II SA/Ke 465/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sylwester Miziołek po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2014r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego p o s t a n a w i a : umorzyć postępowanie sądowe. Decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Wójta Gminy z dnia [...] o odmowie przyznania M. B. prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego z tytułu rezygnacji z zatrudniania w związku z koniecznością sprawowania opieki nad niepełnosprawną matką – J. K. W podstawie prawnej powołano art. 16a ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o świadczenia rodzinnych (Dz.U. z 2006r. Nr 139, poz. 992 ze zm.), argumentując, że wnioskodawczyni nie spełniła warunku, o jakim mowa w art. 16a ust. 1 ustawy z 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych, tj. nie zrezygnowała z zatrudnienia w związku z koniecznością sprawowania opieki. Skargę na ww. decyzję organu II instancji wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach M. B. Postanowieniem z dnia 27 lutego 2014r. tut. Sąd zawiesił postępowanie sądowe, wskazując że wyrok Trybunału Konstytucyjnego (w sprawie o sygn. akt P 1/14), rozstrzygający czy przepis art. 16a ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych (mający zastosowanie w niniejszej sprawie) jest zgodny z art. 2, art. 18, art. 32 ust. 1, art. 71 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, będzie miał wpływ na ocenę legalności zaskarżonej decyzji. W skierowanym do tut. Sądu piśmie z dnia 29 maja 2014r. M. B. wycofała wniesioną w niniejszej sprawie skargę, uzasadniając to wejściem w życie ustawy z dnia 4 kwietnia 2014r. o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów (Dz. U. z 2014r. poz. 567). Postanowieniem z dnia 9 czerwca 2014r. sygn. akt II SA/Ke 75/14 tut. Sąd podjął zawieszone postępowanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270), zwanej dalej ustawą P.p.s.a, skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach uznał, że w przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki określone w cytowanym przepisie, a zatem dokonane przez M. B. pismem z dnia 29 maja 2014r. cofnięcie skargi było w świetle art. 60 ustawy P.p.s.a. dopuszczalne i skuteczne. Stosownie zatem do treści art. 161 § 1 pkt 1 ustawy P.p.s.a. postępowanie sądowe podlegało umorzeniu.