II SA/Ke 467/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sylwester Miziołek po rozpoznaniu w dniu 29 października 2007r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. M. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi w sprawie ze skargi I. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: odmówić przywrócenia terminu. I. M. wniosła w dniu 21 lipca 2007r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. Zarządzeniem z dnia 22 sierpnia 2007r., doręczonym skarżącej przy pismach z dnia 24 sierpnia 2007r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wezwał I. M. do uzupełnienia braków złożonej skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 500 zł i nadesłanie 8 odpisów skargi - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwań - pod rygorem odrzucenia skargi. Przedmiotowe pisma zostały doręczone skarżącej w dniu 13 września 2007r. po podwójnym awizowaniu przesyłki przez pocztę z adnotacją "mieszkanie zamknięte". W wyznaczonym terminie I. M. nie uiściła wpisu sądowego, jak również nie nadesłała odpisów skargi. W dniu 16 października 2007r. skarżąca skierowała do tut. Sądu wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych złożonej w niniejszej sprawie skargi. W uzasadnieniu swego pisma I. M. podniosła, iż z uwagi na bardzo trudną sytuację materialną i rodzinną zmuszona była podjąć zatrudnienie za granicą kraju, co uniemożliwiło odbiór kierowanej na jej adres korespondencji. Po powrocie do Polski I. M. udała się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, gdzie w dniu 15 października 2007r. dowiedziała się, iż nie uzupełniła w terminie braków formalnych swojej skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do przepisu art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą p.p.s.a., w sytuacji gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni. Jak wynika z akt niniejszej sprawy wezwania dotyczące uzupełnienia braków złożonej przez I. M. skargi zostały doręczone skarżącej w dniu 13 września 2007r. - po podwójnym awizowaniu przesyłki przez pocztę, tak więc termin do uiszczenia wpisu sądowego oraz nadesłania żądanych odpisów skargi upłynął w dniu 20 września 2007r. W treści w/w wezwań zawarto pouczenie, iż w przypadku nieusunięcia wskazanych w nich braków w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania skarga zostanie odrzucona. Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy p.p.s.a. Sąd na wniosek strony przywróci termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, jeżeli strona nie dokonała tej czynności w ustawowym terminie bez swojej winy. Z kolei stosownie do przepisu art. 87 cyt. ustawy uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1), we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2), a jednocześnie z wniesieniem wniosku zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin (§ 4). Tymczasem w niniejszej sprawie I. M., składając wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi, nie uiściła 500 zł tytułem wpisu sądowego ani nie nadesłała 8 odpisów skargi. Tym samym skarżąca nie dopełniła wymogu określonego w art. 87 § 4 ustawy p.p.s.a. Nie jest wypełnieniem wykonania tego obowiązku zawarte we wniosku zobowiązanie do uzupełnienia tych braków po przywróceniu terminu. Odnosząc się zaś do wskazanego przez skarżącą wyjazdu zarobkowego za granicę podnieść należy, iż I. M. w żaden sposób nie uprawdopodobniła tej okoliczności, co uniemożliwia rozważenie kwestii ewentualnego braku winy w uchybieniu przedmiotowego terminu. Ubocznie wskazać trzeba iż - jak wynika z utrwalonego orzecznictwa sądów administracyjnych - o braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, co w sytuacji niemożności odbioru wezwań w przypadku dłuższego wyjazdu za granicę oznacza podanie nowego adresu bądź też ustanowienie pełnomocnika w kraju. Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 4 ustawy p.p.s.a.