II SA/Ke 463/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Detka po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Spółki "A" w S. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi oraz wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi na decyzję Komendanta Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie ochrony przeciwpożarowej p o s t a n a w i a: I. oddalić wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi, II. odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Postanowieniem z dnia 9 października 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił skargę Spółki "A" w S. na decyzję Komendanta Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] w przedmiocie ochrony przeciwpożarowej z powodu uchybienia terminu do wniesienia skargi. W dniu 30 października 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wpłynęło pismo skarżącego (nadane w urzędzie pocztowym w dniu 28 października 2008 r. na adres Sądu), w którym domagał się przywrócenia terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi na decyzję Komendanta Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] oraz przywrócenia terminu do złożenia tej skargi. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że w dniu 21 października 2008 r. skarżący odebrał postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 9 października 2008 r., z uzasadnienia którego wynika, że przedmiotową decyzję odebrano w dniu 30 czerwca 2008 r., zaś skarga została nadana w dniu 1 sierpnia 2008 r., a więc po upływie terminu do jej wniesienia. Powyższy fakt został ujawniony na rozprawie w dniu 9 października 2008r., w której strona skarżąca nie uczestniczyła. Pozostawała także w błędnym przekonaniu, że skarga została wniesiona w terminie, za czym przemawiało stanowisko organu administracji, który w odpowiedzi na skargę wnosił o jej oddalenie oraz zachowanie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, który wezwał stronę do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz do uiszczenia wpisu, zamiast odrzucić ją bez podejmowania tych czynności, skoro skarga była spóźniona. Skarżący podkreślił, że wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi motywuje tym, że bez swojej winy nie uczestniczył w rozprawie przed Sądem w dniu 9 października 2008 r., gdyż posiadał wiedzę odnośnie stanowiska procesowego drugiej strony, a ponadto stanowisko skarżącego zostało przedstawione w piśmie z dnia 6 października 2008 r. i nie zamierzał on składać kolejnych wniosków dowodowych, a zatem obecność na rozprawie nie była nieodzowna. Po rozprawie natomiast, nawet przy dochowaniu szczególnej staranności, nie mógł się dowiedzieć o motywach rozstrzygnięcia Sądu. Przyczyna uchybienia terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi ustała zatem z dniem doręczenia odpisu postanowienia wraz uzasadnieniem. Jeżeli zaś chodzi o przyczynę uchybienia terminu do wniesienia skargi, Spółka "A" w S. podkreśliła, że okoliczność ta spowodowana była rażącym zaniedbaniem osoby odpowiedzialnej za przyjmowanie korespondencji, mającym znamiona deliktu w rozumieniu art. 415 kc, które nie może obciążać skarżącego i uzasadnia twierdzenie, że nie dokonał on czynności w terminie bez swojej winy. Fakt bowiem pokwitowania przesyłki pocztowej z datą 30 czerwca 2008 r., następnie zaś jej dekretacja z dniem 3 lipca 2008 r. nie może być uznany za zwykłe zaniedbanie pracownicze, tym bardziej, że Zarząd Spółki A" w S. nie pozwalał na praktykę wpisywania poczty z dnia poprzedniego w dniu następnym, (a więc niedopuszczalne było, jak miało to miejsce w niniejszym przypadku wpisanie poczty dopiero po trzech dniach, przy czym dzień 30 czerwca 2008 r. wypadał w poniedziałek, a dekretacji dokonano w czwartek). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie jest zasadny. Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej u.p.p.s.a.), sąd na wniosek strony przywraca termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, jeżeli uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania uchybienia terminu i należy w nim uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). W pierwszej kolejności podkreślić należy, że wniosek Spółki "A" w S. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi na decyzję Komendanta Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] pozostaje bezprzedmiotowy. Z treści wniosku wynika bowiem, iż skarżący o fakcie uchybienia terminu do wniesienia skargi dowiedział się w dniu 21 października 2008 r., tj. w dacie doręczenia postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 9 października 2008 r. Skoro zatem powyższy wniosek został nadany w urzędzie pocztowym na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach w dniu 28 października 2008 r., zachowany został siedmiodniowy termin o jakim mowa w art. 87 § 2 u.p.p.s.a. i nie trzeba go przywracać. Z tych względów wniosek w tym zakresie Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił. Odnosząc się natomiast do okoliczności uzasadniającej w przekonaniu skarżącego brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi, tj. faktu, że opóźnienie było spowodowane nieprawidłowym postępowaniem osoby upoważnionej do odbioru korespondencji, która pokwitowała odbiór decyzji w poniedziałek 30 czerwca 2008 r., natomiast dekretację przesyłki dokonała w czwartek 3 lipca 2008 r., należy podkreślić, że nie zasługuje ona na uwzględnienie. Jak wynika z powołanego na wstępie przepisu art. 86 § 1 p.p.s.a. pozytywną przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy strony. Kryterium braku winy, jako przesłanki przywracającej termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonaniu tej czynności (por. wyrok NSA z dnia 11 lutego 2003 r., II SA 4162/01, Mon. Praw. 2003, nr 8, s. 340). O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (postanowienie NSA z dnia 2 października 2002 r., V SA 793/03, Mon. Praw. 2002, nr 23, s. 1059). Mając na uwadze powyższe nie można przyjąć po stronie skarżącej spółki braku winy w uchybieniu terminu. W utrwalonym orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że zaniedbania pracownika odpowiedzialnego za sprawy napływającej korespondencji w stosunku do osób trzecich, obciążają osobę prawną (pracodawcę) zatrudniającego tegoż pracownika (por. wyrok NSA z 9 marca 2000 r. w sprawie o sygn. I SA/Gd 1288/99, LEX Nr 44331). Zadaniem zarządu skarżącej spółki było zorganizowanie pracy i nadzoru nad podległymi mu pracownikami w taki sposób, by zapewnić sprawne funkcjonowanie podmiotu oraz zapewnienie przestrzegania ustalonych reguł postępowania i eliminowania zaistniałych nieprawidłowości (w tym także co do sposobu postępowania z korespondencją). Ponieważ określona w art. 86 § 1 p.p.s.a. przesłanka przywrócenia terminu nie została spełniona, wniosek nie mógł zostać uwzględniony, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.