II SA/Ke 466/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sylwester Miziołek po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2014r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego p o s t a n a w i a : umorzyć postępowanie sądowe. Decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy wydaną z upoważnienia Burmistrza Miasta i Gminy decyzję z dnia [...] o odmowie przyznania B. Ł. w okresie zasiłkowym 2013/2014 specjalnego zasiłku opiekuńczego wnioskowanego na P. H. z powodu braku rezygnacji z zatrudnienia. W uzasadnieniu Kolegium, zwracając uwagę na zmianę przepisów ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2006r. nr 139, poz. 992 ze zm.), stwierdziło że B. Ł. nie spełnia wymogu rezygnacji z zatrudnienia w związku z koniecznością sprawowania opieki nad ojcem, niezbędnego do przyznania żądanego świadczenia (art. 16 a ust. 1 tej ustawy). Skargę na ww. decyzję organu II instancji wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach B. Ł. Postanowieniem z dnia 25 marca 2014r. tut. Sąd zawiesił postępowanie sądowe, wskazując że wyrok Trybunału Konstytucyjnego (w sprawie o sygn. akt P 1/14), rozstrzygający czy przepis art. 16a ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych (mający zastosowanie w niniejszej sprawie) jest zgodny z art. 2, art. 18, art. 32 ust. 1, art. 71 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, będzie miał wpływ na ocenę legalności zaskarżonej decyzji. W skierowanym do tut. Sądu piśmie z dnia 26 maja 2014r. B. Ł. cofnęła wniesioną w niniejszej sprawie skargę, uzasadniając to zmianą przepisów dotyczących zasiłków dla opiekunów dorosłych osób niepełnosprawnych – co uprawnia ją do wnioskowania o przyznanie świadczenia. Postanowieniem z dnia 9 czerwca 2014r. sygn. akt II SA/Ke 248/14 tut. Sąd podjął zawieszone postępowanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270), zwanej dalej ustawą P.p.s.a, skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach uznał, że w przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki określone w cytowanym przepisie, a zatem dokonane przez B. Ł. pismem z dnia 26 maja 2014r. cofnięcie skargi było w świetle art. 60 ustawy P.p.s.a. dopuszczalne i skuteczne. Stosownie zatem do treści art. 161 § 1 pkt 1 ustawy P.p.s.a. postępowanie sądowe podlegało umorzeniu.