II SA/Ke 437/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Kuza po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2009 r. w Kielcach na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata E. Sz. –P. o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie zasiłku celowego p o s t a n a w i a : przyznać od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach) na rzecz adwokata E. Sz. –P. kwotę146,40 zł (sto czterdzieści sześć złotych czterdzieści groszy), w tym kwotę 26,40 zł (dwadzieścia sześć złotych czterdzieści groszy) VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Postanowieniem z dnia 2 września 2008 r. referendarz sądowy przy Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach ustanowił dla A. K. adwokata z urzędu. Na tej podstawie Okręgowa Rada Adwokacka, zarządzeniem z dnia 12 września 2008 r. wyznaczyła pełnomocnika skarżącego w osobie adwokata E.Sz.- P. Wyrokiem z dnia 29 października 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] w przedmiocie zasiłku celowego. W dniu 23 grudnia 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wpłynęła opinia prawna sporządzona przez pełnomocnika skarżącego, w której podniósł, że nie znajduje podstaw do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej. Pełnomocnik wskazał, że stosownie do dyspozycji art. 174 u.p.p.s.a. skargę kasacyjną można jedynie oprzeć na dwóch podstawach, a mianowicie na naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie, bądź na naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Analizując motywy, jakimi kierował się Wojewódzki Sąd Administracyjny przy wydaniu wyroku adwokat uznał, że nie można dopatrywać się w niniejszej sprawie naruszenia prawa materialnego, zaś oparcie zaś skargi kasacyjnej na podstawie naruszenia przepisów postępowania sądowego jest zbędne w sytuacji, gdy strona zamierza kwestionować stan faktyczny przyjęty za podstawę wyroku. Pełnomocnik podkreślił, że skargi kasacyjnej nie można opierać tylko na przekonaniu i odczuciu, że zaskarżone orzeczenie nie odpowiada oczekiwaniom skarżącego. Pełnomocnik zwrócił się o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie wskazanej opinii, oświadczając, że nie zostało ono w żadnej części uiszczone. Zgodnie z art. 250 p.p.s.a wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Według § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ( Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 tego rozporządzenia oraz 2) niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Stosownie do treści § 18 ust 1 pkt 2 lit. b w zw. z pkt 1 lit. c cytowanego rozporządzenia, stawka minimalna za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w postępowaniu w drugiej instancji przed sądami administracyjnymi, wynosi 120 zł. Należną opłatę za te czynności Sąd podwyższa przy tym o stawkę podatku od towarów i usług (§ 2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia). Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie powołanych przepisów orzekł jak w części dyspozytywnej postanowienia.