II SA/Ke 444/09

Referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Dnia 11 września 2009 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 11 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. S. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Wojewody z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie odmowy zwrotu wywłaszczonej nieruchomości postanawia: oddalić wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. M. S. do swojej skargi na decyzję Wojewody z dnia [...] w przedmiocie odmowy zwrotu wywłaszczonej nieruchomości dołączyła formularz PPF, w którym wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych. Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawczyni prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe i utrzymuje się z emerytury po mężu w wysokości 2143 zł brutto (1840,21 zł) miesięcznie. Skarżąca nie wykazała innego majątku poza połową domu wielkości 110 m kw. Wnioskodawczyni podała, że jest osobą schorowaną, cierpi na cukrzycę typu II w okresie insulinoterapii, niedokrwistość, przewlekłą niewydolność nerek w okresie dializoterapii, a koszty leczenia znacznie obciążają jej budżet. Z uwagi na brak danych wystarczających do oceny rzeczywistego stanu majątkowego oraz możliwości płatniczych M. S., Referendarz sądowy wezwał ją zarządzeniem z dnia 20 sierpnia 2009 r. wydanym w trybie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 – zwanej dalej p.p.s.a., do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez udokumentowanie wysokości kosztów leczenia oraz wydatków związanych z utrzymaniem domu w terminie 7 dni. Wezwanie doręczono pełnomocnikowi skarżącej – jej córce M. W. w dniu 24 sierpnia 2009 r. Wnioskodawczyni nie złożyła żadnych wyjaśnień ani dokumentów. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ubiegający się o taką pomoc winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa. Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny, dopiero po otrzymaniu i zapoznaniu się z treścią dokumentów i oświadczeń złożonych w trybie art. 255 p.p.s.a., Sąd może wydać prawidłowe orzeczenie co do przyznania bądź też odmowy przyznania prawa pomocy (por. postanowienie NSA z dnia 19 stycznia 2005 r., sygn. akt OZ 1115/04, niepubl.), a uchylenie się strony od obowiązków nałożonych w toku postępowania o przyznanie prawa pomocy jest przeszkodą wykluczającą uprawdopodobnienie wskazanych we wniosku okoliczności i przyznanie prawa pomocy w żądanym przez nią zakresie (por. postanowienie NSA z dnia 5 września 2005 r., sygn. akt II FZ 414/05; postanowienie NSA z dnia 14 września 2005 r., sygn. akt II FZ 575/05). W rozpatrywanej sprawie uchylenie się przez wnioskodawczynię od złożenia wyjaśnień w trybie art. 255 p.p.s.a. jest wystarczającą przesłanką do odmowy przyznania prawa pomocy w żądanym zakresie. Ponadto należy zauważyć, że skarżąca nie ma nikogo na utrzymaniu i osiąga stałych dochód z emerytury, przewyższający minimalne wynagrodzenie za pracę, co umożliwia planowanie wydatków. M. S. pomimo stosownego wezwania nie podała wysokości kosztów leczenia, a zatem nie można ocenić w jakim stopniu obciążają one jej budżet. Ponadto wnioskodawczyni mieszka w tym samym domu, co jej córka pełniąca funkcję pełnomocnika, a zatem może liczyć na pomoc bliskiej osoby w zaspokajaniu bieżących potrzeb życiowych. Uznano zatem, że skarżąca jest w stanie uiścić wpis sądowy od skargi w wysokości 200 zł i ponieść inne ewentualne koszty sądowe na późniejszym etapie postępowania nieprzekraczające jednorazowo kwoty 100 zł bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych podlega zatem oddaleniu. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.