II SA/Ke 446/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Kuza po rozpoznaniu w dniu 6 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. C. na decyzję Wojewody Świętokrzyskiego z dnia 1 lipca 2025 r. [...] w przedmiocie udostępnienia nieruchomości postanawia: odrzucić skargę Zarządzeniem z 19 sierpnia 2025 r., doręczonym 26 sierpnia 2025 r., D. C. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Wojewody Świętokrzyskiego z 1 lipca 2025 r. w przedmiocie udostępnienia nieruchomości, w wysokości 200 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. W piśmie z 18 września 2025 r. skarżący zawarł wniosek o wycofanie powyższej skargi. Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), dalej zwanej "p.p.s.a.", skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W zakreślonym terminie, który upłynął 2 września 2025 r., wpis sądowy nie został uiszczony i dlatego na podstawie powyższego przepisu należało orzec jak w sentencji postanowienia. Ubocznie należy podnieść, że choć skarżący cofnął w tej sprawie skargę, to jednak nie został uzupełniony brak formalny tej skargi. W konsekwencji w związku z nieskutecznym wniesieniem skargi, Sąd nie mógł umorzyć postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., gdyż cofnięcie skarg tylko wówczas spowoduje skutek w postaci umorzenia postępowania, gdy nastąpi wszczęcie postępowania, a to z kolei następuje po uzupełnieniu wszystkich braków. W takiej sytuacji jaka zaistniała w niniejszej sprawie, skarga musiała więc podlegać odrzuceniu.