II SA/Ke 465/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Kuza, Sędziowie Sędzia WSA Dorota Chobian, Sędzia WSA Renata Detka (spr.), Protokolant Sekretarz sądowy Izabela Suchenia, po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2008r. na rozprawie sprawy ze skargi I. R. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 16 maja 2008r. w sprawie II SA/Ke 57/08 wydanym w przedmiocie warunków zabudowy p o s t a n a w i a odrzucić skargę o wznowienie postępowania. II SA/Ke 465/08 UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 16 maja 2008r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w sprawie o sygn. akt II SA/Ke 57/08 oddalił skargę I. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] w przedmiocie warunków zabudowy. Powyższe orzeczenie uprawomocniło się z dniem 15 lipca 2008 r. W dniu 8 sierpnia 2008 r. do tut. Sądu wpłynęła skarga I. R. o wznowienie postępowania w powyższej sprawie, natomiast w piśmie z dnia 28 października 2008 r. pełnomocnik skarżącej, w wykonaniu zarządzenia sędziego sprawozdawcy sprecyzowała, że podstawę wniosku o wznowienie postępowania stanowi przepis art. 273 § 2 w zw. z art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270), zwanej dalej p.p.s.a., tj. późniejsze wykrycie takich okoliczności faktycznych, które miały wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Wedle skarżącej okolicznością tą jest udział w składzie orzekającym w sprawie II SA/Ke 57/08 sędziego WSA S. M., "co do którego zachodzi bezsprzeczna okoliczność tego rodzaju, że wywołuje uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności podczas rozpoznania niniejszej sprawy". Skarżąca wyjaśniła, że sędzia pozostaje w bliskich stosunkach osobistych z jej przeciwnikami procesowymi i powinien sam się wyłączyć od prowadzenia postępowania ewentualnie uczynić to na wniosek strony. Z uwagi na fakt, że I.R. dowiedziała się o jego udziale w sprawie w momencie otrzymania do wglądu wyroku wraz z uzasadnieniem, który został doręczony jej pełnomocnikowi, tj. po dniu 12 czerwca 2008 r., nie mogła wcześniej złożyć wniosku o wyłączenie tego sędziego. Nie otrzymała bowiem odpisu wyroku, nie była obecna na rozprawie oraz na ogłoszeniu orzeczenia. Jako drugą przesłankę wznowienia, opartą również na art. 273 § 2 p.p.s.a. I. R. wskazała okoliczność, która mogła mieć wpływ na wynik sprawy, a której nie mogła wcześniej powołać, gdyż nastąpiła po wydaniu wyroku, a jej zdaniem pozostaje w związku ze sprawą, tj. podpalenie w dniu 1 lipca 2008r. dachu jej stodoły, co ma być "zemstą sąsiadów za jej udział sprawie". Autorka skargi podkreśliła, że w obu przypadkach został zachowany ustawowy trzymiesięczny termin do złożenia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 270 p.p.s.a., w przypadkach określonych w art. 271-273 ustawy, można żądać wznowienia postępowania sądowego, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Skarżąca powołuje się na podstawę o jakiej mowa w art. 273 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Zgodnie z przepisem art. 281 p.p.s.a. na rozprawie sąd orzeka przede wszystkim o dopuszczalności wznowienia i odrzuca wniosek, jeżeli brak ustawowej podstawy wznowienia albo termin do wniesienia skargi nie został zachowany, przy czym przyjmuje się, że brak ustawowej podstawy wznowienia zachodzi nie tylko wtedy, gdy powołana w niej podstawa wznowienia została sformułowana w sposób nieodpowiadający ustawie, ale także wówczas, gdy w rzeczywistości podstawa ta nie występuje (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, str. 652). Jako pierwszą okoliczność uzasadniającą wznowienie postępowania, skarżąca powołuje się na to, iż - jej zdaniem - jeden z orzekających w sprawie II SA/Ke 57/08 sędziów winien wyłączyć się od jej rozpoznania, bądź uczynić to na wniosek strony z uwagi na bliskie stosunki osobiste z jej przeciwnikami procesowymi. Wedle treści skargi o wznowienie, wobec tego sędziego zachodziła podstawa wyłączenia o jakiej mowa w art. 19 p.p.s.a. (zgodnie z tym przepisem sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli między nim a jedną ze stron lub jej przedstawicielem zachodzi stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego). Okoliczności o jakich mowa wyżej nie odpowiadają jednak podstawie wznowienia z art. 273 § 2 p.p.s.a., jak przyjmuje skarżąca, lecz należy je rozpatrywać w ramach przesłanek wymienionych w art. 271 p.p.s.a., zgodnie z którym można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności, jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia. Z brzmienia zacytowanego przepisu wynika zatem, że wznowienie postępowania pozostaje uzasadnione jedynie w przypadku zaistnienia przesłanek określonych w art. 18 p.p.s.a., które odnoszą się do wyłączenia sędziego z mocy ustawy. Niezależnie zatem od merytorycznej ceny zasadności zgłoszonych przez skarżącą zarzutów co do jednego z sędziów orzekających w sprawie II SA/Ke 57/08 podkreślić należy, że udział w postępowaniu sędziego, który stosownie do treści art. 19 p.p.s.a. powinien zostać wyłączony na własne żądanie lub na wniosek strony, nie uzasadnia wznowienia postępowania (por. także powołany wyżej Komentarz, str. 640). Jeżeli chodzi o drugą przesłankę, która zdaniem I. R. przesądza o konieczności wznowienia postępowania, a mianowicie fakt podpalenia dachu stodoły w dniu 1 lipca 2008 r., co stanowić miało zemstę sąsiadów za jej udział w sprawie, to również ta okoliczność nie może skutkować wznowieniem postępowania, gdyż w rzeczywistości nie odpowiada podstawie wznowienia, o jakiej mowa w art. 273 § 2 p.p.s.a. W przepisie tym, cytowanym na wstępie, chodzi o takie okoliczności lub dowody, które pozostają potencjalnie w związku przyczynowym z wynikiem danej sprawy, a strona nie mogła z nich skorzystać. Podstawą do wznowienia nie mogą być zatem takie zdarzenia, które żadnego wpływu na rozstrzygnięcie sprawy będącej przedmiotem skargi o wznowienie nie miały. Do tych ostatnich należy natomiast okoliczność powoływana przez skarżącą, która zaistniała w dniu 1 lipca 2008 r., a więc półtora miesiąca po ogłoszeniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wyroku w sprawie II SA/Ke 57/08. Już z tego tylko powodu okoliczność ta (nawet hipotetycznie) nie mogła mieć jakiegokolwiek wpływu na rozstrzygnięcie, skoro w myśl art. 133 § 1 p.p.s.a. sąd wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy. Oznacza to, że podstawą orzekania przez sąd administracyjny jest materiał dowodowy zgromadzony przez organy administracji publicznej w toku postępowania administracyjnego; jasnym jest zatem, że to co miało miejsce po ogłoszeniu wyroku nie może mieć żadnego wpływu na jego treść. Niezależnie od tego podkreślić należy, że zdarzenie, na jakie powołuje się skarżąca, tj. podpalenie dachu jej stodoły – nawet jeżeli miałoby miejsce przed wyrokowaniem w sprawie II SA/Ke 57/08 - nie należy do tych okoliczności faktycznych, które miałyby jakikolwiek merytoryczny wpływ na jej wynik; przedmiotem tej sprawy była bowiem ocena legalności decyzji o warunkach zabudowy. Mając zatem na uwadze fakt, że podstawy wznowienia postępowania sądowego, na jakie powołuje się I. R., w rzeczywistości nie zachodzą, skargę o wznowienie należało odrzucić, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł na podstawie art. 281 p.p.s.a.