądu administracyjnego skargi na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym bez uprzedniego wymaganego przez ustawę wezwania do usunięcia naruszenia prawa jest niedopuszczalne i z tych względów stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. skarga podlega odrzuceniu.