II SA/Ke 456/09

Referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Dnia 2 września 2009 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 2 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. S. o zwolnienie od kosztów sadowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi S. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki części obiektu budowlanego postanawia: I. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych w całości, II. ustanowić dla S. S. radcę prawnego, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych. S. S. złożył w dniu 24 sierpnia 2009 r. formularz PPF, w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie z jego skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki części obiektu budowlanego. Ze złożonego formularza wynika, że S. S. prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe i utrzymuje się z emerytury w wysokości 600 zł netto miesięcznie. Wnioskodawca nie wykazał żadnego majątku, mieszka na terenie nieruchomości należącej do syna w obiekcie, który zaadaptował na potrzeby mieszkalne. Skarżący jest osobą niepełnosprawną, leczy się kardiologicznie, urologicznie, psychiatrycznie, co potwierdzają zaświadczenia lekarskie. We wrześniu 2009 r. czeka go operacja, a później dalsze leczenie. Wnioskodawca dużą część dochodu przeznacza na zakup leków i leczenie. Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Ubiegający się o przyznanie prawa pomocy winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające może zwrócić się o pomoc państwa. Uwzględniając przedstawioną wyżej trudną sytuację życiową wnioskodawcy, przede wszystkim: bardzo niski dochód, brak majątku, wydatki na zakup lekarstw i leczenie uznano, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a zatem zasadny jest jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.